Novel & Cerita Speech About Bullying Short

Umiling ako. President Guzman sighed. “Bullying is never okay, and it has serious consequences. I want you to know that we have a zero-tolerance policy for bullying at this school, and we will not let it slide.” “I want these three to get sanctioned for bullying my girlfriend. I don’t want them to stay in this school nor get near her,” Evander’s voice was full of authority.

Naramdaman kong biglang nanlamig ang buo kong katawan. At sa isang iglap, alam kong mas malalim pa sa simpleng bullying ang problemang kakaharapin namin. At ang susunod na target… maaaring hindi na si Rafael.

utal-utal na tanong ng kaklase ni Shanella habang pinagpapawisan na ito. Pagtulak ang isinagot ni Shanella sa kaklase. Itinulak niya ang kaklase pabalik sa loob ng cubicle hanggang sa masandal na ito sa pader. "Stop bullying... Kapag nalaman kong may isa sa mga kaklase mo o iba pang tao kang pinagtripan sa eskwelahang ito, babalikan kita at ipapalapa kita sa isang pangit na lobo," sadyang nilakipan ni Shanella ang boses ng tila nakakatakot.

Tahimik ang buong lecture hall, ni walang umuubo. “Maraming nagsasabi, bakit sa 'yo niya ginawa ’yan, bakit hindi sa iba. Pero tandaan ninyo, huwag hanapin ang dahilan sa biktima. Walang logic ang bullying. Random ito. Basta’t iba ka sa nakararami, pwede kang maging target. Marami ring biktima ang nagtatanong sa sarili nila, ‘Kasalanan ko ba?’ At dito tayo kulang, sa tamang edukasyon at pag-unawa. Kapag binubully ka, kapag sinasaktan ka, hindi mo kasalanan ’yon. Mali ang nambubully. Siya ang may kasalanan, hindi ikaw.”

mahina niyang sagot. “Thank you for telling me that,” pagpapatuloy ng doktor. “Minsan, kapag ayaw na nating pumasok, may mabigat na dahilan. Ano ang nangyayari sa school?” “They laugh at me,” hikbi niya. “They say I’m weird.” “Masakit marinig ’yon,” empatikong sabi ng doktor. “Normal lang na masaktan. Pero tandaan mo, ang bullying ay problema ng gumagawa, hindi ng binu-bully.”

“Maraming tao ang nagsasabi, ‘Bakit sa’yo ginagawa ito at hindi sa iba?’” Bahagyang tumigil si Elijah. Tumingin siya sa mga estudyante, isa-isa, parang sinusukat ang kanilang reaksyon. “Huwag ninyong hanapin ang mali sa biktima. Bullying is illogical. It is random. Anyone can become a victim.” Ang kanyang boses ay unti-unting naging mas matatag. “May mga nagtatanong, ‘Kasalanan ko ba?’”

Pakiramdam ko, bawat hikbi niya ay parang kutsilyong paulit-ulit na tumutusok sa akin bilang ina. Tumango nang bahagya ang principal bago maingat na nagsalita. “Yes, Ms. Herrera… I want to address an incident where your son was hurt by jokes from peers about not having a father.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa akin. Napatitig ako sa principal habang unti-unting nanlalabo ang paningin ko. “This is bullying,” patuloy niya. “And it has no place in our school. While children may not always realize how words affect others, the impact is real.”

Bahala ka diyan, magmatigasan tayo. "Are you still mad at us?" tanong ni Cattleya nang abutan nila ako sa labas ng campus. "I'm sorry na," Penelope said, tugging on my arms. Inakbayan din ako ni Marie Jane sa balikat at isinandal niya ang ulo niya roon habang humihingi ng tawad. "Bullying others does not make you strong," sabi ko. Sumimangot sila kaagad. "It only makes you look pitiful," matapang ko pang pahayag.

umiiyak niyang sabi. Nahabag ako sa sinabi nito. Kaya agad ko siyang niyakap dahil magkatabi lang naman kami. "Sinasaktan ka ba ng mga bully sa paaralan ninyo, ha? Huwag kang maglihim, sabihin mo ang totoo!" seryosong sabi ko.