Sa bawat hakbang ng buhay, palaging may kasamang motto na nagsisilbing gabay. Halimbawa, nang nag-aaral ako sa unibersidad, narinig ko ang kasabihang 'Ang hirap ng pagkakaalam ay sa unang hakbang.' Mula noon, ito na ang naging mantra ko. Halos lahat ng pagsubok, mula sa mahihirap na subject hanggang sa mga grupo ng proyekto, ay pinapadali ng pag-alala sa katagang ito. Nagbigay ito sa akin ng lakas ng loob na harapin ang mga mahihirap na sitwasyon, at sa kabila ng pagod, lumalabas pa rin akong mas matatag. Multo ng mga deadline at pangarap, kinakaya ko ang lahat at nakikita ko ang mga katuwang ko sa aral. Ang motto na iyon ay naging bahagi ng aking buhay—hindi lamang sa akademya kundi pati na rin sa pagtanggap ng mga pagkatalo at tagumpay sa buhay. Nang makapagtapos ako, ang motto na 'Huwag matakot sa hamon' ay nagdala sa akin sa mga bagong posibilidad sa aking karera.
Isang pagkakataon na nagpapakita kung paano ko naipapasa ang aking motto sa buhay ay nang bumisita ako sa isang grupo ng mga kabataan na nag-aaral ng matitinding kurso. Ibinahagi ko sa kanila ang sinasabi kong motto, at nakitang kumikilala sila sa mga pagsubok na dinaranas nila. Napaka-fulfilling kapag nakikita mo ang mga tao na nagiging inspirasyon sa isa’t isa dahil sa mga simpleng salita o prinsipyo na ibinabahagi mo. Sa bawat hamon, hindi lang ako natututo kundi tayong lahat ay nakakakilala sa mas magagandang ngiti at pagtayo muli mula sa pagkadapa.