Cassandra Greek Mythology の小説・ストーリー

“Ang anak mo, maganda at mabait… pero ngayon, pati mga hindi ko kilala, tumatawag na para takutin ako—dahil lang sa kanya! Mama, pakiramdam ko, multo talaga si Irina! Babaeng multo na puno ng poot!” “Si Irina talaga!” Sigaw ni Cassandra, sabay hampas sa mesa sa tindi ng galit. “Hindi lang siya multo—isa siyang demonyo! Isang halina’t-mapang-akit na espiritu! Kahit saan siya magpunta, niluluko niya ang mga lalaki at ginagawang laruan!” Pagkatapos ay binalingan niya si Nicholas, tigib ng galit. “At ikaw! Tignan mo ang pinasok mo! Kung hindi dahil sa’yo—!”

nauutal na tanong ni Cassandra. "Si Hudson. Si Hudson ang pumatay kay Althea," sagot ni Aries. Napaiyak na rin siya dahil sa pag-iyak ni Cassandra. Gusto niyang yakapin ito pero natatakot siya sa reaksyon. Napakuyom ang kamao ni Cassandra. Ipinangako niya sa sarili na pagbabayaran niya ang mga taong pumatay sa mga mahal niya sa buhay.

Masyado nang madilim ng mga oras na iyon bagama’t may kaunting liwanag siyang naaaninag dahil sa bilog na buwan. Gayunpaman, alam niyang hindi tao ang kumakaluskos sapagkat maliit lamang ang bawat kilos nito. Subalit naroon pa rin ang kaniyang pangamba na mabalasik na hayop iyon kagaya na lamang ng ahas. Kahit isang maliit na ahas ay mapanganib na sa kanila dahil kapag nagkamali siya at matuklaw sila nito ay mas lalong hindi niya alam ang dapat gawin. Iyon ang kahinaan ng isang city girl na kagaya niya. Maliban pang hanggang ngayon ay wala pa ring malay ang binata. “Please, God, huwag sanang ahas iyon,” mahinang panalangin pa ni Cassandra habang hindi inaalis ang paningin sa kumakaluskos sa

Galit na galit s'ya ng mga oras na iyon, dahil isinugal nito ang buhay ng kanilang anak para lang umuwi. Hindi pa ito nakuntento, sumama pa ito sa mga kaibigan sa Italy para ihatid si Cassandra na muntik ng makunan dahil buntis din pala ito. Inawat lang s'ya ni Marcus at ni Zeus na huwag na itong sumbatan, dahil maayos naman itong nakauwi sa kanila. Kaya pinalipas n'ya muna ang isang buwan, bago bumalik sa bahay ni Ruiz.

Dagdag ng babae ng makababa naman ito. "There she is!" Turo ng babae sa lapida ni Cassandra. Nakaukit nga rito ang buong pangalan nito. Cassandra Hansen. "What happened to her??" Balisang tanong ni Aksel na unti unting lumuhod sa puntod nito at tumulo ang luha. Simula ng iwan siya nito pakiramdam niya hindi siya makausad dahil may kung anung gumugulo sa isipan niya.

"Hindi siya patay. Hindi ganoon kadaling mamatay ang isang Valente. Pero sa ngayon, mas mabuti pang isipin ni Dante na abo na ang asawa mo." "Valente?" tanong ni Ryella, naniningkit ang mga mata. "Sino ka ba talaga? Bakit mo ako tinutulungan?" Ang babae ay nagpakawala ng isang mapait na ngiti. "Ako si Cassandra. Sabihin na lang nating ako ang 'multo' na naiwan ni Vladimir sa Hong Kong bago ka pa dumating sa buhay niya. Ngayon, sumama ka sa akin. Ang buong Triad at ang mga tauhan ng Emperor ay darating dito sa loob ng tatlong minuto."

The tornado of golden feathers then turned into a ball of golden dust and exploded in the air. After that, Raven and Cassy lose their strength and they both landed on the ground, unconscious. THE QUEEN was left dumbfounded. She can't believe it. She can't process what she just witnessed. Hindi siya makapaniwala sa naramdaman niya. Hindi siya nagkakamali. That manacing force is from Colossus, the god who almost wiped out all the living creatures in Phantasm, Fatum, and Naian Kingdom.

It was the best melody she would never ever intend to end. It was like beautiful music. "Who are they?” “Characters from Greek mythology. Apollo was a Sun God. Clytie was water nymph. Mahal na mahal ni Clytie si Apollo pero hindi kayang ibalik ni Apollo ang pagmamahal ni Clytie,” sinabi niyang hindi iniiwan ng paningin ang mga mata nito.” Tuluyan nang nawala ang ngiti ni Caleb at puno ng kaseryosohang nakatunghay lang sa mga mata niya.

Mas lalo pa niyang binilisan ang mga hakbang, at kung maaari lamang ay liliparin na niya ang distansya marating lang ang dalaga. Samantala, sa loob ng malaking silid ng mansyon, walang humpay sa pag-iyak si Cassandra. Hindi niya alam kung nasaan siya, at ang kawalan ng ideya sa kanyang paligid ay mas lalong nagpapatindi sa kanyang takot. Takot na takot siya na baka bumalik ang mga masasamang taong nanakit sa kanya—ang mga demonyong nagtangkang bumugbog, lumaray, at gumahasa sa kanyang katawan.

"Hindi niya totoong ninuno si Andross. Ginamit lang ng itim na mangkukulam na iyon ang mag-asawang ninuno ni Andross para maipanganak siya muli. Mahina na kasi si Cassandra at matanda na, siya na lang ang natitirang itim na mangkukulam na nabubuhay noon. Tahimik naman na ito kaya inakala ng mga ninuno natin na nagbago na ito at hindi na gagawa ng kasamaan. Pero nagkamali sila dahil may masama pa lang plano ang mangkukulam na iyon at ginamit niya ang paghahangad ng mag-asawa na magkaroon ng anak. Ginamit niya ang pinakamasamang ritual na pagkabuhay muli at isilang muli. Naging mas lalong nagpalakas sa kanya iyon at nakakapang-akit siya sa ganda niya para makahigop ng kaluluwa na lalong nagpap