Novel & Cerita Can't Think Straight Chapter 1

 | ＣＬＯＳＵＲＥ | // "Starting a new chapter will help to reach the ending of the story." \\ ___ A MORNING CAME after night, slowly she opened her eyes and found herself in an unfamiliar room. Her forehead wrinkled at that sight. She didn't know where she is. "Hmm.." she lowly groaned and massage her temple slowly to ease the ache on her head. Nagtataka rin siya kung nakadapa siyang nakahiga at doon niya lang nalaman ang dahilan nang maramdaman ang kirot dito.

Dahil alam kong mas nakakapag-isip siya ng matino kung anong dapat gawing aksiyon. Gulong-gulo ang utak ko. I can't think straight and I'm still on the process of absorbing everything on my mind. At hindi iyon madali. Hindi madaling tanggapin na sa isang iglap ay nag-iba ang ihip ng hangin. It's blowing against us now, and it's giving me a hard time adjusting to the sudden change.

masayang tumayo si Grace habang nagtatalon-talon. Nakangiti niya itong tinitigan. Sana talaga itong trip ni Grace ang magiging dahilan para mawala lahat ng problema niya. Sana talaga. End of Chapter 1.

Chapter 8.1 I woke up with the smell of medicine lingering in my nose. Sinubukan kong aninaging mabuti ang paligid ko subalit ilang minuto pa ang inabot bago luminaw ang paningin ko. 'A hospital?' I confusely ask at the back on my mind while still roaming my eyes around. Sinubukan kong bumangon ngunit sadyang hindi ko maigalaw ang katawan ko, tila ba may kung anong bagay ang pumipigil sa mga ito na gumalaw.

Ang weird niya. END OF CHAPTER:13

Chapter 1 -- Napamulat ako dahil sa liwanag na tumapat sa mata ko. N-nasan ako? Unti unting umaangat ang isang parang elevator kung san ako nakahiga kanina. Nang tuluyang makita ko na kung nasan ako, agad akong bumaba sa parang elevator at nilibot ng tingin ang paligid.

I am settled a few moments ago but now I am entering to chaos again. "Vera, are you okay? You seemed unconscious?" John awakened me in the middle of the waging war in my head. I smiled and nodded as a response. When we reach the first floor, I go to the nearest restroom. Something is off in my stomach, siguro dahil sa takot at frustration na nararamdaman ko. I cannot grasp my own self. I am lost in my thoughts.

Guys yung mga naka asterisks sa baba ng chapter 125 please disgregard. Hindi po yun kasama sa plot, nagbibrain storming ako that time nasama siya sa napublish ko. Salamat po!

CHAPTER 16: First Day LYN POV Nagising ako dahil sa sinag ng araw na pumasok sa silid ko. Kinusot-kusot ko muna ang mata ko bago umupo. Nilibot ko naman ang paningin ko sa mga kasama ko. Di ko maiwasang mapangiti ng makita silang ganiyan.

He whispered. Then, why does it has a sense when it comes to me? ----- NEXT CHAPTER: MARIA FLOR ASHBY