Akin Kalang Sa Iyo Ako Oliver Mga Nobela at Kwento

Napakuyom ang kamao ko at naisipang kagatin ang kaniyang kamay kaya natanggal ang pagkakatakip niya sa bibig ko. "What is this?!" I screamed in rage. "Hi, Miss, beautiful," it's Yohan's playful voice. I greeted my teeth as I glance back at Oliver staring at me. "Who the hell are you?!" His brows furrowed as he slowly got something in his pocket. Napalunok ako nang nakitang panyo iyon. "A-Anong gagawin mo?" nanginig ang boses ko. "Oh, I see. My scared baby slowly showing up..." Oliver said while grinning.

Mabuti nga at medyo nakabangon na ito kumpara noong mga unang araw na halos mawala sa sarili niya. “Now, tell me Alia. Nasaan ka? Saan kita pupuntahan? Hmm? Pupuntahan kita kahit nasaan ka pa.” balik ni Oliver sa kausap niya sa kabilang linya, hilam na sa luha ang mga mata ni Oliver kahit anong timpi niya. “Huwag mo na akong pahirapan. Sabihin mo sa akin kung nasaan ka ngayon. Darating ako agad diyan.”

Tumalikod na si Oliver at lumabas ng ward leaving Sofia alone. Pinagmasdan ng dalaga ang likod ng binata habang bumubulong. "Sa tingin mo talaga papayag ako na iwan mo 'ko? In your dreams Oliver! Akin ka lang! I killed her once and I will kill her again kung kailangan para hindi mo na ako iwan! Pasensyahan na lang tayo, Ruella. Kahit sino ka pa, I'm gonna drag you down and this time, ililibing kita using my bare hands!"

“Sayang I’m too late. Ngayon lang kita nakilala.” Chantal answered with a joke at tumawa ng mahina bagama’t malakas pa rin ang kabog ng kanyang dibdib. “Mabagal ka kasi.” “Well may natitira pa namang oras para sa atin.” Mahinang sabi ni Oliver at nagsimula na uling kumilos ang mga kamay nito sa kahubdan ni Chantal. At paulit ulit nilang pinagsaluhan ang magdamag.

kwento nito. Ganiyan talaga si Oliver, masiyahin, madaldal, minsan rude or baliw kagaya ng kambal niya at prangka magsalita pero kapag tahimik yan. May problema yang iniisip, iba kase silang kambal. Si Olivia kapag may problema dinadaan niya sa kasiyahan para naman malimutan niya tas doon lang niya haharapin while si Oliver naman ay nav oover think.

"ohhhhh,,,, sh*t f*ck,,,,, Mayorrrrr ungol ng akin asawa.. dahil sa ginawa kong pag s****p sa ut*ng nito... na lalo kinagalit ng akin Alaga.. na handa na muling pasokin. ang bulaklak,,, hanggan.. bumaba muli ang akin labi sa puson nito na lalo kinaungol.. "ohhhh ahhhhh,,, ohhhh shittt !!! "mmmmm,,, ohhh,,, ipit na ungol ng akin ng masayaran ko ng akin dila ang bulaklak nito....

"Landro naman parang isang oras na tayo sa loob di ka pa napapagod?" "kahit kelan ata hindi ako mapapagod pasayahin ka Love" sabay siil ulit ng halik saakin. ewan ko ba kahinaan ko to si Landro paghinalikan na ako nito, tumitiklop na din ang tuhod ko kahit ilang rounds pa ata ang gawin namin hindi ko magawang magreklamu.

There was someone calling him again. "What is this about attorney?" Tanong niya habang humihigop ng kape. "Did you heard the news?" Tanong nito sa kabilang linya. Bigla naman ang pagkunot noo niya. "What news?" Nakakunot noong tanong niya rito. "That Olivia is missing, she's nowhere to be found." pahayag nito. Napangiti naman siya ng lihim. That's a good news anyway.

Minsan, kailangan mo ring piliin ang kaligayahan ng taong mahal mo. Kahit hindi ikaw ang kahahantungan nito. Biglang yumakap si Oliver. Mahigpit. Parang naramdaman nito ang bigat ng iniisip niya. “Mommy.” “Hmm?” “Huwag kang matakot.” Napatawa siya. “Bakit?” “Kasi mabait si Sir Dylan.” Tumango siya. “Oo.” “Hindi ka niya sasaktan.”

Hindi naman ito ganoon kalala, mas inalagaan ko ito at dapat na ganap na mawala sa loob ng isang linggo o dalawa "You surprise me everyday Talya," Puna ni Oliver habang nakaupo sa desk niya. Malas niya! Hindi kami Ganon ka close at kailangan ko lang siya pakisamahan. Alam niya iyon, kaya ngumuso ako. "Tell me something I don't know," sabi ko na may maliit na ngiti sa labi. Nakipag-eye contact sa akin si Oliver at hindi naman ako ang sisira nito kaya binalik ko ang tingin ko.