Cherry Blossoms After Winter Characters Romane & Geschichten

Natawa ako nang kiligin si Dahlia. “Thanks, Dahlia. I appreciate your help,” I said, feeling grateful. “Let’s coordinate more details later this week.” With everything settled, I finally left them to their work. As I walked through the flower stalls, I admired the vibrant colors and fragrant scents that filled the air. Each bloom was a testament to the hard work and dedication Ryker and Dahlia put into the business. The sight and smell of the flowers reminded me of the beauty and effort that goes into creating something special, much like the surprise wedding I was planning for Lily.

MAY luha sila sa mata nila Cherry at Charlotte habang nakatunghay sa malaking mansion na ngayon ay tinutupok na nang apoy. Wala na si Lolo Axel… hindi na ito kailanman babalik pa. Talagang hinarap nito ang kamatayan ng mag isa. Nang tumingin siya kay Xerxes ay napansin niya ang kalungkutan sa kulay itim nitong mga mata habang nakatingin sa malakas na apoy na nasa harapan.

Clara nodded, her eyes alight with understanding. Across the room, Aiden was a statue in Isabel’s circle, listening to a conversation about corporate mergers and old money. He glanced over and saw Chloe. His heart stopped. She wasn't standing alone in a corner. She was glowing, her face animated, her hands gesturing as she talked with Clara. She was a different person, a vibrant, real woman in a sea of polite, empty faces. He saw her natural charm, her unique light, and a profound realization hit him. The ghost he had been chasing wasn't a memory; it was the hollow perfection Isabel represented. Chloe was his reality.

Nang marinig ito ni Luna, hindi niya mapigilan na tumulo ang mga mata niya. Suminghot siya at lumingon siya para tingnan ang isang malaking puno ng cherry blossom. Naisip niya kung nagkataon lang ito, dahil ang unang pagkikita nila ni Joshua ay sa ilalim din ng isang puno ng cherry blossom. Sa mga oras na ‘yun, estudyante pa lang siya, nakaupo sa ilalim ng puno kasama ang kanyang drawing board.

Kitang-kita niya ang maaliwalas nitong mukha mula sa pagkakatingala niya, habang dahan-dahang bumababa ang mukha nito sa mukha niya. At nang halos gahibla na lang ang pagitan ng labi nito at labi niya ay napapikit na lang siya. Naghihintay na mahalikan, ngunit hindi nangyari. Sa halip sinagot nito ang tanong niya bago ginawaran siya ng magaang na halik sa noo. "Beautiful things happen unexpectedly... Especially you, Cherry." *****

Mukhang ramdam niya na hindi na ako mapakali sa paghihintay kay Aurora. Lumakad sa gitna ng simbahan si Snow at si Winter. Itinatapon nila sa pasilyo ang mga bulaklak na nasa basket. Ngiting-ngiti sila habang tinatanaw ang mga bisita. Samantalang napatulala naman ako nang makita silang dalawa. They are the most beautiful flower girls in the whole wide world. Nang nasa dulo na sila ay nagflying kiss si Snow sa akin at kumindat naman si Winter dahilan para mapangiti ako lalo.

Ngunit paano? He set aside all his questions and worries and started a new life while waiting for someone to help him. He fixed his small house and made it wider by using the wood he found in his garden. He started to take care of all the flowers, especially the ones with roses that started to increase the count each day. Tedson was shocked when, one day, he woke up from his sleep to see a white butterfly flying above one of his white roses. For some reason, there was something in his heart that awakened. He did not know what it was, but he felt these strange feelings clearly, like there was a fire burning inside him.

Ang mga cherry blossom petals ay nakakalat sa damuhan, habang ang mga parol na nakasabit sa puno ay nagbigay ng malambot at mahinahong liwanag sa sariwang liwanag ng umaga, na nagdagdag ng tahimik at mahiwagang atmospera sa seremonya. Karamihan sa mga bisita ay mga business partner, malalayong kamag-anak ng Villarreal, at ilan sa pinakamalalapit na kaibigan ni Lucas. Nandoon din ang kanyang mga kaibigang bakla, na nagdagdag ng kulay at kasiyahan sa event. Lahat ay dumalo maliban kay Rave, na nasa ibang bansa para sa business trip. Habang hinihintay ang simula ng seremonya, ang malumanay na tugtugin ng live string quartet ay dumadaloy sa hangin.

Mga kulay rosas na petals ng cherry blossoms ang marahang hinahangin at bumabagsak sa isang maliit na pond na may mga koi fish. Napakaganda. Napakapayapa. Isang napakalaking contrast sa magulo at madugong mundo na iniwan namin sa Pilipinas. Kinabukasan, naging napakapayapa ng almusal namin. Nakasimpo kami sa isang mababang lamesa sa gitna ng kwarto, nakaharap sa nakabukas na sliding doors kung saan pumapasok ang malamig na simoy ng hangin. Nakasuot kami ni Reyleigh ng magkapares na Japanese attire, habang si Snyder ay nanatiling nakasuot ng kaniyang pormal na itim na slacks at button-down na polo na nakatupi hanggang siko.

garalgal ang boses na sabi ng matanda. Napatingin siya sa paligid. Hanggang sa mapako ang kanyang tingin sa isang puno. Cherry blossom. Doon mismo sa punong iyon nalagutan ng hininga ang kanyang ina matapos nitong tumalon mula sa itaas. Bahagya siyang napapikit. Napakalupit. Alam nilang galit ang kanyang ina sa cherry blossoms. Ngunit doon pa talaga sila nagtanim.