Exquisite Novels & Stories

Napakatapang ng amoy nito—isang malalim, musky, at kakaibang amoy na agad nanuot sa kanyang ilong. Bilang isang babaeng madalas kumain sa mga fine dining restaurants sa Paris at Italy, alam ng subconscious ni Corinne kung ano ang hawak niya. Isa itong Alba White Truffle—isa sa pinakabihira at pinakamahal na ingredients sa buong mundo na karaniwang kinakayod lamang nang hilaw sa ibabaw ng mga mamahaling pasta.

Napalunok siyang ng sariling laway habang nakatingin sa magandang tanawin na bumalandra sa kanyang harapan. Nakalihis hanggang bewang ni Yza ang suot nitong maiksing bistida. kitang-kita ang mala porselina at makinis nitong hita. Higit sa lahat kitang-kita niya ang matambok at maumbok nitong nasa pagitan ng hita nito.

"Chamber of Commerce? Aba, bigatin 'yan." "Tama ka," sagot ni Rose, tumango-tango. "Kaya gusto kong lahat ay maghanda. Maging perpekto ang bawat detalye. Wala dapat pagkakamali. No burned dishes, no wrong plating, no delay. Dapat elegant, precise, and unforgettable."

“Now that’s unfair.” He smirked slightly. “Good unfair?” “Very.” Lumapit siya sa salamin sa tabi ko. Magkatabi kaming tumingin sa repleksyon namin. Midnight amethyst. Charcoal velvet. Strong. Clean. Elegant. The designer stepped back, studying us like artwork. “Stand closer,” sabi niya. Lumapit si Aleron sa akin. Hindi kami magkadikit, pero ramdam ang presence.

Hindi pa nakuntento ang naaalibadbarang mga mata na iyon at makailang beses pa itong iniksamen ang kaniyang kasuotan na waring isa siyang takas sa asylum. “What the hell are you wearing?” Napapantastikuhang bungad na tanong sa kaniya ni Grazz Grygor Goldfinger— the owner of Goldfinger Ink Hub and the bastard who possessed those hazel eyes with gold flecks that still gazing at her unjustly.

Ang aroma ay umaapaw at kumalat saanman, hanggang sa maglaway ang lahat. Hindi lamang sila makulay at maganda. Nakakagulat din sila. Napakaganda din ng exquisite carving ng pagkain. Hindi mahalaga kung paano i-judghe ito, ito ay isang mesa ng perfect dishes. Sa kabilang banda, ang jar ni Griffin ay pangit at rudimental. Parang nasa ibang mundo ito. Ito ay parang isang noble princess at isang poor village girl. Walang simpleng paghahambing.

dagdag pa niya, halatang excited at impressed. “Talagang okay po ba iyon?” sagot ni Celestine, medyo nahihiya. “Sobrang malaking offer po ito…” “Of course! I want the best. And I trust your taste,” sagot ni Mrs. Cabrera, napangiti. Nakita niya kung gaano ka-propesyonal si Celestine at kung paano niya pinagsama ang simplicity at elegance sa bawat design.

Ngumiti ito at lumapit sa kanya. Suot nito ang isang mamahalin na pulang bestida. Tinernuhan nito ng isang puting high heels ang elegante nitong damit. Maging ang tainga at leeg nito ay may nakasabit na isang mamahaling puting perlas. Lahat ng adornong nakakabit sa katawan nito ay nagsusumigaw ng karangyaan. Kahit sinuman ang makakakita sa babaeng kaharap ni Crassus ay mapapalingon dahil sa ganda at kaakit - akit nitong itsura.

Isang boses ang pumutol sa lahat. Lahat kami napalingon. Isang babae ang papalapit. Napakaganda. Halos perpekto. Parang anghel kung titingnan—maputi, elegante, at may kakaibang aura na agad mong mararamdaman. Natigilan si Niel. Hindi siya gumalaw. Hindi siya nagsalita. Parang… nawalan siya ng mundo. Lumapit ang babae sa kanya.

Sexily POV Hindi ko mapigilan ang ngiti, isang ngiting puno ng pait at galit, habang nakatutok ang baril kay Sy. Ang taong minsan ay itinuring kong kaalyado, pinagkatiwalaan, at pinaniniwalaan. Ngunit ngayon, nakahandusay siya sa harap ko, duguan, at nagbunyag ng tunay na kulay. Ang putok ng baril ay umalingawngaw, at ang kaniyang tuxedo na kanina lamang ay magara ay ngayo’y nabahiran ng dugo. Ang rosas na nakasabit sa kaniyang dibdib ay nagmistulang simbolo ng kaniyang pagtataksil.