Pagbilis Ng Pintig Ng Puso の小説・ストーリー

“Here.” Isa, dalawa, tatlo... Halos hindi na niya mabilang ang pintig ng kanyang puso na ngayon ay naghahabulan. Hindi siya makahinga sa sobrang bilis nito. Ang alam niya lang ay nakatitig siya sa itim na mga mata. Nakakaakit ang mga ito na parang ayaw niya itong mawala sa kanyang paningin. “Nakita mo na ba?”

Parang may apoy na dahan-dahang kumakalat mula sa dibdib niya pababa. Hindi niya alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung bakit parang nahihirapan siyang huminga. Ang alam lang niya ay habang tumatagal ang halik na iyon, lalo siyang nahihirapang mag-isip ng maayos. Ang alam lang niya ay umiinit ang pisngi niya at bumibilis ang tibok ng puso niya.

Isang tao lang ang laman ng puso at isip ko ngayon. Nagpanic si Evan. Mabilis niyang hinawakan ang braso ko. "Huwag kang umalis! Hindi mo ito magagawa sa akin dahil sa isang kalasingan at nasabi ko, Giselle!" Tumingin siya sa akin na nagsusumamo. "Malapit na ma-engage; binibigyan tayo ng mga magulang mo ng marital home. Ako lang ang kinikilala nilang manugang, at ang tingin sa iyo ng aking mga magulang ay anak nila sa loob ng mahabang panahon.

Baka matunton nila kung sino ang may pakana ng lahat! Biglang bumaha ng malamig na pawis sa kanyang noo. Ano’ng gagawin ko?! Mabilis ang pintig ng puso niya, hindi niya maalis ang matinding kaba. Kung totoo ang iniisip niya... Tapos na siya.

Bigla, isang boses ang umalingawngaw sa likuran niya, hindi malakas, hindi rin mahina, pero sapat para magpatigil ng tibok ng puso. “Please, tigilan mo na… at hayaan mo rin ang sarili mo.”

Pinakiramdaman ko ang sarili ko. Mabilis pa rin ang pintig ng aking puso. Pero kung kanina ay puso ko lamang ang malakas ang pintig, ngayon ay pati na ang p*********i ko ay pumipintig na rin. "Nabuang na jud ka, Deolino. Nabuang najud ka!" Ang sabi ko sa sarili ko habang pilit ko na pinapakalma ang puso ko at ang p*********i ko.

Their hearts are dancing with joy and love. Anjelouv closed her eyes to feel Clinton's heartbeat. Gustong-gusto niya ang paraan ng pagtibok ng puso nito, normal lang ang lakas ngunit nagsusumigaw ng labis na pagmamahal. Hindi tulad ng sa kaniyang naghuhumerentado.

Bumibilis ang pintig ng puso ko at abot abot ang kaba na nararandaman ko sa ngayon. "Do you feel the hard wood in your back?" Tanong niya na may halong pang aasar. Namula ako dahil di naman ako inosente sa ganung mga bagay. Naninigas lamang ang isang lalaki kung ito ay nalilib*gan.

Kasabay ng pagsara ng pinto ay ang tuluyang pagbagsak ng natitira kong lakas. Ginapang ng takot ang buong katawan ko! Naiwan akong nakatulala sa kisame. Hindi ako makagalaw. Parang tinakasan ng dugo ang buong katawan ko at pinagkaitan ako ng kakayahang huminga nang maayos. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabilis at nagwawalang tibok ng sarili kong puso. Gusto kong umiyak nang malakas.

Hindi ko pa maawat ang sarili kong mapanganga sa bawat lapat ng mainit at malambot na palad sa balat ko. Dumadagundong ang dibdib ko sa bilis ng pintig ng puso ko habang si Cherry… walang hiya ‘to siya ‘e… biglang bumukaka sa kandungan ko. Ngayon ay ramdam ko na ang pagkababae niyang dumikit sa alaga kong nagwawala na gaya ng puso ko. Sh*t. Napapikit ako. Napakagat sa labi. Puso’t utak ko tumatanggi. Nilalabanan ang init ng katawan…ngunit napapaungol naman. Hinihingal.