Exquisite Novels & Stories

Napakatapang ng amoy nito—isang malalim, musky, at kakaibang amoy na agad nanuot sa kanyang ilong. Bilang isang babaeng madalas kumain sa mga fine dining restaurants sa Paris at Italy, alam ng subconscious ni Corinne kung ano ang hawak niya. Isa itong Alba White Truffle—isa sa pinakabihira at pinakamahal na ingredients sa buong mundo na karaniwang kinakayod lamang nang hilaw sa ibabaw ng mga mamahaling pasta.

Napalunok siyang ng sariling laway habang nakatingin sa magandang tanawin na bumalandra sa kanyang harapan. Nakalihis hanggang bewang ni Yza ang suot nitong maiksing bistida. kitang-kita ang mala porselina at makinis nitong hita. Higit sa lahat kitang-kita niya ang matambok at maumbok nitong nasa pagitan ng hita nito.

"Chamber of Commerce? Aba, bigatin 'yan." "Tama ka," sagot ni Rose, tumango-tango. "Kaya gusto kong lahat ay maghanda. Maging perpekto ang bawat detalye. Wala dapat pagkakamali. No burned dishes, no wrong plating, no delay. Dapat elegant, precise, and unforgettable."

“Now that’s unfair.” He smirked slightly. “Good unfair?” “Very.” Lumapit siya sa salamin sa tabi ko. Magkatabi kaming tumingin sa repleksyon namin. Midnight amethyst. Charcoal velvet. Strong. Clean. Elegant. The designer stepped back, studying us like artwork. “Stand closer,” sabi niya. Lumapit si Aleron sa akin. Hindi kami magkadikit, pero ramdam ang presence.

Hindi pa nakuntento ang naaalibadbarang mga mata na iyon at makailang beses pa itong iniksamen ang kaniyang kasuotan na waring isa siyang takas sa asylum. “What the hell are you wearing?” Napapantastikuhang bungad na tanong sa kaniya ni Grazz Grygor Goldfinger— the owner of Goldfinger Ink Hub and the bastard who possessed those hazel eyes with gold flecks that still gazing at her unjustly.

Ang aroma ay umaapaw at kumalat saanman, hanggang sa maglaway ang lahat. Hindi lamang sila makulay at maganda. Nakakagulat din sila. Napakaganda din ng exquisite carving ng pagkain. Hindi mahalaga kung paano i-judghe ito, ito ay isang mesa ng perfect dishes. Sa kabilang banda, ang jar ni Griffin ay pangit at rudimental. Parang nasa ibang mundo ito. Ito ay parang isang noble princess at isang poor village girl. Walang simpleng paghahambing.

dagdag pa niya, halatang excited at impressed. “Talagang okay po ba iyon?” sagot ni Celestine, medyo nahihiya. “Sobrang malaking offer po ito…” “Of course! I want the best. And I trust your taste,” sagot ni Mrs. Cabrera, napangiti. Nakita niya kung gaano ka-propesyonal si Celestine at kung paano niya pinagsama ang simplicity at elegance sa bawat design.

“H–hindi naman sa gano’n kaya lang—” “Ikaw ang karapat–dapat na magmana ng legacy ng angkan ko, Bonita. I don’t see anything wrong with that,” “B–but—” “No buts, baby. These are all yours whether you like it or not, hmm?” He caressed her cheek before giving her a soft kiss on the lips, he then continued to speak. “ These jewelry are called, Hope Diamond. And they suit you perfectly, mi amore.”

Halos malalaglag na ang panga ko sa sobrang pagkamangha. I looked at every gown in front of me. Napakaganda ng lahat, pero sa iisang gown lang ang nakapagpako ng mga mata ko. A backless, high neck, white gown made with aesthetic quality and luxurious silk. Kumikintab ito dahil sa mga beads na mas nagpapaganda dito. This is best gown I've ever seen in this place. This is the best definition of simple yet elegant! "I... want this." I murmured while my eyes are fixed at it.

Turo pa nito sa isang bakanteng lamesa. Hinayaan niyang maunang maglakad ito at sumunod naman siya. Aileen is beautiful, pero hindi niya alam bakit hindi siya interesado rito o ano pa man. Kung ikukumpara ang ganda nito kay Adella, masasabi niyang mangingibabaw ang ganda ng huli. Hindi man anak mayaman si Adella pero hindi iyon naging kabawasan sa pagdadala ng ganda nito. Althea is classy dahil na rin siguro sa kinalakhang yaman, doon lang nagkulang si Adella pero masasabi pa rin niyang sobrang mangingibabaw ang ganda ng kanyang Exclusive whore. Lalo na kapag nabihisan ito.