Bullying Persuasive Speech の小説・ストーリー

Pero hindi niya ako masisindak sa mga titig niyang ’yan. “Hindi dahil ikaw ang campus queen sa paaralang ito at may pribiliheyo kang gawin ang lahat ng gusto mong gawin ay dapat na kitang katakutan. Hindi ako iyong taong sanay na inaapi-api ng ibang tao. You know what bullies’ worst nightmare, huh? It’s when they bully the wrong person. Don’t mess with me, Girl. Just a friendly reminder,” I told to her in the most sarcastic manner I could make.

utal-utal na tanong ng kaklase ni Shanella habang pinagpapawisan na ito. Pagtulak ang isinagot ni Shanella sa kaklase. Itinulak niya ang kaklase pabalik sa loob ng cubicle hanggang sa masandal na ito sa pader. "Stop bullying... Kapag nalaman kong may isa sa mga kaklase mo o iba pang tao kang pinagtripan sa eskwelahang ito, babalikan kita at ipapalapa kita sa isang pangit na lobo," sadyang nilakipan ni Shanella ang boses ng tila nakakatakot.

"Hindi. Masama lang loob ko sa kanila at hindi pa ako handa na tanggapin ng mga sorry nila." "I understand. Ihahatid na kita sa bahay." "Baka busy ka pa. Pasensya na sa abala," ani Karina at huminto sa paglalakad. "At salamat pala sa ginawa mo. Sana hindi na nila ulitin." "No worries. They will be monitored 24/7." "Really? Bakit?" "I filed a case. And they are now under investigation. Bullying is not the ok only crime they committed. They are the worst human being—they must learn their lesson."

"Hayaan mo na sila mauubos lang ang dugo mo kung patuloy mo silang papatulan. Wala naman silang ibang magawa-" "Well it's not good too to let them do they want. Making people fun in their eyes." Her determination to stop those bully she's really strong huh. "I understand you, but..." hesitation consumed Rookie. "It's fine, I'm fine so stop worrying we need to teach them a lesson." That woman is not just a woman, i always see her in school. Everywhere in school. She's so shy, she's speaking only when she ask and wala pang 50 sentences ang nasasabi niya sa buong araw sa school.

Alam kong may nam-bully na naman dito. Hay, hindi talaga mawawala ang mga bullies sa school. Mga batang likas lang talagang pasaway. At kaligayan nilang mang-api ng mga taong mahihina. Bumalik ako sa harapan at nagsalita. "Alam kong may nam-bully na naman kay Mark. Inuulit ko, kapag nalaman ko kung sinong nang-away sa kanya, ako talaga ang makakalaban ninyo, at hinding-hindi ko kayo patatawarin!"

"Sinabi ko na sa'yo kahapon kung ano hinanaing ko diba? Huwag ka na magpanggap na parang concern ka! Tapos ano, kapag kasama mo girlfriend mo o kaya kapag nasa harap na ng maraming tao, hindi na naman tayo magkakilala? Hindi mo na naman kapatid? Target na naman ako? Bully na naman kita ha!?" "Hindi kami ang nangbu-bully sa'yo!" Napakamot ako sa ulo dahil sa inis. "Pero nanonood kayo? Maganda ba? Masaya ba? Nag-e-enjoy ba kayo? Next time magdala kayo ng popcorn para mas masaya." Doing nothing after seeing something that you is completely evil, is just as bad as doing it yourself. "We're trying, Fhey. We're trying to stop them, pero masiyadon madami ang bully sa school."

Napalingon ako sa kaniya bago umiling. "It is my duty to protect you when you need my help. I'm your bestfriend, Zari," sambit ko pero umiling lang siya. Hindi ko na inintindi iyon at muling bumaling sa mga babae sa harapan namin at masama ulit silang tiningnan. "I swear... After this event, I will make sure that you be kicked out of my school. We don’t need students who have a trashy behavior. I’ve given you a lot of chances, but you haven’t changed. Now, you're also bullying innocent students. I had enough... you used up all my patience. Let's wait until this event ends. I will use all the connections that I have just to get you expelled from our school. You are just a big disappointment t

Wala pa naman ako sa sarili kong bansa, tapos ganito pa ang aking inasta. Pwede akong ma-report nito sa admin ng university kung tutuusin! Bahala na nga… idadahilan ko na lang na I stood up against bullying! Unti-unti akong lumapit sa babaeng ‘yon na ngayon nga’y pumipikit-pikit at bumibigay na ang mga mata. I didn’t know why but everything suddenly happened in slow motion.

“Ms. Nica, katulong lang po talaga ako dito, maawa ho kayo, hindi ko po kaya… natatakot po ako…” “Natatakot? Matatakot ka pa ba kung pupuntahan ko ang anak mo sa school niya at hanapin ko siya? Wag kang magpatawa, hindi gagana ang pagta-transfer ng school! Kahit saan siya magtransfer, kaya ko siyang hanapin! Ayaw mo naman sigurong may mangyaring masama sa anak mo diba? syempre, hindi ko siya papatayin hahanap lang ako ng mga batang ka-edad niya para bullyhin siya araw-araw!”

"Na-experience mo na rin ba ito, Layla?" “Oo naman! Hindi kagaya mo, mula pagkabata ko ay alam na ng lahat kung sino ako kaya kahit anong gawin ko o makuha ko, palaging nakakabit ang mga salitang, ‘Ah, anak kasi siya ni Elliot Foster. Doon ko natutuan na hindi tayo dapat nabubuhay tayo para sa mga sarili natin, at hindi sa iba kaya siguraduhin mo na kuntento ka palagi. Yang mga bully mong kaklase, parte lang sila ng buhay mo at sa oras na makagraduate ka, malaki ang posibilidad na hindi na kayo magkrus ulit ng mundo.”