Blame Quotes Novels & Stories

Halos hindi na magawang gumalaw ni Blaze sa sobrang windang at habol ang sariling hiningang pilit na pinapakalma ang sarili. "You don't deserve what you are getting, Blaze. You don't deserve your life if you keep on blamimg someone who's clearly not at fault. Don't let your anger and jealousy kill you, it's crucial." Dagdag ko pa at binigyang diin ang bawat salitang binibigkas.

Problemadong problemado na wika nito kaya mas lalo akong sinampal ng guilt. Dahil kung sakali mang mawala ang halimaw na Maximus na iyon, I am the one to blame. Hindi niya sana ito sasapitin kung hindi niya ako iniligtas. Hindi sana siya nanganganib ngayon. Shit! Shit! Huwag na huwag naman sana! My heart is trembling even more dahil sa naisip. Mas lalo ko lang binibigyan ng kaba at nerbyos ang sarili ko.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Ngunit napansin niya ang isang sobre na nakapatong sa mga bato. She pick it up, sa sobrang kaba niya ay hindi niya napansin ang Alpha sa kaniyang likod. Nang buksan niya ito ay mayroong nakasulat. Isinulat gamit ang dugo. "Who should we blame? To whom should we blame to what happen? Of course, to whom is it? To you, Luna. "

“I think I love him already, Ava. I’m sorry, hindi ko alam kung bakit pero naramdaman ko nalang and I want to hate myself pero anong magagawa ko? Mahal ko siya! Hindi ko alam kung kailan pero naramdaman ko na lang.” I cried in Ava’s arms habang hinihimas niya ang likod ko. “Hindi mo kasalanan ‘yan, Blanca. Tao pa rin tayo, may puso at damdamin. Hindi kasalanan ang magmahal so don’t blame yourself. Kung ako lang ang masusunod, ayaw ko sana, kasi ayokong masaktan ka.” Napatango nalang ako. Alam ko naman kung paano ang samahan ng Amor Quatro at hanggat maari ayaw namin na may masaktan sa bawat isa.

Napatingala si Damion. “So if you have someone to blame,” dagdag ni Wendy, “blame yourself.” Saglit na natigilan si Damion. At pagkatapos, tumawa siya—isang mahinang tawa na puno ng pait. “You’re right,” bulong niya. “It’s all my fault.” Huminga siya nang malalim, saka ibinaba ang tingin. “So now… I’m just suffering the consequences.”

Take your time, okay? I love you. Always and Forever. P.S. After reading this, please don’t think too much. No one’s at fault. I am the one to blame on everything that happen. P.P.S. If I forget to tell you something, please don’t hate me? Please? Always, Karila Collins

Seryosong sabi ni Ram saka mataman siyang tinitigan, mabilis namang nag iwas ng tingin si Lexie saka napa yuko. “Hey, I am not blaming you. Six years was lost and we can’t do anything to take that back… Pareho tayong nagka mali, Lexie and that was all in the past, I am through from blaming you because I know too well that I am at fault too. We can only regret, and then later we can both move on. Now, all we need to do, is make things right, for the both of us, and especially for our daughter.”

"Say brother, I am protecting you. That name? That name fucks your life to death and I won't let her to do it again. Never! I can't let her destroy your life. You are my brother now and its my responsibilities to protect your future and your heart. Marami ka pang papatayin in the future. Marami pa tayong perang makukuha and that woman named Blesy? Panira siya sa lahat. So brother, mind me to give this." At hindi niya napaghandaan ang ginawa ni Ramona. May tumama sa kaniyang dibdib. Napatingin siya kung ano iyon, marahan siyang natawa. Hinugot niya iyon pero bumagsak siya at nagsimulang naging malabo ang kaniyang panigin. "I'm sorry Zerus. Dr. Quattuor will handle your memories. I'll make sur

BLAM! "Para sa pakikipag-ugnayan sa kalaban," BLAM! Isa-isa. Walang pag-aalinlangan. Hindi na napigilan ni Ashley ang pag-iyak. Tumulo ang luha niya, kasabay ng panginginig ng buong katawan. Hindi niya mapaniwalaan ang nakikita. Parang bangungot na isinaboy sa harap niya, totoo at buhay.