Ceremony Mga Nobela at Kwento

"SIMULAN NA ANG ANIM NA SEREMONYAL NG PAGPAPARANGAL! TATLONG KOWTOW AT TATLONG PAGYUKO NA SEREMONYA!" Sinunod namin ang sinabi niya at tatlong beses na yumuko at nag-kowtow. [A kowtow is the act of deep respect shown by prostration, that is, kneeling and bowing so low as to have one's head touching the ground.] "TAPOS NA ANG SEREMONYA!" Dahil tapos na ang seremonya, inimbitahan ko muna sila sa loob. "Jiejie," wika ni Wei Meimei. "Hayaan mong batiin ka namin."

Sobrang ganda nito at inosente. “Kasumi, may kailangan lang akong asikasuhin sa labas ng sandali,” malambing na paalam ni Cohen habang tinatago ang panginginig ng boses. “Ikaw muna ang bahala kay Kira rito, okay? Babalik din ako agad. May ilang oras pa naman bago ang ceremony natin.” Tumango si Kasumi, walang kaalam-alam sa paparating na unos. “Sige, take your time. Kaya ko na rito.”

Pagdating ko sa harap niya, dahan-dahang ibinigay ni Kuya Harold ang kamay ko. “Alagaan mo siya,” sabi niya kay Troy. “Habambuhay,” sagot ni Troy. Nagsimula ang seremonya. Maikli lang ito. Walang mahahabang talumpati. Ang officiant ay nagsalita tungkol sa pangalawang pagkakataon—kung paano minsan ay binibigyan tayo ng buhay ng pagkakataong itama ang mga bagay na minsang nasira.

“Ganda ng barong mo. Bagay sayo.” Ngumiti si Daryl, medyo nahihiya. “At sa akin bagay iyong ngiti,” banat ni Candice. Tumaas ang kilay ni Iris. Napapadalas ang pagtaas ng kilay nito. The priest smiled sa pagsisimula ng seremonyas. “Ready ka na, apo?” bulong ni Don Apollo, nangingilid ang luha. At nang ibinuhos ang banal na tubig sa noo ni Zion,

Nakakagulat na tila nabasa ni Janine ang kanyang isip at tumingin siya sa kanya na parang nakatingin siya sa kanyang masunurin, kaibig-ibig, at pinakamamahal na anak. Kung gusto ng pinakamamahal niyang anak na babae na magpahinga mula sa kanyang trabaho at kailangan niyang itaboy ang karibal niya sa pag-ibig, paano siya hihindi sa kanya? "Anong araw ang ceremony?" Nakangiting nagtanong si Janine. Huminto si Cordelia. "Sa... Huwebes." “Wala akong gaanong gagawin sa Huwebes. Sige na!”

, mahinang wika ni Lester. "Thank you", tugon ni Valerie. Maya't maya'y nagsimula na ang seremonya. Ngunit hindi nakapagpokus si Valerie dahil sa tensyon na kanyang nararamdaman. Hindi siya mapakali lalo na't mahigpit na hinahawakan ni Lester ang kamay niya. At nang dumating na sa puntong magpapalitan na sila ng mga pangako, ay mas lalong kinabahan si Valerie. Hiling na lamang niya na sana'y matapos na kaagad ang seremonya dahil hindi na siya halos makahinga dahil sa mabilis na pagkabog ng dibdib niya.

Sabay pagkindat pa ang kanyang ginawa. “Good morning,” The mayor greeted them with a smile. “Let us begin this celebration with a prayer. Let us all stand, bow down our heads, and put ourselves in the presence of God. In the name of the Father and of the Son and the Holy Spirit, Amen.” Panimula ng Mayor upang simulan na ang kanilang seremonya. Hindi man bongga ang nagaganap na wedding ay mukhang napaghandaan naman ito ni Daniel. She could see a complete videographer na umiikot-ikot sa kanila at ang photographer. The ceremony was solemn.

Umusbong ang saya at excitement niya ng sa wakas ay makalapit siya sa mga kumpulan ng mga abay niya at matanaw si Gian na nakayuko lamang at hinihintay ang pagsisimula ng seremonya. "Finally, this is it, Gian, you will be mine forever!," usal niya. Inayos ng beke ang kanyang suot na belo at sinuguradong maayos ang lahat bago ito nagsalita, "Pak so perfect and beautiful pride, good luck,Serene." Naiwan naman siyang nakatayo sa bandang dulo ng linya.Nagsimula ng tumutogtog ng musika sa loob ng simbahan hudyat na magsisimula na ang seremonya ng kasal.

Tumungo talaga siya rito upang personal na siyasatin ang lugar at masigurong walang maging aberya. Mamayang gabi tutungo rito Serenity kasama ng pamilya nito. Isang salo-salo ang idaraos bago ang nakatakdang kasal kinabukasan. Bukas ng dapit hapon ang kasal. Isang intimate beach wedding ang magaganap. “Simula bukas magiging akin kana ng buong-buo Tin, wala nang makakahadlang pa.”

Ang daming requirements. Tumango lang naman kami ni Samantha. We don't have to memorize all of them, since we have a packet. Pagkatapos ay hinawi ng secretary ang isang pahina—turning it to the next page, before speaking again. “For the ceremony mismo, huwag pong kalimutan ang arras, wedding cord at ang veil. Yung sa coin bearer, cord sponsors, veil sponsors—kayo na bahala mag-assign.” Napalunok na lang ako. “Paki-provide na rin po ng actual items on the wedding day or earlier if you want us to check.”