Novel & Cerita Bisaya Bible

Tumango ako nang may determinasyon. "Hindi na ito tungkol sa akin, Mommy. Tungkol na ito kay Daddy. Ayaw kong magtrabaho rito habang alam kong nasa ganoong kalagayan siya." Tumango si Mommy. "I understand. Mag-ready ka na. Lilipad tayo pauwi ngayong gabi." Pagkauwi namin para mag-impake, biglang may dumating na bisita. "Hi, Trisha. Pasensya na kung biglaan ang pagpunta ko. Gusto lang kitang makita bago ka lumipad pa-Cebu," bungad ni Isaiah habang may dalang bouquet at isang cute na teddy bear.

Nakangising tugon ni Yael sa kausap. "Nariyan na ang magandang tigre!" bulong ni Bernard sa bagong kaibigan at pasimpleng humiwalay dito. "Magaling ako magpaamo ng isang wild animals, pare." Dinig ni Natasha ang kayabangan ng kanyang driver at mukhang sinadya pa niyong iparinig sa kaniya.

Napansin ko sa tatlo si Aisla ang pinaka energetic ngayon at sobrang saya. I pinched her nose softly. "Okay, lead the prayer anak." ngumiti 'to sa 'kin at tumango-tango. Pinikit nito ang mga mata. "In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen," "Thank you Papa God for letting me experience having breakfast with a complete family that I've been wishing for. Lord God, Heavenly Father, bless us and these Thy/Your gifts which we receive from Thy bountiful goodness. Through Jesus Christ our Lord. Amen." nakangiting sabi ni Aisla.

sabi ni Callix sa kanya. Isabel grimaced. "E, kahit na, babe. Baka masira natin 'to," nag-aalalang tugon pa ni Isabel sa kanya. Callix sighed and said, "Kung masira natin ang duyan na 'to ay wala namang problema dahil papalitan ko. Bibili tayo ng bago, okay? Relax ka lang, babe. All you have to do is to sit on my lap and face the beautiful sea. Ang ganda-ganda ng tanawin at ang sarap ng simoy ng hangin. Ang sarap sa pakiramdam na nandito tayo sa mala-paraisong lugar na 'to. I never expected this would happen to us. Ganito pala ang nagagawa ng pag-ibig, 'no? Ang mga hindi natin inaasahan ay nangyayari ng walang anuman na sagabal. May sagabal ba sa ating dalawa? 'Di ba wala naman, babe?"

inosenteng sabi n'ya rito. Parang aaso na ang ilong ni Isaac sa galit dahil sa kan'yang sinabi. Namumula din ang mukha, leeg at tainga nito dahil sa inis. Lihim s'yang natawa dahil sa hitsura ng binata. "Jesu Christ Calixta Asuncion Gisupsop Batumbakal!"

"Si Tatiana ang sisisihin ko. Kontrabida talaga 'yon! Humanda siya sa akin." "Bakit? Ano bang ginawa niya?" "Kinuwento ko na. Hindi ka ba nakikinig?" "Hindi niya narinig, bes," natatawang saad ni Jill. "Nagbabasa 'yan ng Bible kagabi." "Nakakainis ka talaga, Elias." Ngumuso si Yara. "Inaway niya ko! Sinigaw pa buong pangalan ko, ayon pinagkaguluhan ako!"

Pero baka hindi talaga ako sumasagi sa isipan niya dahil mahal na niya ang kabit niya. “Mirabella…” Napalingon ako ng marinig ko ang boses ng byenan ko. Hindi ko alam pero para sa akin ay napakalambing ng boses niya at parang nang-aaakit. Tipid ako ngumiti ng humarap sa kanya. Habang Siya naman ay lumapit sa akin..

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

“Wow, ako lang talaga? paano naman iyong mga adik? Mga tsismosang marites at marisol, ‘yong mga negosyanteng p****k at pahada? Sila hindi? At ako lang talaga? kaming mga bakla lang talaga ang mga salot? Pero atleast no? salot man kami sa inyong paningin hindi naman iyon krimen sa batas ng mga pulis. Kung naiimbierna kayo sa amin, wala na kaming magagawa, tanggap namin ‘yon. Saktan niyo na kami sa salita, huwag lang sa gawa and I thank you.” “Dami mong talak, bakla. Kung ako naging ama mo, baka pinatay na kita.” “Well, thank God, hindi ikaw ang ama ko. Godbless your soul, Kuya Barok.” “Tigilan niyo na nga ‘yang bangayan na ‘yan. Aga-aga.”

‘’May sasabihin ako,’’ aniya, mahinahon ngunit matatag ang boses. Sumulyap si Christian sa paligid—sa kanyang inang si Evelyn, sa kanyang asawang si Sheila at sa dalawa nilang anak, at kay Orlinda na kasalukuyang nasa tabi ng bunso niyang kapatid na si Angelo. ‘’Tungkol saan naman ang sasabihin mo, Chris?’’ walang kabuhay-buhay na sabi ni Evelyn, patuloy lamang nakatuon ang paningin sa kanyang kinakain.