Breathtakingly Novels & Stories

sabi nito. Napaigtad ito nang kalabitin niya sa balikat. Ni hindi nito nalaman na naroon na siya. Para itong nabato-balani paglingon sa kaniya. “Woah!” Nagniningning ang mga matang hinagod siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa. Nakangiti naman siyang umikot para makita nito ang kabuuan niya. “Who is this absolutely stunning, breathtaking woman standing right in front of me?! You're so gorgeous, sweetheart . . . So radiant, it’s like the whole room just lit up the moment you walked in!”

Ang kanyang balat ay maputla gaya ng pinakamagagandang perlas, at ang kanyang mga mata ay parang mga hiyas na kumikinang sa buhay. Nagbigay siya ng matikas na impresyon at mukhang isang diyosa na lumabas sa isang pagpipinta habang nagpapalabas siya ng ethereal aura. Ang nakakabighaning babae ay walang iba kundi si Brielle, ang Mortal Dimension's Sweetheart.

"F*ck, you’re so beautiful," Liam said, his voice barely more than a hushed whisper. His eyes widened in amazement, as if the words had suddenly gotten stuck in his throat. He looked at me as if he was seeing something entirely new and something he couldn’t quite believe was real. His gaze lingered, filled with awe and admiration, making it clear that he wasn’t just talking about my outward appearance, but something deeper, more genuine.

Napahiwalay pa ako sa hawak ni Blake para takpan ang bibig ko dahil sa sobrang pagkamangha. This... this is so mesmerizing! I feel so lucky to witness this kind of beauty! Marami kasi ang may pangarap na makakita nito at iyong iba, alam kong bumabyahe at itinataon ang flight par makakita nito. Pero ako? Unexpected! I know there is a danger outside the Earth behind this masterpriece but wow... I'm speechless! My heart is racing because it's happy!

Tanong uli ng babaeng maingay. "Mahabang kuwento." Sagot na lang nito at lumingon ito sa may bandang sa amin and I almost lost my breath when our eyes met. It feels like a current was traveling in a form of wavelength and it struck me down completely and made me forgot how to breath. She's the most beautiful thing I ever seen in this world. Even diamonds, can't be compare with her beauty.

Kaya lumabas ako at nagpahangin at ienjoy ang view. Tanging himig ng alon ang maririnig mo at ang mga bituin sa itaas mo ang pagpapatigil ng iyong mundo. This is something that I cannot replace. How breathtaking this view is. Wala akong iniisip pa pero sapat na ito para umiyak ang mga naipon kong luha.

'Wow…' tugon ko sa isip. Wala akong masabi, napanganga na lamang ako. No words can explain how jaw-dropping and heart-whelming the view is. Sobrang ganda. Napakaraming bituin at may mangilan-ngilan na shooting stars na dumadaan. It's like the milky way is seen right now.

Nakapikit pa rin si Mira. Ngunit nang unti-unti niyang iminulat ang mga mata, bumungad sa kanya ang tanawin—ang mala-kristal na dagat, ang mga ulap na halos maabot ng kamay, at ang pakiramdam na para silang dalawang ibon na malayang lumilipad. “Oh my god…” napabulong siya, unti-unting napangiti. “This is… beautiful.”

" Mahina na ang boses ko ngunit naroon ang sakit at hinanakit. Nanghihina ako at pakiramdam ko wala na akong lakas kaya nanatili akong naka luhod at naghintay nalamang na bumigay ang aking katawan. "Bumalik ka na, please." And then I felt the dizziness, I feel numb and I can't move... Until I felt myself falling and everything went black. *** <33