Calm Coloring Novels & Stories

Ang halimuyak ng bawang at mantika, may kasamang bahagyang usok, ay tila nagbigay ng buhay at init sa tahimik na espasyo. Habang si Calix naman ay nakaupo sa sofa, tahimik na minamasdan ang paligid. Ang mga dekorasyon ay simple pero may kulay—may mga dilaw, kahel, at mainit na kahoy na tones. Iba ito sa mga sanay niyang makitang puro itim, puti, at malamig ang dating.

Sinigurado niyang naka-seatbelt ako nang maayos bago siya umikot papunta sa driver's seat. “May napili ka na bang theme sa nursery?” tanong niya habang papalayo kami sa condo. “Gusto ko sana ng calming colors. White, beige, at muted green. Gusto ko ‘yung parang forest fairy ang vibes like serene, magical, pero hindi masyadong loud.” Tumango siya. “Sounds perfect. Gusto ko rin ‘yon. Bagay na bagay ‘yung enchanted forest theme sa baby girl natin.”

Ngiwing-ngiwi. Animo’y bumaba lahat ang dugo ni Calynn sa kaniyang talampakan nang ma-realize kung ano’ng bagay ang nakita ni Reedz sa may sofa. Walang iba kasi kundi ang stuffed toy niya na matabang hugis t*t*. Ang seste pastel pink pa naman ang kulay na may dalawang mata.

Kailangan ko pa iyon lagyan ng pintura at mga maliliit na detalye. Hindi ko na inisip pa akung babalik ba si Elijah dito sa kwarto o hindi dahil wala naman itong sinabi. Sinimulan ko na nga ang pag-uukit ng mga detalye sa Colosseum. Natapos na lang iyon ay wala pang Elijah na bumalik. Nakaramdam naman ako ng ginhawa dahil hindi ako komportable na nandito siya. Sinimulan ko ng pinturahan ang Colosseum. Kulay Beige ang ginamit dahil masagwa kung ang gagamitin na kulay ay asul, pula o dilaw. Puti naman ang ginamit ko sa mga maliliit na detalye.

“It was Master Sean Work.” Ang lungkot naman, yun nafefeel ko sa painting niya. Sa kabila na, orange yung ginamit niyang kulay na hinalo niya sa kulay asul. Ang lungkot, parang patapos na ang maliligayang araw. Orange means happiness, blue stand for peace and solitude. @Death Wish Hello Guys! Since ginanahan na din kayo, bakit di rin niyo basahin ang iba kong novel?

She needed to be calm. Nag-flash ang sumunod na painting niya. It was a red forest with white rains. A small shadow-like woman carrying an umbrella was walking away. "I called this Escape. It represents myself protecting from rains of tears, wanting to be free. I chose red as dominant color because... " nilinga niya ang mga tao ngunit aksidente 'yong dumako sa pares ng mga mata na matiim na nakatitig sa kaniya.

Hindi na halos mapigilan pa ni Cloud Spirit ang kaniyang sarili habang nananatili namang kalmado sa kaniyang tabi si Darryl. Agad siyang nagulat nang makita niya si Colori. Mas gumanda pa nang husto ngayon si Colori kaysa noong huli niya itong makita. Nakasuot ito ngayon ng maliwanag na kulay ng damit na nagpakita sa makapigil hininga niyang katawan at sa napakaganda niyang itsura. Masyado itong sexy kung titingnan noong mga sandaling iyon.

Hindi maipinta ang itsura nina gray at blue dahil ginawa silang coloring books ni Cassandra. Ang mas nakakaiyak pa dito ay ang gamit niyang panulat ay ang marker na sigurado ay matagal bago mabura sa mga mukha nila.

Ang buong silid ay puno ng amoy ng kape at papel, isang pamilyar na ingay na pansamantalang nagpatahimik sa mga multo ng aking nakaraan. "Avery, tingnan mo itong color palette na pinili ko. Bagay ba ang royal blue at gold para sa isang international gala?" "Masyadong gasgas ang royal blue, Maya. Mas maganda kung gagamit tayo ng deep emerald green at charcoal gray na may touch of platinum. Mas mukhang high-class, mas may misteryo, at mas bagay sa profile ng isang malaking korporasyon." "Wow, kaya nga ikaw ang creative director natin, eh. Ang galing mo talaga pagdating sa mga ganitong detalye."

‎ ‎"Okay. Let's make it easier." ‎ ‎Napalingon siya sa akin. ‎ ‎"Miss Avianna, what colors make you feel at peace?" ‎ ‎Napaisip ako. ‎ ‎"Hmm..." ‎ ‎"Siguro cream." ‎ ‎"Warm white." ‎ ‎"Light beige." ‎ ‎"Tsaka... may konting green." ‎ ‎"Why green?" tanong niya. ‎ ‎Napatingin ako sa maliit na halaman sa may bintana.