Brothers In Law Mga Nobela at Kwento

She knew exactly who I was looking for. “Mom and Dad are already downstairs,” she answered, forcing a cheerful tone. “They're talking with your parents.” Bahagya siyang tumigil bago muling nagsalita. “And Alvin couldn't make it. Alam mo namang nasa ibang bansa pa siya. But he'll definitely come the next time you invite us.” Alvin. Her younger brother. Matagal ko na rin itong hindi nakikita dahil nag-aaral ito sa ibang bansa.

Mariing utas ni Papa habang ibinibigay ang aking kamay kay Gerald. "I will, Sir." This is it. Isa lang naman ang role ko dito. Ang maging Substitute bride, yun lang at wala ng iba. "Gerald, do you take Jessa to be your lawful wife, to have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, until death do you part?" "I do." Ni hindi man lang siya tumingin sakin! "Jessa, do you take Gerald to be your lawful busband to have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poore, in sickness and in health, until death do you part?"

Baka guni-guni ko lang dahil moody si Jessy ngayon, baka normal na reaksyon niya lang din. Ngumiti sa akin ang lalaki nang mapansin niya ako ngunit nanatili ang nagtataka kong mga tingin sa kanya. He's my brother in law, pero wala siya nang ikasal kami ni Damsel kahit nga sa mga importanteng okasyon ay wala rin ito, hindi nagpapakita. Ngayon lang.

Alam kong nag aalala siya sa bawat paglabas ko, na baka hindi na ako bumalik dahil ilang beses ko na ring sinabi sa kanya na itigil na namin ang kahibangan naming ito pero kagaya ko ay hindi din niya magawa. Dumating na rin sa point na nag iyakan na kami dahil alam naming pareho na hindi tama ang aming relasyon. Pareho naming nasasaktan ang taong dapat ay importante sa buhay namin. Ang aking kakambal at kanyang asawa. Yes. I'm a mistress. And My Brother in-law is My Lover.

Habang nakikita niyang parang hayok na hayok ang lalaki sa kanya, lalo siyang napapaungol nang malakas. “Kuya Marty... Kuya Marty... ah... ah...!” At gaya ng inaasahan, nilabasan na naman siya. Pagod na pagod na siya sa trip na ito. Una ‘yung brother-in-law niyang mahilig, tapos ngayon heto namang si Marty. Siguradong bago mag-opening ang klase sa university, bugbog sarado na ang kanyang pagkababae.

“Talaga ngang may sir ana ang inyong pag iisip! Ipagkakatiwala n’yo ako sa lalaking hindi n’yo pa lubusang kilala,paano kong gahasain ako niyan habang wala kayo dito?. “Anak hindi ganoon ang iyong magiging kapatid!mabuting tao ito at mapagkakatiwalaan. Hindi na nakipagtalo ang dalaga,sa halip nagplano itong umalis sa oras na makaalis na ang kanyang ina.Naisipan niyang magpasundo at makipagtanan na lamang sa kanyang kasintahan na si Brayant. My Stepbrother. Chapter 4

Ako ang umunawa, umintindi, at nagbigay ng tsansa para sa Steffano brothers pero nauulit na naman ang takot at kabang nararamdaman ko sa mga kaya pa nilang gawin sa akin sa susunod. Hindi sila normal na mga lalaki lang, kayang-kaya nila akong saktan at pahirapan dahil ang gusto nila ay sa kanila lang umikot ang buhay ko. Gusto nila na sa kanila lang ang atensyon at pagmamahal ko, pero paano mangyayari iyon kung may pamilya, mga kaibigan, at nobyo pa akong naghihintay sa pagbabalik ko? Hanggang kailan ko ba sila iintindihin? Hanggang kailan ba nila ako ilalayo sa mga mahal ko sa buhay?

“Ipinanganak ka lang sa pamilyang ‘to. Binigyan ka ng trabaho. Binigyan ka ng sahod. Binigyan ka ng chance. At sinayang mo lahat.” Doon na kumuyom ang kamao ni Riley. Maglalakad na sana siya palabas nang harangan siya ni Rico. Riley tried to walk past him. Rico stepped in front of him. "Move," sabi ni Riley. "No." "I said move." "And I said no." They stood there, face to face. Brothers. Same blood. Same parents. Same last name. But completely different men.

Iilan lang ang mga guest namin, ’yong aming katulong kasama ng kaniyang pamilya at mga kaibigan namin ni Kyle sa aming barangay sa Pinamalayan. Pareho nga lang wala ang parents namin dahil nga wala na rin naman akong mga magulang, matagal na silang patay at nasa Cebu sila nakalibing. Ang parents naman ni Kyle ay hindi imbitado, dahil mukhang hindi pa nakahanda si Kyle na ipaalam sa kaniyang pamilya ang tungkol sa amin. Pero naiintindihan ko naman. Ayos lang sa akin kahit hindi pa niya ako pinapakilala sa kaniyang mga magulang, dahil alam ko naman na darating din kami roon, at nakahanda akong maghintay. Basta ang mahalaga lang ngayon ay mahal namin ang isa’t isa at masaya kami. “Kyle . . .” u

Hinding-hindi ko makakalimutan si Daniel. At first, he's supposed to be my groom. Mabuti na lang talaga hindi natuloy ang kasal na iyon. Sobrang baboy kung kami ang nagkatuluyan tapos desisyon lahat ni Daddy ang masusunod. Masaya ako kasi imbes si Daniel ang papakasalan sa araw na iyon, I married his brother. Hindi man sila magkadugo. Alam kong parang totoobg magkapatid na rin silang dalawa.