Novel & Cerita Chances Are

Hiningi niya. "Isang daang porsyento," Sagot ni Harvey. ‘Isang daang porsyento?!’ Nagkatinginan ang mga tao na hindi makapaniwala. “K*tarantaduhan!” “Ang lakas ng loob mong sabihin iyan?” "Kahit ang mga propesyonal dito ay walang thirty percent chance!" "Ang lakas ng loob mo na maging kumpyansa?" "Alam kong gusto mong magtagumpay sa mundong ito, bata!"

Huminto ito sandali bago nagpatuloy. “Walang gumagaling sa loob ng tatlo o limang araw lamang. At kung tatanungin mo ako kung may one hundred percent chance kang tuluyang gumaling, hindi ko masasabi iyon. Pero isang bagay ang sigurado... kapag tumigil ka ngayon, magiging zero percent ang chance mo.”

Siyempre, mabuting babae si Lauren at naniniwala si Jordan na hinding-hindi siya magiging katulad ni Hailey. Gayunpaman, ngayong bumalik na sa normal si Lauren, kaya na niyang makipagrelasyon sa ibang lalaki. Bilang resulta, palaging may pagkakataon na maaaring magkaroon siya ng relasyon. Isang 1% na pagkakataon kumpara sa isang 0% na pagkakataon. Isang maliit na bilang ngunit ito ay magkaiba ng mundo!

Bulong niya habang naramdaman ko namang hinalikan niya ang noo ko. "Please baby, give me a chance, please... please..." Paulit-ulit na bulong niya habang wala akong imik at hindi nagsasalita. Ano bang chance ang gusto niyang ibigay ko? Ano bang chance ang gusto niyang matanggap mula sa akin? At tsaka ano pang purpose ng chance na 'yon? Wala na. Wasak na lahat.

"Nay, kahit gusto ko kailangan kong pigilan. Sarin yun eh." Busangot na aniya. "Bakit? Maldevar ka naman anong problema dun? Tsaka gustonka rin nun. Tiwala lang." "Talaga nay? Sa tingin niyo ilang percent a ng chance?" "99.9% ang chans nak. Tsaka bagay na bagay kayo. Maganda at pogi." Nakangiting ani nito. "Pinapaasa niyo naman ako nay. Eh talaga ba? Totoo yan ha."

Nagtagal ang katahimikan bago siya muling nagsalita. “Kung buntis po kayo ngayon, Mrs. Arizcon… that is beyond medical explanation. The chance is astronomically low. One in a million. Mas mataas pa ang posibilidad na manalo kayo sa tatlong jackpot sa lotto.” Parang tinamaan ako ng sampung kidlat sabay-sabay. So… totoo. Walang daya. Walang peke. At ako ang milagro. Kaya niya ako pinakasalan kaagad.

Halos namutla ako sa pagbanggit ng salitang chance, na para bang paulit-ulit ko nang ibinigay pero lagi namang sinayang. “Sinasabi namin na pakinggan mo si Chansen,” mabilis na dagdag ni June. “Kung makita mo na sincere siya, tsaka mo bigyan ng chance. Hindi naman agad-agad. Hindi rin ibig sabihin na kakalimutan mo lahat ng ginawa niya. Pero at least, marinig mo siya. Minsan kasi, ’yon lang ang kailangan para makapag-move forward.”

Ang amoy ng alak at panganib ay mas lalong tumapang. "Dahil kahit gaano ako kasigurado na hindi mo mababasa ang ledger, hindi ako pwedeng mag-iwan ng kahit isang porsyentong tsansa na mawala ito sa paningin ko," bulong ni Chance sa kanyang tainga, ang boses ay nakakapanindig-balahibo. "Nasa iyo ang pag-aari ko. At hangga't hindi mo sinasabi kung saan mo iyon itinago, mananatili kang buhay."

Maraming what ifs sila’t ang malaking katunangan sa kan’ya’y may tsansa pa bang gumaling ito o kung magiging okay rin ang lahat. Hindi niya rin masisisi si Daemon dahil naalala niyang sinabi rin nito na ilang daang doktor na itong nagpasuri ngunit iisa lang ang sinabi, na 20% lamang ang tsansa nitong gumaling. Ano ba naman ang laban niya roon? 1 out of 100? sa probability ay sobrang baba noon at talo kaagad ang findings nya. Napahinga ng malalim si Maddox saka napatango.