Songs About Jane Who Is Jane Mga Nobela at Kwento

They thought that no matter how hard or how painful it felt, they would continue to smile as long as they had each other. "I wished to sail on the clouds, where my fantasies reside." The twins both hear the lovely and familiar voices. They both turned to their left and saw Jane and Regina singing the children’s song composed by Jane’s brother, Tedson. “I wished to ride on the train, where my dreams move fast. And I wished to catch a butterfly, where my desire was alive. " The song was so deep, even though it was only for children. "Skipping classes again?" Jane asked while looking at Lucio.

Kaagad itong nag-alerto kay Esteban, handang pigilan ang posibleng pag-ulit ng nakaraan. "Ano'ng ginagawa mo?" tanong niya. Umupo si Jane sa kama at sinabing, "Birthday ko ngayon. Pwede mo ba akong kantahan ng birthday song?" Napahinto si Esteban. Sa isang banda, wala naman siyang kinalaman sa kaarawan ni Jane. Pero dahil magkasama sila sa iisang bubong at wala itong ibang kasama, hindi naman ito ganoon kalaking hiling.

Iba sa nararamdaman ni Rain sa kamay nitong naka-kapit sa kaniya. "No! Iiwan mo rin ako. Pagka-gising ko wala ka na naman, kasama mo na naman ulit siya! You have no slight idea of how painful it was, it stings and I don't know what to do." Humagulgol pang lalo si Jane. Dama ni Rain na balak ni Art na lapitan ito, tingin niya'y nais nitong aluin si Jane. But of course, she won't let him. They should not forget about her gun!

sigaw ni Joanne. Hindi pinansin ni Catherine ang mga akusasyon at sinabi, “Ang unang kanta sa album na ‘Paradise of Dreams’ Three Together’, ay tungkol sa friendship namin nila Cindy, ako at isa pang tao. Mabubuting magkaibigan kami nung mga panahong yun. Nung taon din na yun, pangarap ni Cindy na maging singer, kaya binigay ko sa kanya ang best eight songs na inicompose ko ng walang contract. Bakit ko pinatugtog ang dalawang huling kanta kanina? Ang dalawang yun ay mga bago kong compositions. Gusto ko lang ipakita sa lahat ang capability ko. Hindi ko kailangan kopyahin si Cindy at all.”

sagot naman ni Jillian sa kanyang kaibigan at kasabay nga noon ay ang pagpatak nga ng kanyang luha na agad din naman nga niyang pinunasan. Bigla naman ngang natigilan si Jane. Sa totoo lang ay naaawa na sya sa kaibigan nyang ito dahil kita naman nga niya ang pagpupursige nito para maka-ipon ng pera. Pero hindi pa rin nga niya akalain na magagawa nga talaga nitong ibenta ang kanyang katawan. Bumuntong hininga naman nga si Jane at saka nga niya naaawang tiningnan ang kanyang kaibigan na nakayuko na nga lang sa kanyang harapan.

“Thank you, Jane. Pero hindi ko alam kung kaya ko ba lalo na ngayon lang ako ulit magtatrabaho.” “Cheer up, everything will be fine.” “Tama ka, pero maiba tayo. Bakit may narinig akong lalaki kagabi sa background mo?” “Lalaki?” “Oo, may lalaki akong narinig.” “Baka guni-guni mo lang ‘yon.” saad ni Jane na kaagad umiwas ng tingin kay Caren. “Jane Sopia, hindi ako bingi at malinaw ko talaga narinig na may ibang lalaki sa background mo. Imposible naman na multo ang narinig ko.”

pabirong sabi ko sa kanila. "Iba talaga ang ganda mo ate," sabi sa akin ni Jane. "Naman," pag-mamayabang kong sabi. Kaya umani ng tawanan. "Kayo talaga dinadaan niyo na naman ako sa chika," sabi ko sa kanila. "Ito na ate hehe. Guys back to work na tayo!" sabi ni Jane kaya napangiti naman ako.

Nagmadali akong lumapit, iniwasan ang mga tingin ng mga lalaki. "Hindi ko alam kung anong sinasabi nila, pero parang hindi maganda," sabi ni Jane, sabay irap sa grupo ni Jonathan. "Wag na nating pansinin," sagot ko habang inaayos ang buhok ko. "Mas marami pa akong kailangang asikasuhin kaysa sa mga sabi-sabi nila." Ngunit sa likod ng isip ko, hindi ko maiwasang magtaka. Totoo ba ang sinabi nila tungkol kay Vince? At kung oo, bakit pa siya bumabalik sa buhay ko?

Doon din naman ako nagsimula kaya naman doon din ulit ako patutungo. "Saktan ka rin sana ni Jaeve para maintindihan mo siya," singit ni Jane na ikinalaki ng mata ng isa. Napangiti na lang ako. At least may kakampi pa rin naman pala ako. Pero kahit anong ka-bitter-an ko pa raw ay hindi ko ipinagdadasal na saktan din ito ni Jaeve gaya nang sinapit ko dahil alam ko ang pakiramdam ng gano'n.

Nilibot ko ang aking paningin, grabe ang layo ng set up nito kanina. Nagkalat ang mga bote. Ang ingay ng music. Ang sakit sa eyes ang disco light. Umuwi na lang kaya ako aish. "Guys, do'n lang muna kami ni Xyrus," paalam ni Jane sabay tayo nila ni Xyrus at tumalikod na. Tumango na lang ako kahit di niya nakikita. Wala na kasing pakialam 'tong mga ito, may kaniya kaniyang mundo na aishhhh...