Century In Tagalog の小説・ストーリー

Was bin ich? Kahit na di ko maintindihan ay agad kong binigkas na 'Feuer' kung sa Tagalog pa ay Apoy. Pag bigkas ko ah agad namang gumulong ang mga bato upang hindi na ito na ka harang pa. Habang papasok ako ay nakarinig akong nag uusap, sa salitang Latin.

sabi ko sa lalaking sumingit sa akin at inirapan siya. Napatingin ito sa akin at itinuro pa ang sarili. “I’m sorry, are you talking to me?” nakakunot ang noong tanong niya. “My gosh, sa kanya na nga ako nakatingin habang nagsasalita, tapos magtatanong pa,” umiirap na wika ko. Sinadya kong mag Tagalog para hindi niya maintindihan. Natawa ito at mas napakunot ang noo ko. Akala mo talaga naintindihan ang sinabi ko.

suhestiyon nito. "Besh, taong 1890's pa ang panahon ni Macario. Pluma at tinta ang uso, hindi social media." "Magbakasakali ka lang," nagpabook na ito ng grab upang ihatid sila sa tinutuluyan nilang hotel. NASA harap na ng laptop sina Jia at Jeyzel upang magsimula ng magresearch at magbasa tungkol sa kasaysayan. Maghanap ng mga kilalang historian personality.

"This time is different." Dahil bago siya umalis noon, siya ang "Second Young Lady" ng mga Alcantara—ang panangga ng ibang tao.

"Tara na!" Kung saan saan kami nakarating ng kakambal ko. At bawat makita namin ay napapatulala kami dahil medyo naging bago na ito sa paningin namin. Ilang taon rin kaming nananatili lang sa bahay ampunan at limang taong gulang pa kami sa pagkakatanda ko nung huling tapak namin sa mga ganitong lugar.

Halata sa mukha nito ang excitement. "You like it?" Excited na tanong ko. "I love it wife! So you want me to stay by your side forever?" Panunudyo nito. Tinaas ko ang kaliwa kong kilay. "Ayaw mo?" Belt ang niregalo ko sa kanya. Sabi kasi nila pag nagbigay ka ng belt sa nobyo o asawa mo, ibig sabihin daw nun ay gusto mo siyang makasama habambuhay.

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.

Pumunta sila ng simbahan para um-attend ng misa at pinuntahan din nila ang mga puntod nito para magsindi ng kandila at dalhan ito ng bulaklak. Walang imik at nakatuon lang ang tingin ni Stefan sa puntod ng kanyang mga magulang at kapatid habang si Doña Divina naman ay nagsisimulang mangilid ang mga luha sa mga mata nito. “Anak…” pagsisimulang usual ni Doña Divina na may halong paggaralgal sa kanyang tinig. “Sampung taon na ang nakakalipas ngunit parang ang sariwa pa rin sa amin ni Stefan ang lahat na nangyari,” pagpapatuloy nito na tuluyang kumawala ang mga luha sa mga mata nito.

Tssss. “Ferdinand Magellan Sir.” May diin kong saad sa huling salita. “In what year?!” king inang ito. Kapag ako ang tinatawag napakaraming tanong. “1521.” Sagot ko saka umupo. Ngingisi ngisi naman siyang nakatingin sa akin.

clint pero. "excuse me Mr.montaire, cr lang po ako "10 minutes lang.saad nito "okay po "nakalimutan kona first time kopala dito kaya hindi ko alam kung saan ang cr "habang hinahanap ko kung saan banda ang cr may isang matanda ang nakita kung nahihirapan huminga malapit sa may elevator. "excuse me, ano pobang problema. sa sobrang taranta ko nakalimutan kung nasa ibang bansa pala ako at kailangan English ngunit nagulat naman ako ng bigla itong sumagot.