Cherry Blossoms After The Winter Mga Nobela at Kwento

Lalo na kapag umiihip ang hangin, siguradong aabot nang milya-milya ang nalalaglag na cherry blossoms. May mga kahoy na plaka na may kasamang wind chimes na nakasabit sa mga sanga, parang mga wishing tree sa tourist spots. Kapag umiihip ang hangin, tumutunog ang mga wind chime at lumilikha ng napakagandang himig. Tumingin ako sa paligid ngunit hindi ko nakita ang matandang babae. Habang iaangat ko sana ang kamay ko para kumatok, narinig ko ang tunog ng xun mula sa likod ng bahay.

"Nasaan daw sila?" Parang nailang pa itong tumingin sa kaniya. "Nasa cherry blossoms." Hindi niya alam kung saan yun pero sumunod lang siya rito kung saan man siya nito dadalhin. Maya-maya narating nila ang kalsada at kaliwa kanan mga kahoy na puro pink ang mga dahon. "Luh, totoo yan?" Napadahan-dahan ang lakad nito na hinintay siya. "Ganda no?"

Noong Marso, kasagsagan ng pamumulaklak ng mga cherry blossom. Sa bawat sulok ng siyudad, tila may manipis at banayad na halimuyak ng mga bulaklak na sumasabay sa hangin. Magaan ang panahon, ngunit sa kabila ng ganda ng paligid, may isang bagay na tahimik na magwawakas sa buhay ni Mira.

Tumango si Fredric kay Trinity, sumenyas siya na pumunta sila sa courtyard. Masayang lumapit si Trinity. Ang mga dahon ng mga sycamore tree ay bumagsak sa simula ng winter, at ang lupa ay natatakpan ng kulay ginto. Naglakad sila ng tahimik. Ang tunog ng mga malutong na dahon ang tanging naririnig nila. Ang mga tao ay pinag uusapan ang kasal sa cafe. Walang nakapansin na umalis na sila.

Isang buwan lang kami sa Japan, and I called it “bitin na honeymoon.” Snow at cherry blossom lang ang naabutan ko. I want to experience summer and fall too. Nag-promise naman si Yuri na babalik kami, mas matagal pa, at marami rin kaming pupuntahan. And he was hoping na may kasama na kaming mga anak.

Nang makababa si Scarlett ay tiningnan niya ang paligid nia at namamangha na lang siya sa nakikita niya. Taglagas na kaya napakagandang tingnan ng mga cherry blossom na sunod-sunod na nahuhulog mula sa puno nito. Para bang isang paraiso ang lugar na ito. Sa paglaglag ng mga petals ng mga cherry blossom ay tila ba umuulan ng mga bulaklak. Para bang sa panaginip mo lang ito makikita.

Kaming dalawa sana iyon, pero dahil winter season that time, ay nagkasakit ako kaya nagpahinga na lamang ako sa hotel. Mabilis akong nakasakay sa sasakyan at hindi na hinintay pa si Hari na pagbuksan ako. Napatawa naman siya sa ginawa ko, habang ako ay napahagikgik na lang sa loob. It’s almost May, and it’s cherry blossom’s month! Excited akong makakita no’n dahil hindi pa ako nakakakita no’n sa totoong buhay. Gusto din kasi sanang gumala ni Mavie nang Japan para makita ang cherry blossom, lalo na’t birthday malapit na ang birthday niya ng panahong iyon, pero hindi kami pinayagang mag-leave dahil kukulangin ng staffs. Pero sadyang may favoritism lang ang head nurse namin at hindi kami iyon.

Matagal nang lumipas ang panahon ng cherry blossoms. Kung gayon ay iisa lamang ang ibig sabihin ng harding puno ng namumulaklak na puno. Sadyang gumastos nang malaki si Cedrick upang ilipat dito ang mga puno mula sa ibang lugar bago pa tuluyang mamulaklak. Sa ilalim ng mainit na kapaligiran ng resort ay sabay-sabay na namukadkad ang buong hardin sa loob lamang ng isang araw.

"Alright. Park it is." Malawak ang naging ngiti ko nang makarating kami sa parke. May mga puno ng cherry blossoms sa paligid na nagpaganda sa buong lugar. Nanuot sa ilong ko ang halimuyak ng nagsisiliparang dahon mula sa puno. May iilang mga turista kaming nakasalubong na panay kuha ng litrato. Habang ang iba naman ay nakaupo sa benches at abala sa pakikipagkuwentuhan. Nang matanaw ko ang pinakamalaking cherry blossom na nasa gitnang dulo ng park ay kaagad kong hinila si Traise para makapagpapicture.

Isang lalaking halos bawat minuto ay katumbas ng milyon tapos uupo lang dito para tumingin ng bulaklak? Absurd. Pero habang nakaupo ako, unti-unti kong napansin ang hangin. Malamig, tila may dalang amoy ng peach blossoms. Tahimik at sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming araw tumahimik din yung utak ko. Hindi ko napansin kung gaano katagal kaming walang nagsasalita. Hanggang sa biglang humangin, malakas at kasabay nun lumipad ang mga peach blossoms.