Caught Up With Friends Novels & Stories

Umatras naman siya nang isang hakbang pero nagulo ko na ang buhok niya kaya wala na siyang magagawa, “Nga pala, may gagawin ka ba? Gusto mo bang sumama sa’min?” Muntik ko nang makalimutan na nandito pala ako para sa mga kaibigan ko. Nakakahiya! Naghihintay na niyan y’ong mga ’yon. “Wala naman, katatapos lang din nang meeting with the client. Sino mga kasama?” “Friends from college.” Naglakad na kami papasok sa loob ulit. Pinagbuksan pa niya ako nang pinto.

Bihira lang ang ganitong pagkakataon na lumabas kami para magsaya dahil kadalasan kapag nagkita-kita ay negosyo o trabaho ang pinag-uusapan. Malapit ko ng iwan si Kengie para puntahan ang ibang mga kaibigan sa bar mabuti na lang at hindi nagtagal ay nagsimula na ang show. Kinuha ko ulit ang cellphone sa bulsa nang mag-vibrate ito dahil na naman sa isang text. Si Matt na ipinapaalam sa amin na nandoon na rin siya. Muntik pang malaglag ang cellphone dahil sa pangungulit ng aking katabi na hindi ako tinigilan sa pagkalabit.

“Iyon ba yung business ng friends mo?” “Yeah… They invited me dahil may problema yung isa naming kaibigan. May inuman daw doon. Nataon na free ang lahat this Saturday and Sunday so I'm planning to join them since minsan lang mangyari na nasa Pinas sila lahat.” “I didn’t know na close ka sa kanila.” Sabi ni Khe dahil first time ni Max na magpaalam sa kaniya na aalis para makipag bonding sa mga kaibigan niya.

" Okay, I admit, may kasalanan din po ako dahil naging pabaya ako. Well, gusto ko lang naman maging memorable 'yong birthday ko by inviting everyone na kakilala ko. Nag enjoy naman ako sa party ko since na-meet ko ulit iyong mga high school friends na matagal ko ng hindi nakikita. " " Hindi naman kita sinisisi sa nangyari, Devon. Ang saakin lang, masyado kang malaya sa paligid mo. Ni wala kang sense of danger or survival instinct. Naalala mo ba noong bata ka noong sumama ka sa hindi mo kakilala? Nagpakilala lang na kaibigan ko, sumama ka na..."

inikot ko ang aking leeg. "Actually, I haven’t been to the bar… at least not without Sage. Dinadala niya ako minsan pero most of the time, nasa tabi lang ako dahil busy siya sa mga business partners niya," paliwanag ko. "Ngayon lang ako nagkaroon ng kaibigan kaya I want to experience going out with friends." pangungumbinsi ko sa kanila. Huminga nang malalim si Scarlett. "Okay. We go at 9 p.m. Uwi lang ako sandali to check on Aiah"

Nilingon niya at mukhang nagpaalam sa kausap sabay at tayo at lumapit sa akin. “Alam mo ito ‘no?” Natawa lamang siya at umiling-iling ang ulo. “Hmm, eh kasi. Pinakiusapan ako ng mga kaibigan niya. Hindi ko nga alam anong trip nila, eh,” aniya habang nakasimangot. “Nakakatuwa bang lokohin ako?” “Fiona-” I chuckled. “Kidding, still thank you for telling me about this… you are truly my friend.”

“Mabuti at nakauwi ka ngayon? Sakto may reunion.” “Naku, recently lang nag-confirm ng attendance! Mabuti at kaunti lang talaga ang pupunta sa mga inimbitahan ko kung hindi baka wala ka nang space dito!” Natawa ako roon at humingi ng sorry. Late ko na rin naman kasi narecieve at nabasa. “Imposible namang mawala ‘yan!” sabat ng best friend ko. “Grabe din, walang update sa social media o baka ibang account lang talaga ang ginagamit.”

At hindi ko alam kung paanong ilalayo ang mga kaibigan ko sa banta niya. I wanted so much to warn my friends but I don't know how to start. They looked so happy while dating outside. I'm sure Cartier will never let someone harm Gabriella and her sister. I haven't meet Charlynn's boyfriend but I hope that he's also a good guy for my friend.

Lumapit pa siya sa akin nang medyo nagawi ako sa may gilid ng pool. “Sorry na. Minsan lang naman kami magkita-kita. Sinamantala ko na iyon dahil iyong ibang friends namin ay busy sa trabaho. Kahapon lang din sila nagkaroon ng pagkakataong uminom. Maintindihan mo sana.”

All of a sudden my phone rang again, as always kung kelan may kausap ako saka biglang tutunog. The name Nathan appered on the phone screen. Yes it was him, we have been friends for a long time because we're neighbors but he is one year older than us. "Hey, let's hangout tell Astrid too," he said in a happy tone. "When? I have something to do tomorrow." "How about next weekend?" "We have a Girls day out,” I replied and at the same time the teacher entered in our classroom. "Okay." "Who is that?" Astrid asked.