Novelas y relatos de Chasing The Sun Book

Saka pinagpatuloy ang paglalakad hindi alintana ang aking nanlalabo na paningin. Nang makarating ako sa pinang galingan ng tunog ng chopper ay agad kung hinanap si Jace na ngayon ay nakatayo sa hindi kalayoan ng chopper. Naglakad ako papalapit sa kanya, pero hindi pa man ako nakakailang hakbang ay napatigil ako ng makita kung sino ang unang lalaking lumabas mula sa chopper. Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng aking puso sa kaba, ramdam ko rin ang bahagyang papamawis ng aking kamay sa lamig sa hindi malamang dahilan.

At tanging halakhak na lang ang narinig ko. Crush.. when will I see you again? Ako nga pala si Storm Thompson ang nabihag mo. Yey! HAHAHAHA! ******** Author's Note: Hi. Please support my story Sun and Storm. Thank you and enjoy reading! :) - yeslone

Nagsimula muli ang susunod na kanta namin, ang TAYA. [Verse 1 – Ingrid & Wynona] (Ingrid – soft, almost whispering) Nasa likod mo lang ako Pero ‘di mo pa rin ako makita You’re running fast, oh so fast Pero ako pa rin ang taya... (Wynona – dreamy tone) Smiling while you disappear Like I asked for this chase But every time you leave me I just crave a little taste… [Pre-Chorus – Amaya] (Amaya – breathy, mysterious)

That respect alone made me fall for him a little more with every passing sunrise. There were hard days, too days when the cruel whispers of the world found their way to us. Rumors had spread like wildfire across the entire city the Bernasors’ unwanted eldest daughter had run away, eloped with some unknown, penniless man, ruining her family’s reputation. They dragged my name through the mud, painting me as reckless, ungrateful, and foolish.

“I’m sorry, Ali. I still love Shanini.” Leighton. Nasa tapat pa rin sila ng karagatan na nakahiga sa iisang sun lounger tanaw ang araw na nagbubukang-liwayway. Ang inaasahang bagong simula sa kanila ay naging bagong simula ng kanilang pagkakakanya-kanya.

She forced a smile qt sunod-sunod namang tumango ang mga kaibigan niya. Ngunit hindi parin maalis sa isip niya ang lahat kahit nakaalis na ang mga ito. ***end of chapter***

Pagbali-baliktarin man ang mundo, she’s just a dot in his vast universe. Hindi na kinailangan ni Dorothea ng mahabang pag-iisip kung ano ang sunod niyang gagawin lalo na nang bumulaga sa kanya ang isang balitang lalong nagpadurog sa kanya. She found out she was pregnant kaya mas lalo lang umigting ang paninindigan niyang lumayo. If Rence finds out she was pregnant of someone else’s child, he’ll feel betrayed. Ano na lang ang iisipin nito sa kanya? Of course he wouldn’t want to be with someone like her anymore. Baka pa ito na mismo ang magtaboy sa kanya palayo.

Sa anim na buwan ng kadiliman ay nagkaroon ng liwanag ang kanyang mga mata sa unang pagkakataon. Ngunit ng bumalik si Ace galing ng Isabela ay nawala ang mga liwanag na iyon. Hindi niya nakita ang mag inang nagligtas sa kanya. Lumipat ang mga ito at wala na siyang nakuhang balita. Simula noon, nawala na ang sigla ni Ace. Naging mailap siya at laging lumalayo sa mga tao. Hanggang sa dumating si Ashley sa mansyon kasama ang matandang babae.

She also opened the door and went out. Binaliwala ko ang kilos ni Painch na nagbigay ng bayad sa Taxi driver. Sumunod ako kay Maple. Running my thumb on the strap of my sling bag, tiningala ko ang taas ng hotel. I just closed my eyes when the sunlight hit it which immediately created luminosity. After a moment of blinking, I closed the door and Painch did the same.

I should have a hunch that he’ll just do that behind my back even after confessing his feeling to me. Makapal ang mga ulap pero unti-unting nagliwanag ang kalangitan. I watched the sunrise. The grey sky soon turned into blue. I guess the God really knows how to paint colors well. Lahat nasa tamang kulay. Even though black, dark colors, made you think that it’s gloomy, hindi naman iyon nakakasira sa tanawin. In fact, it helped me no… it comforted me.