Bisaya Food Romane & Geschichten

"I'm not sure but... what can you recommend? What's your special dish?" Sandali niyang nilingon ang mga ulam at bahagyang ngumiti sa akin. I was taken a back for a moment as I stared at her face. She was not wearing any makeup on but her lips were so pinkish. Namumula rin ang kaniyang pisngi. God, I know I looked like a dick right now, gawking at her. "Pwede niyo pong subukan ang Bicol Express namin, Sir. 'Yan kasi ang binabalik-balikan ng mga customers namin," she proudly said.

tumango ako kay Sico at hinayaan siyang maglaro sa cellphone ko. “Ako na mag order ng kakainin natin.” Tumango si teacher Han sa akin. Hinabilin ko nalang si Sico sa kaniya dahil ako ang nag order sa counter mismo. May mga filipino dish dito pero halos Japanese foods ang naka serve. “Is that all ma’am?” “Yes..”

Sa kabilang banda naman ay hindi sumagot si Yugi bagkus ay tinapunan niya ng tingin ang nobya na tila ba nangamatis ang magkabilang pisngi. "Our menu for today is sinigang na salmon, binagoongang baboy, at ginisang kalabasa," anas ni Levian. She sat opposite her son. "And for your information, hindi ako nagluto ng ginisang kalabasa, it was Elyan's recipe." She smiled as she patted Levian's shoulder.

Sa kabisera ito naka-pwesto at siya naman ay nasa gawing kanan nito. Hindi niya malunok ng maayos ang pagkain kahit masarap ang mga niluto ni Aling Teresa. Sinigang na hipon at alimasag. Spicy sweet and sour fish fellet. Korean pork barbeque. Tuna flakes. Menudo at Caesar salad. Kailangan pa niyang itulak ng tubig ang pagkain para lang makatawid sa kanyang lalamunan na kumikipot na yata. "Have you visited the animals?" tanong nitong muntik nang ikahulog ng kutsarang hawak niya.

Sa labas ng bintana, tanaw ang umaagos na ilog ng lumang bayan ng Cebu Cityg, habang ang mga nagkalat na ilaw ay sumasalamin sa tubig na parang kumikislap. Sa mesa, may dalawang tasa na ng mainit na local specialty tea. Kinuha ni Tim ang menu na iniabot ng waiter at hindi man lang ito tiningnan, agad niyang in-order ang dalawang signature dishes—lychee pork at Buddha Jumps Over the Wall.

Isa-isa niyang tinuro ang mga pagkain. “Kalderetang baka, crystal shrimp, spicy boiled meat slices…” Isa-isang minarkahan ni Elijah ang menu, hanggang sa mapatingin siya sa kanya. “You don’t eat spicy, right?” “Para po kay Trish” sagot ni Ysa. Tumango si Elijah. Tahimik na pinagmamasdan sila ni Trish. Magkalapit. Natural ang galaw. Ang sugatang kamay ni Elijah ay nakapatong sa likod ng upuan ni Ysa parang walang iniisip, parang doon talaga iyon nababagay.

sabi ni Elisa habang nakangiting nakatingala sa mga ilaw. “Mas maganda kung maraming pagkain,” biro ni Mama, sabay tawa. Kaya agad kaming pumuwesto sa isang mesa malapit sa dagat, kung saan tanaw pa rin ang banda. May inihaw na pusit, barbeque, at mga prutas na nakahain. “Cheers para sa masayang bakasyon!” sigaw ni Elisa habang itinaas ang kanyang baso ng juice.

SLEEP Dinala ako ni Braden sa isang lugar kung saan maraming nakahilerang barbecue. Nakakagutom ang usok na galing sa pag-iihaw at isaw. Marami ring mga taong namimili ng makakain sa mga istante. The long tables were almost occupied by different customers, mapa-pinoy man o foreigner. "Nasa Larsian Fuente tayo, Adrielle. Tinawag itong Home of the Original Cebuano street food and The Philipine Barbecue Capital. Masasarap ang mga isaw rito," nakangiting pahayag niya sa akin.

Nagsimula nang mag-usap si Ken at ang waitress sa Japanese, at inakala ni Cherish na tungkol ito sa kanilang order. Pag-alis ng waitress, nagsimulang magturo si Ken kay Cherish tungkol sa kultura ng izakaya. Kinuha ni Ken ang isang pinagsalikop na basang tuwalya mula sa side table... "Ito ang tinatawag na 'oshibori.' Isang mainit na basang tuwalya na ginagamit para linisin ang mga kamay bago kumain. At ito naman ang tinatawag na 'tsukidashi.' Isang appetizer habang hinihintay natin ang main course," paliwanag ni Ken.

Ang mga pagkain na inihahain niya ay pinaghalong lutuing Manila at Bicolano — tulad ng laing na may twist ng adobo, at lechon kawali na may sarsa ng gata. “Ang daming tao ngayon sa restawran!” sabi ni Leo kay Isabela isang gabi. “Salamat sa tulong ng inyong pamilya — hindi namin makakaya ito kung wala kayo.” “Tayo naman ang nagpapasalamat sa inyo,” sagot ni Isabela. “Dahil sa inyo, lalong umunlad ang ating bayan.”