Breathtakingly Novels & Stories

Tanong uli ng babaeng maingay. "Mahabang kuwento." Sagot na lang nito at lumingon ito sa may bandang sa amin and I almost lost my breath when our eyes met. It feels like a current was traveling in a form of wavelength and it struck me down completely and made me forgot how to breath. She's the most beautiful thing I ever seen in this world. Even diamonds, can't be compare with her beauty.

"Hey babe!" Bumungad sa akin ang gwapo este maganda pala at fresh na fresh na mukha ni Brenon saka nito iniabot ang isang bouquet ng Pink Azaleas kaya napaawang ako. Talagang pinaninindigan nga ang ibinayad ko kaya gusto ko nalang talaga matawa.

Tell me what is this sweet sensation It's a miracle that happened Sa wakas ay narinig na niya ang pag langitngit ng pinto. Hudyat na nariyan na ang dalaga. Excited na siyang makita ito. Kung gaano ba ito kaganda. Sa tingin niya ang dalaga ang pinakamaganda sigurong bride sa buong mundo. Napangiti siya sa isiping iyon. Though I search for an explanation Only one thing it could be

Tama si Brenda, this place is like paradise. Tahimik lang si Krissy but deep inside she's also overwhelmed sa kanyang nakikita. Parang nawala lahat ng bigat niya sa dibdib habang minamasdan ang nakakabighaning ganda ng karagatan. Sa kanyang isip ay lubhang napakaswerte ni Calex for owning this perfect place.

Ang langit, kulay violet at orange, parang pinipintahan ng araw. Umupo sila sa buhangin. Walang usap. Dinig lang ang hampas ng alon. At habang sumisilip ang araw, unti-unting naging ginto ang tubig. Parang ang mundo, nagre-reset. Pakiramdam niya puno siya ng pag-asa. Napangiti siya. “Ang ganda.” Brent glanced at her. “Mas maganda ka.” “Bolero.”

"You are so beautiful Aubree," His compliment didn't give me any butterflies gaya ng mga nababasa ko sa libro. Wala talaga akong maramdaman na any romantic feelings towards Bren. "Thank you," Pasasalamat ko habang pinagmamasdan si Bren. He is really handsome, makapal ang kilay, mabibilog at nangungusap ang mga mata, mapupula na labi at maganda magdala ng damit. "You are not bad yourself,"

Nakangiti ang dalaga habang pinagmamasdan ang paligid n'ya and she's enjoying and mesmerized by the place itself. Napakasarap ng hangin doon na parang henehele siya para matulog kaya humiga si Brea. Dahils siguro sa pagod ng mga mata n'ya kakaiyak, nakatulog siya kaagad sa paraisong harden.

Hindi ko pa man nabubuksan ng buo ang pinto ay biglang may pwersang humawak sa aking braso at sinara ang pinto na siyang tumama sa likod ko ng isandal ng taong kaharap ko ang katawan ko doon. Mariin ang hawak niya sa isang braso ko, at ang isang kamay niya ay mariin din ang pagkakahawak sa aking isang balikat. Pikit ang mga mata ko dahil sa gulat at kaba, tila lalabas na sa dibdib ko ang puso ko dahil sa lakas ng kabog nito. “Your beauty is enough for me to be enchanted and go crazy, but now there are two of you.”

Kaagad kong hinaplos ang matipunong braso niyang pumalibot sa bewang ko at tinipon sa kaliwang balikat ang buhok kong malayang nililipad ng preskong hangin. "That's why I brought you here. Your natural beauty perfectly matches the nature, Astrid," matamis na sambit niya kaya hindi ko na mapigilang harapin siya para makita ang gwapong mukha niya. Mas lalo akong napangiti nang hawakan niya ang kamay ko bago siya lumayo sa akin para pakatitigan ang kabuuan ko. "Look, baby, the breathtaking hues of the sunset, gentle caress of the river's flow, relaxing whispers of the wind and majesty of this mountain. Your etheral beauty suits here. You're like a goddess! My own goddess."

I also tried counting tons of sheep but again, I failed. Buntong hininga akong umupo mula sa pagkakahiga sa kama at nagdesisyon na lang na pumunta sa balcony upang magpahangin. Kahit kailan hindi ako magsasawang humanga sa taglay na ganda ng mga bituin. They're dazzlingly beautiful and even though I've seen plenty of them in different places, I still can't put into words how extremely beautiful they are.