Novel & Cerita Bullying Quotes

“Even if I'm not like other kids? And makulit po?” “You’re like other kids naman.” “Sabi kasi freak ako.” Tumatak talaga sa isip nito ang mga panunukso ng mga grade three student na nam-bully kay Sevi noon. Natalo kasi ng anak niya sa all-grade math quiz bee. Nabigyan naman na ng karampatang parusa ngunit, nadala ng anak niya ang sinabi ng mga iyon. “You’re not a freak, okay? You’re blessed and you’re my baby.”

It was such a shame na maiidivert mo at mas maaalala pa ang tungkol sa pangit na bagay kaysa sa magandang bagay na nangyari sa iyo throughout the day. "I have a lot of lessons to take up to,at nakaisang quiz na silang wala ako at hindi ko n din naman iyon mahahabol"And i don't think i will still like to talk about that quiz at na pumayag pa kahit na madalas ang mga teachers kung gusto ko pan i-take ang namiss kong quiz.Hidni naman ako gano'n at mas lalo pa sa ngayon,i don't Sheylla to get a lot of idea and words to throw at me kahit na hindi naman totoo.Well,iyon nga pala ang talent ng mga bully,ang manira at magsabi ng mg bagay na hindi totoo. "Can you slow down?Kahit two lessons lang every

Bahala ka diyan, magmatigasan tayo. "Are you still mad at us?" tanong ni Cattleya nang abutan nila ako sa labas ng campus. "I'm sorry na," Penelope said, tugging on my arms. Inakbayan din ako ni Marie Jane sa balikat at isinandal niya ang ulo niya roon habang humihingi ng tawad. "Bullying others does not make you strong," sabi ko. Sumimangot sila kaagad. "It only makes you look pitiful," matapang ko pang pahayag.

"Na-experience mo na rin ba ito, Layla?" “Oo naman! Hindi kagaya mo, mula pagkabata ko ay alam na ng lahat kung sino ako kaya kahit anong gawin ko o makuha ko, palaging nakakabit ang mga salitang, ‘Ah, anak kasi siya ni Elliot Foster. Doon ko natutuan na hindi tayo dapat nabubuhay tayo para sa mga sarili natin, at hindi sa iba kaya siguraduhin mo na kuntento ka palagi. Yang mga bully mong kaklase, parte lang sila ng buhay mo at sa oras na makagraduate ka, malaki ang posibilidad na hindi na kayo magkrus ulit ng mundo.”

"Ang anak ninyo ay ipinanganak ng kanyang mga magulang, wala ba akong mga magulang? Oo, patay na ang mga magulang ko, kahit na ako ay isang batang walang magulang, hindi ko hahayaang bullyhin at bugbugin ninyo ako." "Isa-isa ba kayong lalapit, o sabay-sabay? Sige lang, sasabihin ko na ngayon dito, kung ayaw ninyong makipag-sama sa akin, sabihin ninyo nang diretso, huwag ninyo akong saktan, hindi ako madaling lokohin! Kung maglakas-loob kayong bullyhin at bugbugin ako ulit, kahit mamatay ako, ibabaon ko kayo sa hukay!" "Hulyo, sinabi ko na dati, kung maglakas-loob kang saktan ako, maliban na lang kung mapatay mo ako sa lugar, huwag kang matulog, puputulin kita at gagawin kitang karne!"

Palaki ng palaki ang bilang ng mga tao na nagsu-suffer sa ganitong klase ng sakit, especially sa mga teenager, mga bata at may mga kapansanan na nagiging tampulan ng bully. Naransan ko kung gaano kasalimuot ang mamuhay bilang isang biktima ng bullying. Mahirap. Hindi biro ang anxiety at depression na nararasan ko noon, lalo na kapag dumarating ang panic attacks sa hindi mo inaasahan na oras. Kaya naisipan ko bumuo ng robot na pwedeng makausap at makapitan sa oras na dumarating ang pinakamadilim na sandali sa buhay ng isang tao.

" natatawa kong sambit. Pagkatapos noon, inukupa ko ang upuan na nasa harap ng table niya sabay patong ng kamay ko sa ibabaw ng table. "Ahmmn, akala ko kung ano na eh. Kung may problema, huwag kang mag-atubili na sabihin sa akin. Hindi ko pinapayagan ang kahit na sino na i-bully ka." seryosong sambit niya. Nakangiti naman akong tumango

Niyakap ni Maddison si Quentin habang umiiyak, “Tito Quentin, kung dumating ka ng ilang sandali, huli na ang lahat! Sinubukan lang akong lunurin ng talunan na iyon. Kailangan kong tulungan mo akong patayin siya!" "Huwag kang umiyak, Maddison." Bahagya niyang tinapik ang likod ng pamangkin. "Kung maglakas-loob siyang i-bully ka sa aking lungsod, tiyak na pagod na siyang mabuhay. Haharapin ko ito para sa iyo.”

Bakas sa mukha n'ya ang pag-aalinlangan kung ayos lang ba ang pagtanong n'ya tungkol sa nangyari kagabi. Mahinang tawa ang pinakawalan n'ya. Lalong sumingkit ang mata n'ya dahil dito. The mole under her right eye was so captivating. "'Wag mo na pala sagutin." My hand reached her shoulder as we walked towards gate. "Sa ganung paraan n'ya ako binu-bully," pinilit kong 'wag gumaralgal ang boses ko. Agad n'yang inalis ang kamay ko at hinawakan n'ya ako sa magkabilang balikat para iharap sakan'ya. "What the fuck!"

Binaliktad ko. "To Kuya, always be brave. Don't listen to mean people." Natigilan ako. Napatingin ako sa kanya. "Thank you." "You're welcome." Hindi ko alam kung alam niya ang tungkol sa bullying. Pero parang may kakaibang tama sa akin ang mga salitang iyon. Pagkatapos ng dinner ay nasa sala kaming lahat. Si Mommy at Daddy ay nag-uusap.