Chances Are Novels & Stories

Jusko, malaking gulo iyon! Kung may problema ako kay Sir itong si Hilary na kapag nahuli ang mas malaki ang problema niya. Kasal ang parent nila ni Chaeus, malamang ay legal din silang magkapatid. Sakit sa braincells! Gusto ko sana siyang payuhan noon na tigilan na niya pero sino ba naman ako para hadlangan ang kaligayahan niya? Kaibigan niya lang ako. Wala ako sa lugar niya para magsalita rito ng tapos.

Nanginginig sila sa takot na para bang malapit na silang mawalan ng malay. Mas nabigla si Chance kumpara sa iba. Naisip niya, ‘Ang kapangyarihan niya ay halos mas malakas pa sa isang Saint level cultivator. Hindi kaya’t may taong mas malakas kaysa sa isang Saint level cultivator?’

“Lagi mong sinasabi ‘yan pero wala namang nangyayari.” Natigilan ako at deretsong napatitig sa kanya. “May silbi pa ba ang pagsasama nila kung puro na lang away ang nangyayari?” “Chance, may pakialam pa sila sa isa’t-isa okay? Huwag kang mag-isip ng ganyan.”

Kaysa matuwa na magpapakasal na ito. "Eh, ilang beses ko na 'yang narinig na magpapakasal na siya, pero waley pa rin. Tayo yata niloloko ng kumag na King na 'yun eh!" Sabat naman ni Chance. Tila hindi seryoso sa sinasabi at sumasabay lang sa ritmo ng mood sa kanilang lahat. Masama ba naman umakting, o kaya, sinadya lang?

Pinagpapawisan na nang sobra si Cadfan. Hindi niya maiwasang ibulong, “Nakakatakot ito nang sobra! Malinaw na may 50-50 na probabilidad kapag tinatapon ang barya. Kaya, paano ito nakaharap sa itaas nang limang beses nang sunod-sunod?!”

Disappointed ko siyang tiningnan sa itsura niya. “Kamusta?” tanong ko. “I’m good,” he said. “Bakit ganito Chance? Sinisira mo ang buhay mo eh. Kung hindi pa ako tinawagan ng mommy mo hindi ko pa malalaman ang nangyayari sa’yo.”

Pero isang maling hakbang lang, at lahat ng itinayo ko ay maaaring gumuho. Napakuyom ako ng kamao. Ang babaeng ‘yon — kung sino man siya — ay naglaho na parang bula matapos ang gabing ‘yon. Paano niya nakuha ang libro? Sinadya ba niya o isa lang siyang biktima ng maling pagkakataon? Hindi. Walang ganung pagkakataon. Sa mundo ko, walang nagkakataon. Lahat ng bagay ay may dahilan.

pagpapasalamat ko pa. "I give you negative one percent chance," saad nito sa'kin at hagalpak na tawa na naman ng lahat ang sunod na umalingawngaw sa buong silid. Lintek akala ko naman mataas-taas na negative pa pala pero atleast may chance wohh.

"30 percent lang? Paano mo naman nasabi yan?" "Well, maaaring may iba pa syang planong gawin sa maghapon e. Pwede rin namang sya ang tipo nang tao na kung ano lang ang pakay sa isang lugar e yun lang talaga. Maraming pwedeng dahilan kung bakit hindi sya papayag. But atleast, we have 30% chance, right? "Sabagay. Naalala ko nga noon na sinabi ng isa kong kaklase na kahit meron nalang syang 1% chance para makapasa e gagawin nya pa rin lahat. Hanggat merong chance, go lang."

mabilis na sagot ko at akmang pagsasaraduhan na siya ng pinto nang magsalita siya ulit. "But, it means there is still a chance right? No matter how unclear it is?" dagdag pa nito. "I'm willing to take that chance."