Carmen Rosales Novels & Stories

Nais seryosohin ni Isabella ang negosyong ibinigay sa kaniya ng asawa, hindi niya nais itong biguin kaya nakiusap siya na nais niyang mas matuto pa mula sa isang propesyonal. " Salamat din sa'yo, Señora Isabella. Isang karangalan na makapagturo ulit sa pamilyang Castellano. " Nakangiting tugon ni Madame Rosario, edad animnaput' pito at tatlong dekada ng nagtuturo sa paggawa ng iba't ibang uri ng tsaa. Isa sa naging estudyante niya noon ay ang ina ni Maximo na si Doña Luisana." Paano, magkita na lang ulit tayo sa susunod na Linggo, ano?

"I thought Napoleon Rose is.." "A boy?" Kumabog ang dibdib ko ng marinig ang napakalamyos ng boses ni Napoleon Rose. Pinagmasdan ko ang kanyang blonde na buhok na parang slow motion na bumagsak mula sa kanyang balikat. "Napoleon Rose was just my codename." Tumingin sya kina Papa at Ashley. "I'm Isabel Cervantez. NBI's Detective Sargeant." Bumalik ang paningin nya sakin. "Ms. Laura Samonte's body guard."

Lauren Masayang lumabas naman na ako ng office ni Camela. Paano naman kasi naka score ako dito ng halik. Hayst dapat talaga dinadaan ito sa mga ganung diskarte para hindi na siya makapalag pa. Kung ginawa ko na pala sana yan kaninang umaga sa kanya eh di sana sabay pa kami nag lunch ngayon at hindi na nadagdagan pa ang galit nito sa akin kanina. Pero okay na rin yun atleast nakita ko kung paano mag selos ang isang Camela. My god nakakatakot pala ito mag selos. Hindi ko na gagawin pa ang anumang bagay na mag trigger dito para mag selos siya baka sa susunod hindi lang ako nito masakal. Grabi todo kaba ko talaga kanina mabuti na nga lang at inalis din nito kaagad ang pag kakasakal sa akin dahil

18 Roses Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan Gavril Ahren Santillan

Yabang! Kung ibang tao lang sana ang kaharap nito ay siguradong mangangatog ito sa takot dahil sa mapanganib na boses at awra ng kaharap ko ngayon. Unfortunately for him, I am Cecilia. A peculiar one. " Not, if I kill you first. Mr. Campbell. " Seryosong sagot ko rito. Nakita ko pa ang saglit na pagdaan ng pagkamangha sa kanyang mga mata na agad ring nawala.

“This is my daughter, Thaliya Rosales. Starting today, she will act as interim head of Rosales Group.” A murmur of disbelief immediately rippled across the table. “Interim head?!” bulalas ng isa sa mga directors, si Mr. Villanueva, matagal nang kaibigan ng Papa ko pero kilalang matigas ang ulo. “With all due respect, Señora, she has no experience in this industry.” “Hindi ba nasa fashion siya?” another chimed in, smirking. “What does fashion have to do with construction?”

Bumalik na nga talaga ito, bumalik na ang isa pa niyang kaagaw sa atensiyon ni Jace. “Bueno, mauna na kami ni Larissa,” ani Doña Carmelita, tumayo na. Maagap namang umalalay si Larissa sa abuela. “Rosie, tumulong ka kahit kaunti sa mga nagsisilbi at mag-abot ng merienda sa mga bisita. I’m sure people will recognize you as a Ralf’s widow. At least they will see the lingering presence of a De Guzman here.” Lihim na nagngitngit si Rosie, subalit pilit pa ring ngumiti. “Y-yes, Mama,” anang matandang babae, yumuko.

"Manang Rosa samahan mo muna si Hainna sa silid ni Shawn," Napatigil s'ya sa narinig. Sa silid ni Shawn? Bakit sa silid ni Shawn? Tanong n'ya sa sarili. Pero hindi nalang muna s'ya nagtanong, dahil baka magtaka pa ang mga ito kung bakit kailangan n'yang kwestyunin ang pagtuloy n'ya sa silid ni Shawn, na s'ya namang dapat dahil mag asawa sila ni Shawn. Asawa s'ya ni Shawn, asawa n'ya si Shawn Alvarez, ia s'yang Mrs. Alvarez sa pangalan.

Tila malalim na naman ang iniiisip. Alam nyang nakakapanibago ito para kay Iza dahil ito marahil ang unang pagkakataon na nakausap nya ng harapan ang mga Rosales. Tandang tanda pa ni Roman noong unang marinig nya ang kwento ni Iza tungkol sa buhay nya sa mga Rosales. Noong una ay hindi sya naniwala ngunit nang dumalaw sila noon ay nakausap ni Roman ang isa sa mga maid at doon nakompirma na bihira lamang umuwi ang mga Rosales. Lagi raw kasing busy ang mga Rosales sa ibang bansa.

"Medyo nakakabahala ang panlasa ng asawa ni Mr. Emilio Ricafort." Sa narinig ay namula ang mukha ni Senyora Carmela dahil sa kahihiyan. Pakiramdam tuloy niya ay sa upuang punong-puno ng aspile at karayom siya nakaupo. Ang mga koleksyon kasing dinala niya, at ang dinala ng Lily Rose na 'yon ay ganap na naiiba. Ang malaking kaibahan ng mga ito ay ginawa siyang maliit at mapurol.