Chasing The Wild Mga Nobela at Kwento

Wala siyang plano kung saan siya pupunta pag-alis niya sa Sunset Gorge. "Chandler, alam mo ba ang Wild Gorge Pass?" Sa wakas ay tinanong ni Fane ang katanungang ito pagkatapos niya itong pag-isipan. Ang layunin niya sa pagpunta sa Middle Province ay makarating sa Wild Gorge Pass, at balak niyang kunin ang susi mula sa Wild Gorge Pass para buksan ang Scarlet Case, at pagkatapos ay malalaman niya ang lahat ng sikreto.

Lihim siyang napangiti, kumindat pa sa sarili habang bumubulong: “Perfect timing…” Maya-maya, narinig ang yabag ng kabayo sa bakuran. Si Wild, kararating lang mula sa umaga niyang pag-aalaga sa rancho, pawisan pa at may bitbit na basket ng hinog na mangga. Diretso siya sa terasa, bitbit ang basket na mabango at makulay. Unang sumalubong si Abi, mabilis ang hakbang at malambing ang tono.

Kaya pareho kaming napatigil sa paglalakad. Napatingin siya sa ibang direction nang may marinig kaming kakaibang ingay. "There's a wild boar." sigaw ni Prince at nakita kong may isang wild boar na tumatakbo papunta sa amin. Mabilis na kumilos si Prince. Hinawakan niya ang kamay ko sabay takbo. Feeling ko nag-slow motion tuloy ang mga sandali habang tumatakbo kami at naglalaglagan ang mga dahon ng puno sa aming dinadaanan.

Iniwasan niyang muling manariwa ang sakit ng pagkawala nito. Sinubukan niyang magpatuloy sa buhay para kay Cherry. Ginawa niyang abala ang sarili sa paghahanapbuhay upang hindi na masyadong isipin si Keith. Ngunit ang pagbabalik ni Danica sa buhay niya ay parang asin na ibinuhos sa sugat niyang hindi pa naghihilom.

That's why he is very fast to arrive at the airport just to catch them. Habang nagmamadali si Caleb sa bawat hakbang niya ay pasimple niyang napansin ang isang babae na halos mabuwal sa pagkakabunggo nito sa nakasalubong sa daanan. Before the woman fell, Caleb was alert. He instantly moved forward and caught the woman's waist from behind. Napahinto naman si Juan at ang iilan na malalaking bodyguard. Lahat sila ay nabigla at natulala sa nangyari.

Narinig kong nagtawanan din ang mga tao sa paligid at mas lalo pa siyang inasar sa pangunguna ng mga kaibigan niya. "I love you so much, and I don't want to lose you again. I've waited so long for this moment. I waited so long for you, but I never gave up on you. I won't chase you anymore, and I won't follow you everywhere because now, you're finally with me. My chasing era is ending now," aniya at may kinuha siya sa bulsa ng slacks niya. Agad siyang lumuhod sa harapan ko at inilabas ang kumikinang na singsing.

Thank her, too. Nang makita ang malaking bar na pupuntahan ngayon ni Zander, agad akong bumaba ng kotse ko at naglakad papasok sa loob. I already made my face poker para walang kung sinong lumapit. Luminga linga ako sa paligid at pinaiksi pa ang suot na dress. Kulay black na empire waist dress ang suot ng katawan ko. Maraming tao ang nagsasayawan sa dance floor. Others are flirting habang nasa upuan. May mga umaalis na at dumadating. Everyone's cheering and having fun. Except for me. I'm not here for fun. I'm here because of someone.

“Even if she doesn’t like me, lilipad pa rin ako papunta roon. You haven’t been in the same situation that’s why you don’t know, Damian. But when you love someone, you take the biggest risks of your life.” Damian could only smirk. “If that’s what it means to love someone, I think I’ll fucking pass.” It wasn’t the nicest talk but Clarence knew from then that he’s determined to chase Dorothea. No matter her reasons for running away before, he wanted to know everything. If it would break him, he had been preparing for that moment in the last four years. He really just wanted to know. Kasi mas madali nga namang masaktan sa mga bagay na sigurado, kaysa naman pagkasyahin niya ang sarili sa mga isi

Patuloy ang pag-agos ng aking luha habang tiningnan ang kaniyang uri habang papalayo hanggang nawala na sa kawalan. Makasarili bang piliin kung sino ang gusto kong makasama at mahalin? Kairus, I've been forced to do things in my life ever since I was young. Bakit mali ang piliin ko muna ang sarili ko? Dahan-dahan akong tumayo nang napagtanto na kanina pa ako nakaluhod. Luminga-linga ako. Naghahanap kung saan ang daan palabas. Pinalis ko ang luha ko habang naglalakad sa bulwagan ng maze. Only to find out that every time I walk in the corner, it's always a dead end. Great. I'm lost.

All she knew is that they are not heading to town dahil habang tumatagal kumokonti ang mga bahay sa paligid at napapalitan iyon ng mga naglalagong punong kahoy. "Where are we really going Clark?" Di niya napigilang tanong kahit ang totoo ay wala naman siyang pakialam kahit sa dulo sila ng mundo pupunta. They are riding for almost half an hour maybe. In his motorbike. Iyon ang isa pa sa ikinatuwa niya, ang pag angkas sa motorsiklo nito. Riding behind his back is like heaven for her, nagagawa niyang yakapin ito ng mahigpit mula doon and lean her head on his back like it was her territory. Like he is hers.