Caught Up With Friends Novels & Stories

Ayaw ko na din isipin and I just wish makalimutan ko na din ito. Natapos ko naman ang trabaho ko at umuwi ako agad para makapaghanda ng dadalhin ko sa outing namin. Hanggang Sunday kami doon ng tanghali para makabalik din kami ng Manila by Sunday evening. Mas pa ang naging saya ko when I found out na kasama pala sa lakad namin ang mga kaibigan ko. Sig just texted me kanina dahil busy daw siya sa meetings and he told me the good news. Niyaya na din daw niya ang mga ito through Emman para hindi ako manibago o mailang sa mga kaibigan niya.

"I'm sorry, okay? My friends are here, we are just having fun. Girls bonding after the long and stressful day." "I know. It's 11:38 p.m already but you all are still having fun, huh? You don't want to get some rest, do you?" Gabing-gabi na pala. Hindi ko man lang namalayan ang oras. Napahiga na talaga ako. May sinasabi pa siya pero wala na akong maintindihan. Puro 'ha?' at 'hmmm' na lang ang sagot ko sa kanya.

Pinagbuksan ko ng pinto ang mga kaibigan kong sina Monique at Kylie. Tinawagan ko kasi sila kanina na pumunta sa apartment ko at dito na sila maghanda para sa pagpunta namin sa nightclub. Nagyaya kasi ako sa kanila, kasi wala lang, gusto ko lang magpakalasing kahit ngayon lang. “Hi, Ally!” bati kaagad ng mga kaibigan ko sa akin nang tuluyan kong nabuksan ang pinto. Sinalubong kaagad nila ako ng mahigpit na yakap.

dagdag pa niya at bumaling sa katabi kong customer at in-assist niya 'yon. Yumuko ako at tinuon ang pansin sa baso. Tim is my friend, I met him in this same bar years ago. Nagsimula akong magpuntang bar months after na hindi ko na nakikita si Light. I feel so alone that time, kung hindi ko kasama si Bliss, nagpupunta akong bar na ako lang just to unwind. At dahil sobrang bait ni Tim, we became friends... "Do you think magagawa ko ulit iyon?" I asked him.

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

natatawa niyang sagot. ​"Hindi naman. Minsan na nga lang makapag-isip ng matino, eh." ​"Pfft. Matino pa ba sa'yo 'yang lagay na 'yan?" napailing na lang siya sabay liko sa kalsada. "By the way, kasama pala natin sina Kane, Declan, Jack, at Leonhardt." ​Bahagyang natigilan ang puso ko. Aray. ​"Oh, sure. Excited din naman akong makita ang mga kaibigan mo," pilit kong pinalabas na masigla ang boses ko.

I tried to stop myself from crying, but because I was too attached to my feelings, I decided to get dressed. Suot ang aking pulang sapatos at pulang bandage na damit sa ilalim ng aking itim na leather jacket, lumabas ako ng aking kwarto at umalis ng bahay. Kahit namumugto pa ang mata ko dahil sa pag-iyak ko, naitago ko ito gamit ang concealer. I texted my best friend Kai on my way to my car. And right after I opened my car, Ethan grabbed my elbow.

Natawa kasi ito gayon din ang iilan pang kasama ni Hector. Hindi na lamang ako umimik. Dapat pala hindi muna ako bumili ng milktea. Nawalan na tuloy iyon ng yelo. Dahil walang magawa. Iniopen ko na lamang muna ang bagong gawa kong messenger. Sina Kristal, Aika, Kai, at Julius lamang naman ang nakakachat ko roon. Kung may mga friend man ako sa f* ay iilang malalapit na kakilala lamang noong highschool at college.

Dahan-dahan kong hinarap ang pinanggalingan ng boses. “H-hi.” Tanging nasambit ko. Ngumiti lang ito at muling iginala ang mata sa loob ng UT kung saan halos lahat nang naroon ay nagkakasiyahan na. “Where are your friends?” pambabasag ko sa katahimikan sa pagitan namin. “They’re enjoying others company.” kaswal nitong sabi. “And you?” Bumaling siya sa akin na bahagyang nakakunot ang noo pero bago pa siya makapagsalita ay bigla nalang nagbago ang music sa dance floor. From hiphop to slow music.

Diko namalayang nasa kusina na pala ako nang narinig Kong nag-uusap sila Hime at Tristan. "Haha! Wala lang,naisipan ko lang na pumunta". "Ah Ganun ba hahaha! Maganda narin ang ganun para sabay-sabay tayong papasok na tatlo!". "Ay si raquel ba? Sige,gusto ko rin siyang maging kaibigan.". "Sige mamaya,basta sayo bestfriend!".sabi ni tristan. Argh! Di na pala ako updated ngayon,isang araw lang naman ako nawala.