Novel & Cerita The Ritual

A shadow of something human. Pain. Regret. "I know," he murmured. "And that’s why it has to be me." Her entire body trembled. "You don’t have to do this." His expression hardened. "Yes, I do." The acolytes raised their hands, their chanting intensifying as the ritual neared its peak. Sorean finally turned away from her, facing the cultists with the unwavering authority of a man who had already chosen his path.

sagot ko. Tumango-tango ang matanda. “Handa ka na ba? Bubuksan ko na ang portal,” anya. “Handa na ‘ko.” Ilang sandali lang ay nagsimula na siyang gawin ang ritwal. May binabanggit siyang salita na hindi ko maintindahan. Sinasabayan niya ng tipid na paggalaw ng kanyang katawan ang bawat pagbanggit niya ng mga salita.

Gusto kong pumalag pero sa tuwing naiisip ko ang mga matang nanonood sa amin, pinilit ko pa rin ang sarili ko na kumalma At ang mga bisita naman ay mas lalo pang naghiyawan. Na para bang kilig na kilig talaga sila sa kanilang mga nakita "Narinig mo naman siguro ang sinabi kanina ng lalaking lumapit kanina diba? It's time, Mikyla! Time para umpisahan na natin ang ritual na nakasanayan ng mga Fulgencio na nangyayari ilang henerasyon na ang nagdaan!" seryosong wika ni Arif.

Ang unti-unting panghihina. Walang sigawan. Walang biglaang pagbagsak. Tahimik. Systematic. Parang ritual. Huminto ang video. Tahimik ang silid. Walang nagsalita agad. Si Cross ang unang bumuntong-hininga.

Alam kong sa araw na ito, magbabago na ang lahat. Hinawakan ko ang itim na libro sa aking kamay—ang mahiwagang libro na naglalaman ng mga sinaunang ritwal at kapangyarihan ng mga ninuno namin. Desidodo na akong tanggapin ang tungkol sa kapangyarihan ng tubig, at ngayon, sa wakas, ako na ang susunod na makakakuha nito. Pero hindi ito madali. May ritwal na dapat sundin at isang pagkakamali lang, maaaring mawala ang lahat. Isang beses ko lang ito dapat gawin, kapag nagkamali ay wala na. Hindi ko na makukuha ang pagiging water fairy na rin.

Kailangan nilang matapos ang kanilang ritwal bago pa sumabog ang unang liwanag. Maingat na ibinaba ng nakaitim na lalaki ang kaniyang karga sa gitna ng isang malaking bilog. Napalilibutan din ito ng mga simbolo na may iba't-ibang hugis at laki. Isa itong ritual circle na gawa sa sariwang dugo ng isang birhen. Matapos umusal ng mahinang dasal ay pinaikutan na nila ang babae. Hindi masyadong malayo at hindi rin masiyadong malapit. Sakto lang ang kanilang distansiya. Kasunod nito ay sabay-sabay nilang itinaas ang kani-kaniya nilang mga hawak bago magsimulang umusal iyong nakaitim.

Isa siyang tao katulad ko! Nanlaki ang mata ko ng marahas na warakin ng lalaki ang damit niya dahilan para lumantad ang dibdib nito sakanya. Pilit na tinakpan iyon ng babae gamit ang kamay na nakatali pero pinigilan siya ng lalaki. Ang mga bampirang nakapalibot sakanila ay nanonood lamang. Fucky! Is this even a ritual? Anong gagawin niya sa babaeng iyon? Sa hindi maintindihang rason ay biglang nawala ang mga bampirang nakapaligid sakanila.

R. " Ang arte," mahinang sabi niya na umingos pa rito. Hinawakan niya ang leeg at saka inamoy ang kamay. Bigla rin niyang inilayo ang kamay sa tindi ng amoy. Iiwasan na lang niyang mapalapit kahit kanino. Para kay Clyde lang naman talaga kasi ang kakaibang amoy na iyon at tiyak niyang hindi na iyon mananatili sa utak nito kapag nasambit na niya ang ritwal.

Minsan, may maliliit na alon na sumasabay sa paa nila. Hindi nila kailangan magsalita. Sapat na ang presensya ng isa’t isa. Biglang yumuko si Liana at may pinulot sa buhangin. Isang maliit na shell, kulay peach. “Ang ganda,” sabi niya. Kumuha rin si Rafael ng isa. Mas maputi. Mas simple. “Gawa tayo ng maliit na ritual,” sabi nito. “Bawat magandang shell na makita natin, may isang wish.”

When we arrived, the incantation was about to begin so we settled quietly in the far-flung corner while Mama's starting the ritual. Nasa tabi niya ang ilang Aurdel para sa kanyang mga kailangan. Habang si Ate, hindi rin maaaring makialam kaya nasa kabilang tabi lang din katabi si Kobe at Tito Archie. Kami naman ni Zaro ay malapit lamang sa pinto dahil huli na kaming dumating. Ayaw na naming makaabala pa kaya nanatili na rito. Powers are used, it was evident in the shade of blue in their eyes.