Bullying Persuasive Speech Novels & Stories

litanya pa ni Mama Zey kaya napapahigpit na lang bigala ang hawak ko sa kamay ni Franlester dahil nakakahiya kina mama zey na need pa nila mag sinungaling para lang maprotektahan ako. Nagulat pa ako ng pag akyat namin sa stage ay biglang umakyat sina mom and dad, na di man lang ako aware na nandito pala sila. Nag speech lang sina mommy at daddy, maging kami ni Franlester, sa huli ay nagsalita ulit si Mama Zey at ang school director para paalalahanan ang lahat na iwasan ang bullying lalo na at mga college na kami na dapat ay nakafocus lang ang lahat sa pag aaral.

"Binura na namin ang blog post na isinulat namin. Dapat burahin mo na rin 'yung sayo. Alam mo bang malaking epekto ang idinulot ng ginawa mo sa amin? Cyberbullying ang ginagawa mo sa amin. Pwede ka naming idemanda, pero nakikipag-usap muna kami nang pribado dahil magpipinsan tayo. Ayaw naming umabot sa korte." Ang nagsalita ay si Harold, ang pinaka-maasahang tao sa kaniyang mga pinsan. Nang magsalita siya, halatang mataas ang tingin niya sa sarili at para bang tinuturuan si Alex na parang isang bata.

Pagkatapos silang pahirapạn, doon na ulit nagsalita ang isa sa mga tauhan ko. “Ang reason kaya nangyari ito ay pinaparusahan namin ang mga bully na gaya ninyo. Kaya sa susunod na mabalitaan naming nambu-bully pa kayo, kabilang braso naman ang babaliin namin,” pananakot ng tauhan ko kaya lalong naiyak ang mga kaibigan ni Jalipa. “Tapos na, Boss. May kailangan pa po bang gawin sa kanila?”

Pinanatili ng mga pulis ang makatwiran na pagdudua. Tumango si Naya, “Sigurado po ako.” Sinigurado niya, kasunod nun ay isang malungkot at inosenteng ekspresyon. “Ito ay dahil sa ako ay biktima ng cyber-bullying ng mga panahon na iyon at kakaiba ang tingin sa akin ng mga tao saan man ako magpunta, kaya hindi ako naglakas loob na lumabas.”

I'm doing my best para matuwa ang Lola ko sa akin kahit na ginaganyan nila ako but I guess ang time na rin ang nag-utos na tama na ang mga pinaggagawa nila na bullying from students na akala ko ako lang ang nakakaranas ng ganyan pero marami rin pala kaming tahimik lang at ngayon ay sana man lang, natuto na sila kung nasaan man sila ngayon. At sana sa katulad ko na nakaranas ng bullying ay nakamtam namin ang hustisya lalo at mali na maging tahimik ka lang, sana pala naging matapang na lang ako ulit para maipaglaban ko ang sarili ko, but I'm not… and that's my biggest mistake. Lola asked me kung gusto ko ba raw mag transfer ng ibang school but I declined her offer kasi mag-aadjust na naman ako

“Ikaw na muna bahala sa mga pamangkin mo, anak. I-entertain mo sila o di kaya ikaw na muna maghatid sa kanila sa school.” Napaawang ang labi ko lalo at nakalimutan ko na ngayon pala ang unang pasok nila sa nilipatan nilang school. Nilapitan ko ang kambal at lumuhod sa harapan nila. “Kami na ni Daddy ang susundo mamaya sa inyo sa school, okay? And remember, huwag papatulan ang mga bully sa school. Am I clear?” “Yes, mommy,” sagot ng dalawa.

her voice cracked at the end. Niyakap ko siya nang mahigpit nang mag-umpisang tumulo ang mga luha niya. Hinayaan ko lamang siyang ilabas ang sa tingin kong matagal na niyang kinikimkim. Hindi ako nagsalita at niyakap lamang siya, hanggang sa nakatulog na lang siya sa bisig ko kaiiyak. Those students should learn their lesson for bullying my best friend!

Mariin kong kinagat ang aking pang-ibabang labi para pigilan ang luha sa mata ko ngunit pinagtaksilan ako nito, sunod-sunod itong dumampi sa balat ko. “That ring is meant to be yours.” Huminga s’ya ng malalim. “I'm sincerely apologize for forcing you to kiss me.” Tumingin s’ya sa itaas para pigilan ang nagbabadyang luha sa mata n’ya. Kinuyom ko ang aking palad nang lumuhod s’ya sa harapan ko. “I’m sorry for bullying you, I deserve this punishment.” Sunod-sunod na tumulo ang luha sa mata n'ya. “Thank you for making me feel that you love me too, just months but will remain in my heart until my last breath.”

Para siyang isang high school na nambu-bully ng kaklase. “Okay? How am I going to believe what you’re saying right now? Just give me one reason that will make me believe in you.” Humugot ako ng malalim na hininga saka napaupo sa kama. “You know how I hate people.” “At paano naman iyon naging konektado sa ipinaglalaban mo ngayon?”

bulong niya sa akin at tumingin sa amin ang doctor. "Pakalmahin nyo muna ang anak nyo, Liam at Barbie huwag nyo muna siya papasukin bukas kailangan nyo rin kausapin ang mga sangkot sa pag-bully sa anak nyo PERSONALLY huwag kayong mag-alaala, sabi nyo nga sa akin gusto nyo nang umamin sa publiko as married couple." nasabi ng doctor sa amin.