Bj Pascual Photography Novels & Stories

“Mr. Savalleno and Miss Fortaleza?” “Yes,” mabilis na sagot ni Jewel. “Soon-to-be Mr. and Mrs. Savalleno.” “Oh, glad to meet you, Ma’am... Sir,” magalang na saad ng lalaki. “Ako si Theo, videographer ng PJ Studio. Ako rin ho ang kukuha ng mga litrato.” “Sure,” ani pa ni Jewel. “I hope the clothes and props that we need are all set. We sent them ahead of time.”

He walked over the coffee table and grabbed the envelope and looked at the photos inside of it. There were three large photos inside of it. Hindi maganda ang quality subalit agad niyang nakilala ang isa, si Nestor Pascual—ang dati nilang tauhan sa SSL na siyang responsable sa pagkasunog ng cargo vessel nila 4 years ago. At ang kasama nito na ayon kay Aki ay ang siyang tunay na utak sa sunod, nakilala rin niya agad. Subalit gusto niyang makasiguro.

Wala namang dumaraang sasakyan kaya libre ang gilid ng kalsada para mag-park. Sina Ate Pia at Hannah, busing-busy sa kanilang pictorial sa loob ng Japanese garden. Si Levi ang photographer nila. Dahil nag-e-enjoy si Levi sa pagiging photographer, tila nabawasan na ang inis niya sa pagsunod sa kanya ng mga body guards niya. Si Jeric naman ang tumayong director ng photoshoot na nagaganap. Tinuturuan niya sina Ate Pia at Hannah kung paano mag-pose for the camera na tulad ng professional models.

Ngunit bago pa sila tuluyang makalakad palayo, may isang lalaking biglang sumulpot sa kanilang harapan. “Hello po sa inyo,” magiliw nitong bati habang nakasabit ang camera sa leeg. “Professional photographer po ako. Sunrise sana ang kukunan ko, pero aksidenteng napasama kayo sa frame. And honestly… you two look really perfect together. Pwede bang mag-take pa ako ng ilang photos ninyo?”

Thomas or UST 3 years ago pero ngayon lang siya nag take over sa business nila. Nakipag deal siya sa ama na hahawakan ang Emerald Advertising pagkatapos nya sa second course na Photography. Sa loob ng nakalipas na tatlong taon, may ilan na rin siyang nakuhang award bilang photographer. Her first and last private project was a wedding coverage of her ex boyfriend. Hinahaplos haplos ni Blessy ang sentido nang may kumatok sa pinto, her secretary slash best friend Ladilyn 'Lady' Pascua.

Aniya na may kasama pang puppy eyes kaya napapangiti kami ng asawa ko. Si Miss Paz ay kaibigan ni Monshin, siya ang nag recommend sa akin na magaling sa photoshoot kaya kapag may mga photoshoot ako sa pagmomodel or tungkol sa trabaho bilang architect kapag pupunta sa site ay siya agad ang tinatawagan ko. Game na game naman siya dahil gusto niya talaga ang ginagawa niya, matagal na pangarap niya na maging photographer at naisakatuparan niya na. Which is, marami na rin siyang clients from other countries.

Wala sa sariling napailing si Lara. “Good! Ngayong payag na kayong dalawa, magbihis na kayo at parating na si Lilac, siya ang kukuha ng pictures natin ngayon,” balita ng matanda. Ang Lilac na sinasabi nito ay si Lilac Pineda ang dalagang photographer na siyang madalas kumuha ng retrato nila ni Jace sa nakalipas na ilang taon.

Saka pa lamang ito nagpasyang umikot paharap sa kanila gamit ang upuan. “Hmm. Ms. Del Fuego. I’m glad you’re arrive here safe.” Hindi naman kaguwapuhan ang binata sa mga kuha nitong larawan na nakapost sa F******k account nito. Ngayong nakaharap na niya ito ng personal, mas charming pala ito kung titingnan ng mas malapitan.Kuhang-kuha nito ang isang Piolo Pascual sa tindig at sa korte ng jawline nito.

Binasa ko ang papel mula sa una hanggang sa. "si Mr. Maguel (migz) Asuncion the photographer po, isang sikat po na photographer. Si Ms. Zoe Celestine Vercase naman po ang manager ng model agency sa paris together with her assistant Yna Gatchalian" Mahabang sinabe ni Emma. Tiningnan ko ang pangalan nila at binasa kong mga profesional na ito. Tumango tango ako pero nag tagal ang paningin ko sa isang pangalan. Napaayos ako ng upo ng makita ko ito.

“I’ve dealt with worse.” “Right,” he muttered, half-smiling. “But text me if something feels wrong. Seriously.” “Promise,” I said, though even I wasn’t sure if I meant it. The archive room was colder than the rest of the building—dim lights, shelves stacked with old binders and flash drives. I found the folder labeled San Pascual: Initial Reports. Inside were printed memos, shipment receipts, and photographs. One stood out: a grainy image of a man at the dock, blurred under the floodlights. He wasn’t part of the crew. No uniform, no ID. But his face was familiar.