Humanity Drawings Novels & Stories

--- --- "YOU HAVE SEEN HUMANITY'S WORST." --- Lumabas ang mga imahe. --- Mga digmaan. --- Mga pagtataksil. --- Mga taong piniling sirain ang isa't isa. --- --- "YOU HAVE SEEN HUMANITY'S FEAR." --- Lumabas ang mga proyekto. --- Origin. --- Eclipse. --- Seraph. --- Eden. --- --- "BUT YOU HAVE ALSO SEEN HUMANITY'S HOPE." --- Lumabas ang mga alaala.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Pagkabukas niya, isang makapal na tumpok ng mga drawing papers ang dumausdos pababa. Higit walong daang piraso ng papel ang naroon. At sa bawat pahina, nakaguhit ang mukha ni Morgan. Iba't ibang ekspresyon. May nakangiti, may seryosong nagtatrabaho at bawat detalye, iginuhit ng punong-puno ng pagmamahal. Ang pinakaunang portrait na ginuhit niya sa buong buhay niya ay si Morgan at ang lalaki rin ang pinakamadalas niyang i-drawing. Kahit nakapikit siya, kabisadong-kabisado ng mga kamay niya ang bawat linya ng mukha nito.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

Isang hugis dahon na papel ang sumasabay sa akin sa himpapawid na para bang isang sulat kaya binasa ko ito. Dear Craione, Hindi mo kailangang talikuran kung sino, at kung ano ka talaga. May special purpose ka sa mundong ito kaya ka naging isang humanimal. May mahalagang misyon kang gagampanan sa mundong ito. Nawa'y paunlakan mo ang aming paanyaya. Nagmamahal, Humanimal University "Makakatulong ito sa suliranin ko. Ang HU, maaaring makatagpo rin ako ng kapwa humanimals ko roon na maaaring maging kaibigan ko at makakatanggap sa akin."

Alam ni Liam na mahilig mag-drawing ang bata, pero laking gulat niya nang buklatin niya ang mga pahina. Sa unang ilang pahina, nandoon ang mga tipikal na drawing ng isang bata—mga stick figures ng isang pamilya, mga bahay na tabingi ang bubong, at makukulay na araw sa gilid ng papel. Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya.