Novel & Cerita Century In Tagalog

IKATLONG TAUHAN “Selene” NILINGON ito ng ginang. Mula sa kanyang anggulo, hindi niya man kita ang buong mukha nito, kanyang nasasalamin ang namumula nitong mga mata nang dahil sa mala-salaming bintana sa gilid. Nanlilisik. Nananakot. “Ikaw, Lazarus, ano ang problema mo?” Mahinahon man ang pagkakasabi, mamumuslak ang diin sa bawat pantig na siyang ibinigkas nito.

Sunod-sunod kong tanong sa kanya. "Tss. Bakit naman hindi ako marunong magsalita ng tagalog? Eh, nakakaintindi nga ako hindi ba? so, it means I can understand and speak too, I can do both. Tss." Sabi ng pabidang lalaki. O____O

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Ang hangin ay nababalot ng malansang amoy ng dugo, mga hiyawan mula sa mga pinapaslang, mga nanghihingalo, at mga nagmamakaawa "Ano po ang gagawin na'tin upang magapi siya?" takot na takot na bulong ng dalagitang mula sa lahi ng mga puti. "Tatlong siglo pa ang ating hihintayin! Tatlong- daang taon pa bago maisilang ang nilalang na mula sa'ting lahi na siya gagapi sa nilalang na iyan!" Sigaw ng matanda, nanginginig ang boses nito.

“Pero… “Wala nakong magagawa hija…kukunin Kona ang bahay ngayong linggo. saad nito at umalis agad “papa bakit hindi mo saaken sinabi ito. Bigla kong naaala na malaki pala ang binayaran ko sa school noong ako ay nag aaral pa Kaya siguro dito dinala ni papa ang pera. Parang gumuho ang mundo ko. Wala na kaming bahay. Wala akong pera. At ang buhay ni Papa ay nakasabit sa oras. Doon ako naalalang lumapit kay Aling Mercy, ang kapitbahay namin.

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Bukod dito, minahal at hinangaan na nila ang magandang si Debbie, bagama't iilan lang sa kanila ang nakakaalam ng buong kuwento ng kanyang kasaysayan. Sinabi ni Jessop sa lahat, “Ang piging ngayon ay tinatawag na “The Hundred Cattle Banquet.” Ang aming pamilya ay may matagal na tradisyon ng pagdaraos ng isang daang mga baka na dinala lalo na mula sa Canada kung saan sila ay pinalaki sa napaka espesyal na damo Bilang resulta, ang karne ngayon ay dapat na ang pinakamahusay at pinakamahal na natikman mo.

tanong ko. "No! I'm 42 years old Julianna, this is 15 the century pa. Matanda ako na ako, pero hindi ko 'yon naabutan. Pinag aralan lang namin before sa history at since binabalik balikan ko itong lugar na 'to, nalaman ko lahat.

Gintuang Kalusugan? iyon?” nakasimangot na tanong ni Lachlan. “ Isang uri ng miracle cure. “ Huminto si Bella. “ Ang recipe ay libu-libong taong gulang, at ito ay magiging malaking pakinabang sa amin. “ Hinaplos niya ang braso niya. “

Sana hindi! "Kalilah! Are you alright?" Halos manlaki naman ang mga mata ko nang marinig ko ang pagtawag sa akin ni Angelo at naramdaman ko siya na nasa likod ko na siya. "Kalilah? Wait.." Napahugot naman ako nang malalim na hininga bago tuluyang nagtaas ng tingin. Nagtama ang tingin namin ni Anthony. Anthony is my ex-boyfriend and he's the father of Agatha na nag-abandona sa amin noong nagbubuntis pa lang ako para sumama sa ibang babae. Siya rin ang rason kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko binubuksan ang puso ko para sa iba dahil natatakot akong muling masaktan.