Caught Me Off Guard Chapter 1 Novels & Stories

Kaya bago siya tuluyang lamunin ng usok— Tumalikod siya. At iniwan akong humihingal sa gitna ng chaos. “And in the middle of the chaos… he saved me. Again. But not where anyone could see.” Abangan ang susunod na kabanata… Dear Readers, Huwag kalimutang mag-iwan ng bakas o reviews, malaking tulong ito para mapaganda pa ang story ko….Huwag niyo ring kalimutang i-add sa library niyo para sa updates….Salamat

Napaupo ako sa lupa at nakaramdam na ng pagod. Salamat at nailigtas ko siya. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari. "A-Ate A-Adi" Huling salita ko and everything went black. ---------- Author's Note: The next chapter will be back to Addison's POV. Read.Vote.Comment. © michiekelss

tugon niya at tumayo. Sinundan ko siya nang tingin, nang pumunta siya kitchen area. Nang makita kong nakapasok na siya roon ay dali-dali kong kinuha ang isang sleeping pills sa bulsa ko, at mabilis na nilagay sa inumin niya. Ngunit, hindi ko iyon nailagay ng maayos at nahulog iyon sa sahig dahil bigla ako nahilo sa di ko malamang dahilan. Napahawak ako sa mesa at pilit binabalik ang aking pustura, pero talagang tila nahihilo na na ako. Mayamaya ay nakaramdam ako ng kakaibang init sa aking katawa. I feel that there's something burning in my body.

But Asher suddenly grabbed her wrist. " say it again.. Maleah " " w-what?! " **end of chapter***

" What? I am Austin, I am" ***end of chapter***

Napatuwid siya ng upo nang magsimulang mag play ang video at sa unang segundo, nakita niya agad ang sarili na hinahampas ang isang mataas na lalaki nang bigla siyang nagtatakbo para lumipat sa isang kotse at kalampagin iyon. " What the..." Napatakip siya ng bibig, pinanood nang buo ang video na tumagal ng limang minuto. Bumalik siya sa unang segundo, pinanood ang sarili kung saan pinaghahahampas niya ang isang estrangherong nawala rin kaagad sa mga sumunod na segundo. Pumunta siya sa comment section at halos maligo siya agad sa pawis nang mabasa ang ilang komento.

sabi ko habang pilit na pinipigil ang ngiti. “Halata na kung halata,” sagot niya, sabay abot ng tissue para punasan ang labi ko. “May icing ka.” I froze. His hand was warm, deliberate, at alam kong may mga matang nakatingin. “Marco,” bulong ko. “That’s too much.” “Shhh,” sabi niya, halos pabulong, “first chapter ng love story natin ‘to, remember?” At ayun na nga — sakto lang sa timing. Sa labas ng café window, may dumaan na officemate. Napatingin. Napatigil. Then I saw it, the discreet raise of a phone camera. Oh, great.

“Excuse me. I have to take this.” I pulled away from my father’s embrace, the warmth of his touch, the comfort of his presence, instantly replaced by a chilling wave of unease. As I answered the call, my mind raced, my imagination spinning out scenarios, possibilities, fears. The fragile peace, the delicate reconciliation — it was shattered, broken, replaced by a sudden, urgent need for action. The game, I realized, was far from over. And a new chapter, a new challenge, was about to begin.

sabi ko at bumalik na sa pagbabasa,matagal siyang Hindi nagsalita,buti naman. "Angelic...angel...hahaha ngayon ko lang napansin na bagay pala sayo ang pangalan na iyon..".napatigil nanaman ako dahil sa sinabe niya. My heart starting to beat fast again! "You look like an angel Venus...you're beautiful... Can I call you angel?".sabi niya,what the! Anong nangyayari saakin!? "A-ah o-okay..".sabi ko at nanginginig ang kamay Kong nag scroll sa chapter na binabasa ko,kung kanina ay damang dama ko ang binabasa ko na halos malibugan pa ako ngayon ay Hindi na!

I'm too desperate to have her back. End Of Chapter 2