Novel & Cerita Card Catalog Cards

" Nice to meet you, Janice. Pero maitanong ko lang, saan ba pupunta ang usapan na 'to? Kung pera ang habol mo, wala akong maibibigay dahil kita mo naman, wala akong dalang kahit na ano. Ni singkong duling, wala ako. " " Wow, I love your attitude na. Walang paligoy-ligoy. Diretso kang magtanong, " tila mas natuwa ito dahil sa pinakita ni Catalina sa kaniya. May inilabas itong card sa wallet niya saka inilagay sa palad ng dalaga. " Ito ang sagot sa problema mo. Malapit lang siya dito at kung interesado ka, tawagan mo ako. " Agad na tinignan ni Catalina ang card na hawak niya at sa hitsura at ilang detalye na nakalagay dito, batid na niya ang trabahong inaalok sakaniya.

Kinuha nito ang tatlong card na nakasilid dito. " This one is my extension card to my savings account and these two are my credit cards." nilahad nito sa kanyang palad ang cards nito. "Gamitin mo na yan for bills and expenses, ikaw na ang bahala then anything you would like to buy and for baby's needs" saad pa nito. " I refuse so, I have my onw naman savings, we can split the bills and everything else-"

Ipinasok ni Rowan ang kanyang kamay sa bulsa, kinuha ang kanyang mamahaling wallet at inilabas ang isang itim na Centurion card (Black Card) gamit ang kanyang dalawang daliri. Nakatitig lang ang babae sa card, habang nanginginig ang kanyang mga kamay. Isang totoong Black Card. Ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong card sa buong buhay niya. “Um… humihingi po ako ng paumanhin, sir, pero ang makina po namin ay walang kakayahang tumanggap ng ganitong klaseng card.”

dinukot niya ang wallet saka binuksan at napatigil. "..." Napakurap siya sa kanyang nakita. Isang libo. Isa pang isang libo. Dalawang limang daan. Tatlong credit card. At business cards. Pero wala ni isang barya, wala ring isang daan at napansin iyon ni Maeve. "Huwag mong sabihing..." Tahimik lang siya. "Buo lang?" Tumango siya. "Buo lang."

"Siraulo talaga. Umamin ka rin." Napansin ni Sarah na may laman pa ito na isa pa. Nilabas niya ito mula sa envelope. Isa iyong eleganteng black matte card. May golden calligraphy na letter E, kumikislap ito kapag ginagalaw-galaw. May manipis ito na pulang lining sa gilid na kumikislap rin. Mas mukha itong metal kaysa papel—para itong high-end credit card na pinasusyal. Napakunot-noo si Sarah sa card. "Ano kaya ito?"

tanong ng staff habang nakatingin sa catalog ng TV’s na binebenta nila. “Around…” napatingin siya sa wallet niya. Kita niya na iilang thousands ang nakalagay. May mga credit cards pa siyang pwedeng gamitin pero ayaw na niyang dagdagan ang utang. She thinks credit cards are evil. If you don’t know how to spend wisely, it will bring you to the depths of hell. Kaya hangga’t maari, gagamitin lang niya ‘yun in case of emergency.

Hindi siya makapapayag na waldesin ng babae ang pera ng anak niya. Nakangiting itinaas ni Karen ang credit card na nakita sa bulsa ng kapatid noong nasa hospital ito. Gusto niyang matawa nang ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ng ina ni Denver. Alam niyang hanggang one hundred thousands ang limit nang nasa card. Mabuti na lang at wala iyong password. Kung mayroon man ay may reason siya kung bakit hindi maalala.

“May bibilhin lang.” “Is this about what you said last night? You want to add some stuff for your room?” I nodded. Huminto siya saglit sa pagta-type at natahimik nang ilang segundo, na para bang may iniisip. “Use this.” He handed me a card—hindi basta card. Credit card. At halatang hindi low-limit type. Yung tipong pang–“one swipe equals one month of my existence” level. Napatingin ako sa kanya, then sa card, then back to him.

Inabot n'ya ang kan'yang card na agad naman nitong kinuha. "Ang galanti ni ser, black card ang pambili ng kwek-kwek. I'll be back Mr. Carson, see you later alligator," maarteng sabi nito at nagpakembot-kembot sa paglakad palabas ng kan'yang opisina.

Para bang hindi niya narinig ang sinabi ni Czarina at nagbulong, “Was the price I offered not enough?” Pagkasabi noon, kinuha niya mula sa bag ang isang itim na card at inihagis ito. “Black card ‘yan,” mayabang niyang sabi. “Isa lang ‘yan sa isang daang meron sa bansa, at walang limit ang credit. Sapat na ba ‘yan para sa’yo?” Inabot ni Czarina ang card, marahang ngumiti, at tumingin pabalik kay Samantha, handa sanang magsalita nang biglang marinig ang malamig na tinig mula sa likuran.