Novel & Cerita Camille Saint

Tahimik na tumayo si Camille, pilit ang ngiti, at saka tumango. “Maiintindihan ko po. Hindi naman po ako magtatagal. Sige po, mauna na ako.” “Sige, ihatid na kita sa labas,” ani Justin. Lumabas si Camille at kasunod ang binata. Hinawakan ni Lola Mila ang kamay niya. “Akala mo ba hindi ko napapansin na nagseselos ka kay Camille? Akong bahala sa’yo. Huwag kang mahihiyang magsabi. Kakampi mo ako.”

"Anyway, may pupuntahan tayo bukas. Hindi ka pwedeng tumanggi dahil naka oo na ako. At isa pa, pinagbigyan naman kita sa gusto mo kaya sana ay ako naman ang pagbigyan mo." "Where?" wala sa loob na tanong ko. "La Roché." Napapangiting sagot niya naman. "The Ford's son Robert is soon-to-be-married so they gonna throw a bachelors party for him." "At La Roché?" nagtatakang tanong ko na tinanguan niya lang. "Such a... oh well, are they French? Spanish? Or something? And why would they invite us? Hindi ko naman sila kilala-"

sigaw ni Camille, lumalaki ang mata. “This is ridiculous!” The officers moved in. Hinawakan ang braso niya. “Huwag ninyo akong hawakan!” Naghahagis niya ang make-up palette, hairbrush, kahit vase. “You don’t know who I am! I am Camille Esguerra! CEO of Royal Perfume! Heiress!” Pero nakapasok na sa gate ang mga reporter. “Ma’am Camille!” “Totoo bang ninakaw ninyo ang formula?”

May dapat ba siyang malaman? Dinig ni Camilla ang mahinang hikbi ng kanyang ina sa kanyang likuran. Pinakatitigan niya si Santiago na naghahanda na rin para umalis. Sa mga sandaling iyon ay tiyak niyang lubos na ibang tao nga ang kaharap. Totoo. Hindi ito si Santiago Santos na nakilala at minahal noon. At wala itong kaamor-amor sa kanya.

Napangiwi si Camille at inis na tinignan si Stephen. "Kung gusto mong may ka-holding hands puntahan mo si Flyn don sa sasakyan." Akala ko ay mas maiinis pa lalo si Camille dahil sa sinabi nito pero mukhang natuwa pa yata. "Talaga? Nandon pala sya sa sasakyan? Don sa labas ba kamo?" Tumango-tango si Stephen at napailing den ng mabilis na tumakbo si Camille palabas, di man lang nag paalam sakin. Kung makatakbo sya eh, para bang may kakompetensiya ito.

Gusto kong tumakbo palabas pero ayokong magmukhang tanga. “Ah…” sabi ni Daddy Darius, nagpilit ngumiti. “Flora, that’s Camille. Damien’s… friend.” Friend. Nagpigil ako ng emosyon. “Nice to meet you,” sabi ko, kahit halatang nanginginig ang boses ko. Ngumiti si Camille. “Oh, you must be his stepsister! You’re even prettier than what Damien described.” Napalunok ako. “He described me?”

At lahat ng iyon, laging nagtatapos sa katahimikan. Nanginginig na ang kanyang tuhod nang dumako siya sa huling kahon. Nandoon, isang pulang diary na mas bago kaysa sa iba. Sa pabalat nito, nakaukit ang pangalan—Camille Dela Vega.

Mas ipinapakita ko ang pagmamahal ko sa gawa. Sa pagprotekta. Sa pag-aalaga. Sa pagbibigay ng kailangan nila. Pero ngayong araw na ito… kailangan ko ng mga salita. Kailangan kong sabihin kay Vanessa ang lahat ng totoong nararamdaman ko. Dumating ang photographer. Isang French woman na nagngangalang Camille. Maikli ang kayumanggi niyang buhok at palangiti siya.

Aniya at pilit na pinapasigla ang kanyang boses kahit pa parang nanginginig na siya. "Really? Do you think she will like it?" "She will, Zeus," tipid niyang tugon. Camille is a famous model here in the Philippines and even abroad. Tatlong taon ng magkasintahan ang dalawa. Hindi na niya mabilang kung nakailang girlfriend na si Zeus pero kay Camille lang ito nagtagal.

Sinalo ko kaagad ito ng ako ay makalapit sa kanya. "Ma'am Camela, okay lang po ba kayo?" Nag aalala kong tanong dito. Mabuway pa rin ang pag tayo niya kaya napahawak na ako ng tuluyan sa beywang nito upang suportahan ang kanyang pag kakatayo. Hindi naman halatang lasing na lasing na ito. Asan na ba kasi si Ma'am Catherine? At basta nya na lang iniwan dito itong si Ma'am Camela.