Novel & Cerita Carmen Rosales

Napa swerte ata ang labas ko ngayon at nagkaroon ako agad ng kakilala dito. "Kaano ano mo nga pala si Miss Jane? Ay ano ba yan. Kanina pa tayo nag uusap eh di pa pala ako nakakapag pakilala sa iyo. Ako nga pala si Michelle Robles." Pakilala nito sa akin sabay lahad ng kanyang kamay. Agad ko naman itong inabot at nag pakilala na rin dito." Avril Del Carmen nga pala." Sabi ko naman dito..

takang tanong niya dito na lalo nitong ikinaseryoso ng tingin sa kaniya. “Gusto mo ba talagang malaman?” tanong sa kaniya nito at tumango siya. “AKo si Karina Rodrigo, kilala bilang Red Rose. Isa akong assassin Sabrina, nakatira ako sa gubat dahil iyon ang pinakang safe na lugar para saaming mga tagong organization ng mga assassins.” Napanganga siya sa sinabi nito at hindi makapaniwala dahil doon. Napatingin siya dito mula sa soot nito at sa kaniyang muka, napakalayo sa itsura nito na isa siyang assassin, napakalayo lalo na kung ito ang makakasalubong mo dahil napaka-amo ng kaniyang muka.

“Hindi ko ma-imagine ang version mo sa isip ng lola mo.” Sigurado siya, sa utak ni Donya Carol, si Dr. Rosales ay, malamig, matapang, Alpha-type businessman style at charming mystery CEO na may soft spot Samantalang ang totoong Calix sa harap niya ay ang lalaking marunong magluto, tahimik, at sobrang clingy sa kanya.

“MISS ILLUSTRE…?” Napakunot ng noo si Czarina, tinuturo ang sarili. “Po? Ako?” Agad na lumapit si Damion sa kanina, malamig ang ekspresyon sa mukha. “Nanay Rosa, her name is Czarina Ocampo. Can you bring out the food from the kitchen?” Nagulat si Rosa, pero agad ding tumango. Muling tinignan si Czarina at doon niya lang napansin na nagkamali siya. Kahawig lang ni Miss Ilustre na tinutukoy niya.

Isa-isang inayos ang mga ito, parang matagal nang nakahanda. “Ito ang tagapagmana ng Rosales Group,” sabay turo sa larawan ng lalaki habang masigla niyang paliwanag. “Gwapo, malinis ang personal na buhay, at kakauwi lang galing abroad. Sabi nga nila, ‘Mag-asawa ng maayos at mabuting babae.’ Narinig nilang graduate ka ng Ateneo University at nagtatrabaho sa SR Enterprises—siya pa mismo ang nagkusa na makipagkita sa ’yo.”

I taught maybe it was just my imagination when my phone rang out of my pocket, to see Aragon's sent me a files, I stay on the car for a moment to read what documents inside the files. Reading it one by one, and my eyebrows been one. I read who really the sundress woman is, It's Amera all along, she just change her face with plastik surgery, looking at the pictures of her and the three other pics of guys. I saw the picture of Don tiago's daughter, disguising herself as a guy. And the two more is I don't know, napamura ako at nahilot ang sintido ko ngunit bago pa man ako makaalis ng kotse ay narinig ko ulit na tumunog ito. Tunog na parang alarm clock pero kakaiba na haloa gusto ko itong tingan

Malambing ang boses na tanong na niya. Napatingin naman ako kay sir at napansin ko ang malamig o walang gana niyang ekspresyon. “Rosa Castillo.” Walang ganang sagot ni sir. Tumawa naman ang babae kaya natigilan ako. “Ohh, Rosa Castillo. Just ordinary,” Lumapit siya sa akin at iniabot ang kamay. “I’m Bianca Salvador.” Tinanggap ko naman ang kamay niya ngunit habang nakangiti siya sa akin ay tila ba palihim niya akong pinagmamasdan mula ulo hanggang paa.

tanong pa ni Cent kay Alguien. I remained listening. Wala naman kasi akong masasabi. Hindi ko rin alam ang tungkol sa kung anong nakaraan nina Rogelio at kung sino mang Carmen iyon. I heard Chelsea Perez’ name from Alguien before, but Carmen, no… I haven't heard of her. “What happened to Carmen in Salvacion, Alguien?” dagdag tanong ni Cent. “She and Freya were abducted years ago. Freya survived. But Carmen, she died…”

Natigilan si Alissa Rosales nang ilang sandali bago siya ngumiti nang may pagmamataas. “Ako? Makipagtulungan sa’yo, Clara Reyes? Pasensya na, pero ayokong marumihan ang mga kamay ko.” Hindi man lang nagulat si Clara Reyes sa naging reaksyon nito. Maingat siyang pumitas ng pinakamagandang rosas mula sa hawak niyang palumpon at marahang inamoy iyon.

Ngunit bago sila makatakas, isang tinig ang pumailanlang mula sa itim na barko—isang tinig na mas matanda at mas nakakatakot kaysa kay Augusto o Don Ledesma. “Napakaganda ng inyong dula, Maria Valdez. Ngunit ang emosyon ay isa lamang pampalipas oras para sa amin.” Isang lalaking nakasuot ng itim na kapa at isang maskara ng rosas ang dahan-dahang bumaba mula sa itaas. Ang bawat hakbang niya ay nagpapatahimik sa hangin. “Ako ang Unang Rosas ng Konseho. At Maria... ang asawa mong si Javi? Hindi siya ang tunay na Javi Soliven. Ang tunay na Javi ay namatay na sa Switzerland sampung taon na ang nakalilipas. Ang kaharap mo ngayon... ay ang aming pinakadakilang tagumpay sa biological cloning.” Nanig