Ceremony Mga Nobela at Kwento

At baka ikakagaan din ito ng loob niya. "Excuse me, ma'am and sir. The ceremony is about to start and you'll soon make your entrance, please stay tuned and get ready for the huge doors to open." Hindi na kami nag-uusap pa dahil may lumapit na organizer at pinaalalahanan kami.

Daig pa nito ang batang inagawan mo ng candies. Nag simula na ang seremonyas at nag salita na rin ang priest. "Brothers and sisters. We are gathered here in the presence of God, family, and friends to unite Caleb and Vanessa in the holy matrimony. Marriage is an honorable estate, and is therefore not to be entered into lightly, but reverently, advisedly, soberly, and with God’s blessing. From today, they will receive God’s greatest gift; another person to share with, grow with, change with, be joyful with, and to stand with as one when trials and tribulations enter their lives. It is fitting, therefore, that we should on this occasion begin by asking for God’s blessing on this marriage. Let

“But two days is more reasonable.” “A week, Daphne. It’s non-negotiable,” si Alejandro. Napangisi si Alistair. “Relax, sis. Ako na ang bahala sa lahat.” Daphne’s glare could freeze water. “Now,” seryosong sabi ni Alejandro. “Let us begin our Family Tradition Ceremony,” Biglang natahimik ang buong silid. Alejandro continued, “This ceremony honors our family’s heritage and welcomes Samantha into our legacy.”

"Are you excited? If ever she arrive?" "Of course. That's confusing. Two same faces and both are strong and powerful. But only one is greater. And it's Dearil." Hindi na siya sumagot pagkatapos. We waited for a couple of minutes hanggang sa luminya na ang mga abay. The ceremony started. The bride is finally here. Xerene was here. "Dada, yada, yada. Wuvyu." Naiiyak na paglalambing ni Tyrant sa ama at mahigpit ang pagkakayakap sa kaniyang leeg.

Xavier answered. “Really? You played the wind beneath my freaking wings song on our wedding day?” Tumatawa niyang sabi. “As you requested…” Sagot ni Xavier, naiiling namang hinila ito ni Amara upang halikan sana sa labi, kaya lang-- “Ehem! Wala pa, mamaya pa iyan… Seremonya muna…” Saway sa kanila ng pareng nakatayo sa altar kasabay ng malakas na tawanan ng iilang tao lamang na naroon.

Third person Nag-umpisa na ang ceremony. Marami rin ang mga studyanteng magtatapos ngayong taon. Nakahelera na ang lahat ngayon sa kan'ya-kanya nilang mga upuan suot ang kanilang itim na toga. Si Albrey ay nakaupo sa harap ng intablado bilang isang panauhin.

Kaya naman, nararapat lamang na dito rin itatakda ang kanilang pag-iisa bilang mag-asawa. Ang seremonya ay simple at payak lamang. Walang magagarang palamuti, walang ilaw na kumikinang nang labis, at walang mga entablado na itinayo para sa pagpapakita sa publiko. Ang tanging palamuti ay ang mga simpleng bulaklak na pinulot at inayos nina Veronica, Novalee, at Persophene, at ang liwanag ay nanggagaling sa sikat ng araw na tumatagos sa mga lumang bintana ng maliit na simbahan.

At nang matapos ito ay dahan-dahan itong tumayo at pinagpagan ang suot na dress. "Let's go na, magsisimula na ang ceremony, Hubby..." Tumango na lamang si Daemon bilang sagot sa asawa. Agad namang lumapit si Jacob sa lalaki at hinila ang wheelchair nito. "You should go first, wife. This is your day and your spotlight. Don't worry about me, nasa gilid mo lamang ako..." Tumango na lamang si Maddox saka naglakad papunta sa nagsisimulang seremonya. Mabilis niyang dinaluhan ang mga guests at kinamusta ang mga ito.

Ilang minuto pa ang lumipas bago kami makumpleto. "Attention." Tumingin ako kay Arucis na nakatungtong sa isang bench para makita namin siya. "Pinapayagan kayong lumabas ng school para lang sa isang bagay. Ang mamili ng kakailanganin ninyo para sa mangyayaring seremonya rito sa loob ng Camster Acdemy." Madami ang nagalak sa anunsyo ni Arucis. Halos lahat naman. Dahil ito raw ang magsisilbing 'break' nila sa pag-aaral.

Ceremony WHEN SHE accepted the fact that the rites should no longer be delayed, akala niya ay ipagpapabukas pa nila ang seremonya. Kaya naman nagulat siya ng ngayong araw ito gaganapin. “Papá, hindi ba pwedeng ipagpabukas muna ang seremonya? What’s the rush?” She asked her father in a low voice but laced with hesitation.