Ceremony Mga Nobela at Kwento

Bati ng mayor sa kanila at sabay na iniabot ang kamay, tanda ng formal na pagsisimula ng kanilang kasal. Habang ang mga huling hakbang ng seremonya ay isinasagawa, ang buong silid ay puno ng tahimik na tensyon, at ang bawat mata ay nakatuon kay Veronica at Jarred. Ang mayor, na nakatayo sa harap ng altar, ay may hawak na isang malaking libro—ang aklat na magtatali sa kanila sa mata ng batas at ng Diyos.

Kaya naman taon-taon ay may ginaganap na ganitong seremonya, ang seremonya nang pagpili nang makakasama sa pandaliang pagsasama at pagsasanib-laman. At iyon ay ang bagay na hindi maintindihan ni Aello. Matagal na siyang curious kung paano nakakabuo ng bata pero sagrado raw ang impormasyon na iyon at itinuturo lamang sa mga nasa edad viente na dahil iyon ang edad para makasama sa seremenyang iyon.

sabi ni Kevin, mahina ngunit puno ng pagmamalaki, "poging-pogi ka. Bad trip." Tinapik siya ni Richard sa balikat, hindi mawala ang half-smile sa labi niya—'yong ngiting reserved lamang para sa pinakamahalagang araw ng buhay niya. Tumayo ang presider, kinuha ang mic, at ngumiti sa lahat. "Ladies and gentlemen… the ceremony is about to begin." Nagpalakpakan. Huminga nang malalim ang lahat.

Tumango ako bilang sagot habang tanaw ko naman sa harap si Night kasama ang mga magulang niya. “Magsisimula na ang seremonya!” anunsyo ng tagapagsalita ng pagdiriwang. Binalot ng maalingawngaw na tunog ang loob ng latian habang hinahampas ng tagapagsalita ang gintong gong bilang tanda ng pagsisimula ng seremonya. Simple lang naman ang mga nangyari sa seremonya. Pagdarasal sa diyosa ng kalikasan at pagligo sa mahiwagang ilog ng buhay. Ngunit sa kabila nito ay hindi ako mapakali.

Natapos na ang seremonya para sa kasal nilang dalawa. Isa-isa nang tinatawag ang pamilya, kaibigan at kamag-anak ng groom at bride for picture taking. Napalunok si Czarina nang hawakan siya ni Tyrone sa bewang para lalo siyang lumapit dito. Tipid siyang ngumiti sa camera, hindi komportable sa kamay ni Tyrone na nasa bewang niya.

Para siyang bata na binigyan ng pinakamagandang regalo sa buong mundo. Nagsimula na ang seremonya. Habang nagsisindi kami ng kandila, habang inilalagay ang veil, at habang isinasabit ang cord sa aming mga balikat, walang tigil si Lionel sa kakaibang galaw niya. Ang lahat ng abay na lumalapit sa amin ay walang pakundangan niyang kinakamayan at pinapasalamatan nang paulit-ulit. Kung titingnan mo siya, para siyang isang kandidatong tumatakbo bilang mayor ng isang lungsod na nangangampanya sa gitna ng simbahan. Sobrang saya niya na hindi niya alam kung paano ilalabas ang enerhiya niya.

sambit ni Riley "Tsk!" "Kael! " naiinis na ako kanina pa sya The directions for the ceremony ask that it is done in a simple way, without pomp, nor flowers, nor music, nor songs, nor beautifying commemorations. After a while ago, agad na ipinacremate ang labi ng Uncle nya after funeral ceremony, hindi uso sa kanila ang 40 days dahil daw mga Mafia sila.

Ang matapang na labanan ay nasa harap natin. [Ito ang unang beses na nakakain ako ng maraming tsismis, maraming salamat.] Nakatayo si Elisia sa entablado, naguguluhan siya. “Ms. Rain, ito ay seremonya ng pagkilala at hindi debate o seremonya ng kasal. Ang mga taong nanonood ay hindi kwalipikadong maghayag ng hindi pagsang-ayon.” Pagtutol, pagtutol, hindi ka sumasang-ayon sa multo!

Baka isipin ng mga tao na maarte siya at pangit ang ugali. Hindi napansin ni Serene ang mabilis na paglipas ng oras. Lutang ang isip niya. Parang wala siyang kaluluwa sa halos buong seremonya. Sumusunod lang siya sa dapat niyang sasabihin at gagawin nang walang kabuhay-buhay. "You may now kiss the bride," anang pari.

"Ang forever po pala ay gawa sa meaning." Nang sumapit ang kanilang anibersaryo, ang cupola ay tapos na. Ito ay elegant, nakatayo sa tuktok ng kanilang bahay, nagbibigay ng unobstructed view ng dagat at ng Bridge Café. Ang seremonya ay simple: si Billie, si Mariel, at si Elias. Walang officiant, tanging ang tunog ng alon.