Novel & Cerita Cherry Blossoms After The Winter

“Winter. Winter is the coldest season. Mostly, people are deprive to do outdoor things in winter. Sometimes people hate it. On the brighter side of life, winter isn’t bad at all. That there are things that should look upon during winter.” “So we decided to put the Bloom in Winter’s name for her to know that in the ugliest events happen in life, there are beautiful side of it that starting to bloom that should be focus on. Instead of ranting how cruel the world is, we wanted Winter to know that there are doors to escape in cruelty.”

Lalo na kapag umiihip ang hangin, siguradong aabot nang milya-milya ang nalalaglag na cherry blossoms. May mga kahoy na plaka na may kasamang wind chimes na nakasabit sa mga sanga, parang mga wishing tree sa tourist spots. Kapag umiihip ang hangin, tumutunog ang mga wind chime at lumilikha ng napakagandang himig. Tumingin ako sa paligid ngunit hindi ko nakita ang matandang babae. Habang iaangat ko sana ang kamay ko para kumatok, narinig ko ang tunog ng xun mula sa likod ng bahay.

"Nasaan daw sila?" Parang nailang pa itong tumingin sa kaniya. "Nasa cherry blossoms." Hindi niya alam kung saan yun pero sumunod lang siya rito kung saan man siya nito dadalhin. Maya-maya narating nila ang kalsada at kaliwa kanan mga kahoy na puro pink ang mga dahon. "Luh, totoo yan?" Napadahan-dahan ang lakad nito na hinintay siya. "Ganda no?"

Noong Marso, kasagsagan ng pamumulaklak ng mga cherry blossom. Sa bawat sulok ng siyudad, tila may manipis at banayad na halimuyak ng mga bulaklak na sumasabay sa hangin. Magaan ang panahon, ngunit sa kabila ng ganda ng paligid, may isang bagay na tahimik na magwawakas sa buhay ni Mira.

Nang makababa si Scarlett ay tiningnan niya ang paligid nia at namamangha na lang siya sa nakikita niya. Taglagas na kaya napakagandang tingnan ng mga cherry blossom na sunod-sunod na nahuhulog mula sa puno nito. Para bang isang paraiso ang lugar na ito. Sa paglaglag ng mga petals ng mga cherry blossom ay tila ba umuulan ng mga bulaklak. Para bang sa panaginip mo lang ito makikita.

Kaming dalawa sana iyon, pero dahil winter season that time, ay nagkasakit ako kaya nagpahinga na lamang ako sa hotel. Mabilis akong nakasakay sa sasakyan at hindi na hinintay pa si Hari na pagbuksan ako. Napatawa naman siya sa ginawa ko, habang ako ay napahagikgik na lang sa loob. It’s almost May, and it’s cherry blossom’s month! Excited akong makakita no’n dahil hindi pa ako nakakakita no’n sa totoong buhay. Gusto din kasi sanang gumala ni Mavie nang Japan para makita ang cherry blossom, lalo na’t birthday malapit na ang birthday niya ng panahong iyon, pero hindi kami pinayagang mag-leave dahil kukulangin ng staffs. Pero sadyang may favoritism lang ang head nurse namin at hindi kami iyon.

"Alright. Park it is." Malawak ang naging ngiti ko nang makarating kami sa parke. May mga puno ng cherry blossoms sa paligid na nagpaganda sa buong lugar. Nanuot sa ilong ko ang halimuyak ng nagsisiliparang dahon mula sa puno. May iilang mga turista kaming nakasalubong na panay kuha ng litrato. Habang ang iba naman ay nakaupo sa benches at abala sa pakikipagkuwentuhan. Nang matanaw ko ang pinakamalaking cherry blossom na nasa gitnang dulo ng park ay kaagad kong hinila si Traise para makapagpapicture.

Isang lalaking halos bawat minuto ay katumbas ng milyon tapos uupo lang dito para tumingin ng bulaklak? Absurd. Pero habang nakaupo ako, unti-unti kong napansin ang hangin. Malamig, tila may dalang amoy ng peach blossoms. Tahimik at sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming araw tumahimik din yung utak ko. Hindi ko napansin kung gaano katagal kaming walang nagsasalita. Hanggang sa biglang humangin, malakas at kasabay nun lumipad ang mga peach blossoms.

Her eyes were just like her father’s—deep, expressive, and captivating. "Your grace? Can I have her name to write on the clip, your grace?" tanong ng nurse na nasa tabi ko, ang tono niya’y magalang ngunit puno ng pananabik. Nagkatinginan kami ni Rome, at parehong napatingin sa labas ng bintana. Ang mga bulaklak ng cherry blossom sa labas ay marahang sumasayaw sa hangin. It's spring season—a season of renewal and new beginnings.