Bullying Persuasive Speech の小説・ストーリー

Dinig ko pa ang mapanghusgang bulong-bulungan ng mga studyante. Tama bang husgahan nila akong nilandi ko ang bisita, na sa ilang taon kung nag-aaral dito ngayon ko pa lang ito nakita? Parang gusto ko na lang tuloy tumakbo pauwi ng kubo namin ni Lola at doon umiyak ng umiyak hanggang sa mapagod ako. "I thought I made the right choice in considering your request but I think I was wrong. You said that you don't tolerate bullying in your campus, but seems like you are the one who's promoting it."

“Kung hindi dahil kay Sir Vaughn, baka tuloy-tuloy pa rin ang pangba-bash ng iba kay Ma'am Katalina. At least ngayon, lahat natauhan. Tahimik ang buong floor.” Halos hindi ako makahinga sa narinig ko. “Kaya naman pala 'e. Hindi na maganda talaga 'yun kasi bullying na at nakakasakit na. Tama lang talaga ang ginawa ni Sir Vaughn.” Kaya pala… kaya pala biglang nag-iba ang ihip ng hangin. Kaya pala walang naglalakas-loob na magsalita ng masama sa harap ko. Walang mga bulungan.

“You better keep your mouth shut or else I’ll shut this whole damn university. Bawal bang mag-aral sa Unibersidad mo ang mga babaeng nagtatrabaho sa club? Anong pinipili niyo kung ganoon? Everyone deserves to keep himself educated no matter what he is. Wala sa batas na nagbabawal na ang isang babaeng nagbebenta ng sarili ay hindi pwedeng mag-aral. Find it in the jurisdiction and when you find one, I’ll pay you billions. At ang babaeng hinuhusgahan mo ay baka mas malinis pa sa’yo.” “Drear, ‘wag na.” Saway niya rito. “How could you, Mister Villaraigosa!” Tumayo ang babae at galit na nakipagtitigan kay Drear pero hindi naman nagpatinag ang isa. “And how could you, too speak to my girlfriend tha

Pilit ang ginawa niyang pagngiti. I heaved a huge sigh. "Do you really want to transfer to a public school? Maraming tao roon at siksikan kapag papasok at uwian. Saka, anak lahat ng lugar, may bully. You have to be strong, kapag hindi mo na kaya, isumbong mo kay teacher. But never ever fight with them physically." Tumango siya. Bigla akong natigilan. Naaawa rin ako sa kanila tuwing binubully sila. Pangatlong eskuwelahan na nga ang pinapasukan nila ngayon. Ngumiti ako sa kanya.

Ang mga matang pilit pinipigilan ang luha. Mariin niyang ibinagsak ang hawak na ballpen sa mesa dahilan para mapatingin si Marcus sa kanya. “Still don’t care?” natatawang tanong nito. Malamig na tiningnan lamang siya ni Jayden. Pero sa pagkakataong iyon… Kahit siya ay hindi na sigurado sa sariling sagot. “Of course I care,” malamig na sagot ni Jayden habang muling inaayos ang mga dokumento sa mesa. “Ayokong masira ang image ng school na ’to. And I don’t tolerate bullying people with no respect for others’ feelings.”

Tumayo siya, bahagyang inilagay ang kamay sa balikat ng kanyang kliyente upang ipakita ang suporta. "Pearl," tugon ni Jasmine sa mahinahong boses, "unang-una, ang cyberbullying ay isa na sa mga pangunahing kaso laban sa iyo, at maaaring iugnay ito sa malicious intent dahil sa pagkalat ng maseselang larawan. Ang mga ito ay may mabigat na parusa, lalo na kung mapatunayan na sinadyang sirain ang reputasyon ni Councilor Ibarra. Pero tandaan mo, nasa korte tayo upang ilahad ang katotohanan. Hindi mo kasalanan kung nasaktan ka, at may karapatan kang ipagtanggol ang sarili mo."

Hindi naman niya nakitaan ito ng reaksyon sa inasal ng kanyang kaklase bagkus ay lumapit sa kanilang pwesto. "Bullying someone to cause stress and risk to their well being are the problems I am seeing here. Give me your school Ids," Mahinahong sabi nito sa tatlong dalagang nasa harapan nila at walang reaksyong inilahad nito ang sariling palad upang kunin ang mga ids nito.

I let them roar, and I kill them with silence. Pero nagulat ako kahapon, noong bigla akong pinagtanggol ni Aiah. Naalala ko pa ang sinabi niya: “Are you some kind of a child who lacks love? Parental guidance? Coz you know what? Children who bully are just jealous kids!” At habang sinasabi niya ‘yon, nakapamewang pa siya, sabay turo sa mga bully, taas-baba ang kilay na parang nagtuturo ng Zumba.

Bahala ka diyan, magmatigasan tayo. "Are you still mad at us?" tanong ni Cattleya nang abutan nila ako sa labas ng campus. "I'm sorry na," Penelope said, tugging on my arms. Inakbayan din ako ni Marie Jane sa balikat at isinandal niya ang ulo niya roon habang humihingi ng tawad. "Bullying others does not make you strong," sabi ko. Sumimangot sila kaagad. "It only makes you look pitiful," matapang ko pang pahayag.

sagot ng guro sa principal at bumaling ang tingin nito sa akin. "Mrs., hindi ako humihingi ng pasensiya sa nangyaring away ng mga bata pero alisin nyo na lang ang mga anak mo sa school namin para hindi sila ma-bully ma-trauma sila kung paulit-ulit sila aasarin hindi mo kasalanan ang ganitong nangyayari, Mrs., ina ako kaya alam ko ang mararamdaman nyo dahil ito sa sitwasyon ng pamilya nyo kaya sila binu-bully." sabat ng principal sa akin natahimik naman ako bigla sa sinabi ng principal.