Calamity Jane Novels & Stories

Jane Para akong nauupos na kandila matapos ko mapanood ang video sa dash cam ni Avril. My god ano na ang ginawa nila sa asawa ko. Hindi ko na alam pa ang aking gagawin. Sobrang natatakot na ako ngayon para sa kalagayan nito. Kung sino man ang may gawa nito sa kanya. Lintik lang talaga lalo na yung nakita ko na pag palo nila sa ulo nito. Kitang kita ng mga mata ko kung gaano kalakas yun paano na lang kung nagkaroon ng internal damage sa utak nito? Hinding hindi ko talaga mapapatawad kung sino man ang nasa likod ng kalokuhan na ito.

Mahigpit na naikuyom ni Jane ang kaniyang mga kamao at saka naalala ang nangyari kagabi. Pagkabukas kasi ng pinto ni Jane kagabi noong may kumakatok, isang creditor lang pala sa isang loan company ang bumisita para kumustahin si Jane kung kailan ito magbabayad. Kahit na karagdagang problema na naman ito, gumaan pa rin ang loob ni Jane dahil ang akala niya ay yung mga lalaking naka-itim na tinutukoy ni Lucas ang kumatok kagabi.

Nagkaroon na siya ng kaisipan na siya ay mapapahamak kasama ang kabilang partido ngayon! "Walang makakaalis sa lugar na ito ngayon!" Isang malakas at mataas na babaeng tinig ang biglang tumunog sa sandaling ito. Sa sandaling iyon, isang babae ang nakita na naglalakad sa hagdan. Ito ay si Jane, ang manager ng Homeland Kitchen. Binati siya kaagad ni Jayden nang magsimula na siyang magreklamo, “Jane! May binugbog sa kapatid ko! ”

Habang nakatayo si Jane sa labas ng bahay at tinitingnan ang maliliit na palumpong sa labas na walang dahon, bigla niyang naalala ang gabing iyon. Medyo malamig ang gabi noon at taglagas na. Wala siyang damit na maisusuot at walang bahay na mauuwian, kaya natakot lang siya sa maliliit na palumpong at buong gabing hinintay si Alex. Gayunpaman, sa halip ay nakilala niya si Lily. Pagkatapos ay kinaladkad si Jane palabas upang bugbugin, at muntik na siyang mamatay. Nang makita si Jane na nakatayo sa labas ng pinto at lumalabas, naunawaan kaagad ni Alex na naalala ni Jane ang mga nakaraang alaala nang makita ang pamilyar na eksena.

Never did she heard that her father was blaming her for her mother's death, instead he love's him so much. Agad na lumabas si Jane ng maging maayos na ang kanyang pakiramdam, nasa sala parin ang tatlo at seryosong nag-uusap tungkol sa gangwar na kasalukuyang hinaharap ng iba pang myembro ng Crusifix Gang, yes that is the name of Brea's gang. Brea wa their queen and now that Jane had her two memory intact, she can do things properly, better than clueless on how to carry on her life with this shit.

Malakas siyang nagreklamo. “Kailangan kong makita si Eyah.” Kahit ayaw niyang kilalanin bilang ama si Norlan, ay kapatid niya pa rin si Calieyah. “Hindi ka nila papasukin. Dad told me, Janech did this to her.” “Ano?!” “She was stabbed multiple times. Nagkomprontahan sila ni Janech. Nauwi sa sakitan.” Nagpupuyos ang loob na tumayo siya. “Where is that witch?! Kakalbuhin ko siya.”

Dapat akong bumalik sa Wyrmstead sa lalong madaling panahon. Ngayon, kailangang bumalik ni James sa Wyrmstead at pakalmahin ang sitwasyon sa lalong madaling panahon para maiwasan ang isang tuluyang pagguho. Ito ay dahil kasunod ng pag-ulan, maraming ospital sa buong mundo ang napuno. Sa isang gabi lang, milyon-milyon ang namatay sa mga kamay ng hindi kilalang virus. Dahil dito, maraming mga bansa at rehiyon ang nawalan ng kontrol. Nang napagtanto na nilang nandito na ang Calamity para sa sangkatauhan, tumaas ang bilang ng krimen sa buong lugar.

Sasagot na sana ako nang may biglang may tumutol. Nagsasalita pala to? " No! go back to your work Mary Jane " bigla naman ako napalunok ng malaki sa aking narinig, binanggit niya ng buo ang pangalan ko. Na patingin naman ako kay Liam na ngayon ay masamang nakatitig sa akin , ginapangann ako ng kilabot sa buong katawan kaya agad ako umalis. Feeling ko pag nanatili ako doon parang may bulkang sasabog.

Pakiramdam ko'y konting pagkakamali ko lang ay bibitayin ako nito. Agad na kumurba ang labi ng ginang para bigyan ako ng isang ngiti. “Oh.” Bumilog ang labi nito at tumigil na parang may iniisip. Sandali lang ang lumipas, agad na naglahad ito ng kamay sa akin. “Mrs. Alicia Walker. Ina nang walang modong batang ito.” Napanganga ako sa sinabi ng ginang na ito. Ni hindi ko nagawang tanggapin ang palad niya.