Novel & Cerita Busog

Naningkit ang aking mga mata nang mapansin na yumuko ito. "Kuya—" "Ihahatid na kita,” giit niya. “Kailangan ko malaman at makita ang tutuluyan mo ro'n. Baka mamaya," sandali siyang huminto, pagkaraa'y nagpatuloy rin. "Maganda pa ang tulugan ni Bogsa kaysa sa hihigaan mo." Bigla akong natawa sa sinabi niya. Si Bogsa ang gala naming aso na napulot ni Maro sa court na pinaglalaruan nito ng basketball. And speaking of Maro, nasaan kaya ang batang 'yon? Ang aga-aga nasa galaan na yata.

saad nito sa nasisiyahang boses. ***

"What is it? Ano ang balita?" Nagkatinginan muna ang dalawang bagong dating saka ngumuso si Bogs kay Chino. Nakuha naman ni Chino ang ibig sabihin ng kaibigan kaya agad na siya na nag-report. "May impormasyon na kami kay Tristan Rances."

Malungkot rin ito. Si Ambrose ang nagbigay ng aso kay Rosy. Si Rosy ang nagpangalan ng Bogart dito dahil hambog daw ang taong nagbigay sa kanya ng bulldog. Bahagyang sumaya ng konti ang mood ni Ambrose. Sa loob nga ng kuwarto natutulog ang lalaki ngunit sa sopa naman si Ambrose. Kahit ilang beses siyang yayain ni Roxy ay hindi ito tumatabi sa kanya.

1-Inch Scratch Gustong matawa ni Boris. It's confirmed. Ms. Miller is the only magic word to use against his big beast boss. "What?! Why are you smirking like an idiot?" Napapakamot sa batok si Boris at sumeryoso ito habang nagkukwento tungkol sa nangyari kanina sa lobby. Suddenly, Hugo's expression turned dark. Bago pa ito magsalita ay inunahan na ito ni Boris.

Kinagabihan, pagdating ko sa massage center, nabangga ko ang boss ko. "Matthew, sumunod ka sa akin." Malungkot ang mukha niya. Nadurog ang puso ko nang sabihin ko, "Saan tayo pupunta?" Nagkunwari akong nakikiramdam sa mga pader na parang bulag ako. Ngumuso ang boss ko at sinabing, “Huwag na kayong magpanggap! Alam ko na hindi ka bulag!" Nanginig ako.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Umupo ako sa sofa kasama nila. "Tsk, it's okay! Yong lola at lolo ko nga ayaw den akong pag laruin nito pero dahil matigas ang ulo ko, wala silang magagawa kase kahit anong sabihin nila mag lalaro parin ako bwahaha." Saad ni Benjo at humalakhak pa nang tawa. "You look like an idiot Benjo." "You're an idiot too, singkit!" "Bì zuǐ! Bùrán wǒ huì kǎn nǐ de..." (Shut up! Or I'm gonna cut your...)

Buo at masaya. THE END Abangan ang susunod na story, Unwanted Wife! 🤍🍓 "Always choose to be kind, even if others cannot."

si mama Tumayo ako at sinabing, “salamat po sa pagkain.” “SUA!” Napataas na ang boses ni papa. “Huwag kang bastos!” Tumingin ako sa kanila. “Busog na po ako,” busog na ako sa mga pagdidikta niyo. “Busog? You barely move your food!” “Pero busog na po ako,” sagot ko. “Ano bang nangyayari sayo? Bakit nagkakaganyan ka dahil sa skwelahan na yan?”