Captain John One Piece Novels & Stories

Sa halip na sumagot agad, umirap siya sa akin, pero may pabirong ngiti sa kanyang labi. "To answer your questions..." Umayos siya ng upo mula sa pagkakasandal niya sa upuan, saka dahan-dahang itinungga ang hawak niyang wine bago bumaling ulit sa akin. "I'm the Captain's wh-re, kaya I'm invited." Mayabang niyang inanunsyo iyon, at halos hindi ko napigilan ang pagngiwi ko sa sagot niya.

I didn't wear any kind of shoes dahil dito lang naman kami sa loob ng condo niya. Lumabas ako dala-dala ang pinagkainanan ko. Naabutan ko si Captain na nag-aayos ng sarili at mukang aalis. He is now wearing a black jeans and white shirt. Hubog na hubog ang katawan niya sa suot niya. He is looking so manly tapos dumagdag pa ang pabango niya na sobrang bango. "Saan ka po, Captain?" Tanong ko at dumeretso sa lababo para ilagay ang pinagkainan ko.

Ngumiti ang deputy niya bago sinabi, “Captain, kung mahuhuli natin si Rosalie Schulz sa sandaling ito, siguradong malaking tagumpay nanaman ito, tama?” Tumango ang captain at sinabi, “Syempre! Si rosalie Schulz ngayon ang numero unong kriminal sa Japan. Hangga’t maaaresto natin siya at maibabalik natin siya sa Japan, siguradong malaking tagumpay ito kahit na patay o buhay siya!” Habang nagsasalita siya, medyo nasabik siya habng sinabi, “Subukan niyong huwag bumaril mamaya. Subukan natin siyang hulihin nang buhay!”

Nalungkot si Lucien habang nakatingin sa bunso niya nung narinig nito na wala na ang lolo na umalaga sa kanya at masama niyang tiningnan ang captain ng mga pulis dahil tinanong pa nito ang bagay na yun. Na-guilty din si Captain John dahil sa mga tinatanong niya sa batang nasa harapan niya lalo na't nakikita niya na baya pa ito at nasa sampung taong gulang pa, lalo na't nakikita niya na sobrang payat nito na mukhang marami na ang pinagdaanan sa buhay noon pa man.

itinuro ko sa kaniya si Captain. "And?" "Ta@na Marcos! Ano ba siya sa tingin mo?" "Tao! Tao na patay!" "Ikaw,, gagawin kitang giniling na tao! Ang ibig kong sabihin, anong trabaho niya rito?" "He is a Captain nga kasi! At siya ang may hawak ng-" saglit itong natigilan."Oh My God, Baby! Marunong kang mag drive ng Barko?"

Ibibigay ko ang pagmamahal na katulad ng pagmamahal na ibinigay sa akin ng aking magulang… === Malapit na akong manganak ng maligaw muli ang dating barkong sinasakyan ni Captain Lim. Katulad noong dati silang nag dry docked, sa amin sila kumuha ng provisions nila. HIndi naman tinangihan ng parents ko ang order dahil business is business. Isa pa ay si Chiefmate na ang bagong kapitan ng barko.

Napatango si Sapphire bilang tanda ng pag-unawa, habang wala sa sariling tinusok ang isang fermented rice ball at kinagat ito. Ngunit bigla niyang napansin si Captain Lin na nakaupo sa tapat niya, tumayo nang biglaan at tinitingnan ang nasa likuran niya na tila hindi makapaniwala, " young Master." Napatigil siya, may tinawag na "Master" si Captain Lin. Hindi pa man siya nakakalingon para tingnan kung ano ang nangyayari, isang malakas at makapangyarihang braso ang biglang pumalibot sa kanyang baywang.

Hawak-hawak ko ang baril ko dahil mas madali ‘tong gamitin sa ganitong sitwasyon na hindi ko alam kung saan maaring magpakita ang kalaban. Ang pinakanauuna sa ‘min ay tatlumpung minutong nauna sa ‘kin at ang Captain namin ‘yon. Ang sumusunod sa ‘kin ay si Vince na mayroon namang limang minutong pagitan sa ‘kin. “May pugad nga rito.” Mariing sabi ng aming Captain. Nagulat ako at ganoon din halos lahat. “Magdahan-dahan kayo, mukhang hindi lamang sila nakakaramdam dahil may pulong sila.”

He was also walking to the closet. Nang bubuksan ko na ang closet, hinarangan niya iyon ng kamay. “Hide somewhere else!” “Bakit hindi ikaw?” baling ko sa kanya. The captain sighed. “Maiiwan ko na kayo. Sasalubungin ko pa sila. Malapit na silang dumating,” he informed us. “You heard the captain. Malapit na sila. Get out and find somewhere else to hide,” utos niya.

At nang makita ko si Lionel na umastang parang hindi man lang ako kilala, si Vincent at Alejandro ang nagiging kausap ko. Habang patuloy na nag-iinuman at nagkukwentuhan, hindi ko maiwasang mapatitig kay Lionel. Kung paano siya tumawa at makipagkulitan, kung gaano siya kasaya at kakulit lalo na nang… dumating si Captain Sandra. “You drink?” tanong ni Captain sa akin na tinugon ko naman. Palagi niya akong kinakausap at tinatagayan na parang kami lang ang magka-inuman.