Cherry Magic Manga Mga Nobela at Kwento

saad ni Cherry kay Annika. "M- may nakilala ka ba sa kanilang apat, Cherry?" humihikbing tanong ni Annika sa kanya na nagpailing ng ulo niya. "Hindi ko nakita ang mga mukha nilang apat pero yung unang humalay sa akin may palatandaan ako sa kanya. May tattoo siya sa kanang hita niya, at natatandaan ko ang markang iyon Annika!. Ikaw ba, wala ka rin bang nakita o nakilala kahit isa sa mga hayup na nang gahasa sa atin?" tanong ni Cherry kay Annika na pinapahid pa ang luha na dumadaloy sa pisngi niya.

"Search mo po, Chef ang The Man With A Satchel Bag and you will find the answer." Tulala akong tumango. "What can I get you? Tea, coffee, or water?" she inquires. "Tea with a slice of lemon, please. Thank you." My voice is gruff, but it gets out. Ngumiti siya. She then proceeded to the pantry. Tumayo naman ako at lumipat sa pear-shaped swing chair na nakaharap sa Cebu Yatch Club. Habang hinihintay ko ang tsaa at ang paglabas ng mga kapatid ni Argus ay naisipan kong i- search ang pangalang The Man With A Satchel Bag. It has around 566k followers at nabasa ko roon ang description ng page niya.

Cherry: (napangiti, ramdam ang pag-aaruga ng kaibigan) "Salamat, bes. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari, pero at least may nakatulong na akong mabigyan ng pagkakataon." Nagpatuloy ang kanilang pag-uusap, ngunit habang kausap ni Cherry si Marites, hindi na rin nakaligtas ang mga mata ni Jal na masayang tinitingnan siya. Habang nakikinig siya sa mga kwento ni Cherry, mas naramdaman niyang tila muling nabubuo ang kanilang mundo—isang mundo na puno ng pag-asa at pagmamahal para sa kanilang pamilya.

sigaw niya. I scoffed. Tiningnan ko ang mga tao at mukhang napapapayag na sila. I am Cherry, daughter of a called insane witchcraft. He’s Mariano, a leader who is praised by so many. Sino nga ba naman ako para paniwalaan? Sino ba naman ang Hermes na minsan nang sinabihang mamamatay-tao ng mga taumbayan? “C-Cherry!” A familiar voice came out of nowhere. Maluha-luha man, pinilit kong tingnan iyon.

nag-aalangan na sagot niya. Cherry is her cousin but it doesn't mean na pwede na siyang pumayag basta basta nalang sa favor nito para lang makatulong. Cherry is a model: she's 28 years old and successful. Ito rin dati ang isa sa mga dahilan niya kung bakit hindi siya pumayag sa pakiusap ng lolo nila. “Pero ikaw lang ang alam kong paniniwalaan niya. Alam kong ikaw lang ang makakapag papayag sa kanya.”

ani Stephen kaya tumango na lang si Mario “I am sure darating din po yan sa kanila!” ani Mario “Pasensya ka na Andrea! Nakita mo pa yun!” ani Cherry kaya ngumiti naman ng pagkatamis-tamis ang dalaga “Okay lang po yun sa akin, Auntie! O ang wrinkles niyo po! Huwag na ho kayong ma-stress!”

Pinagtitinginan sila ng ibang tao pero hindi nila ito pinansin at nagpatuloy lang sa paglalakad. Pagkapasok pa lang ng kuwarto, padabog na sinara ni Jared ang pintuan at sinandal si Cherry sa pintuan. Marahas nitong hinalikan ang mga labi ni Cherry habang ang isang kamay nito at unti-unting sinisira ang blusa na suot ng dalaga. Sinusubukang kumawala ni Cherry pero walang nagawa ang lakas niya sa lakas ni Jared. “You wanted this, right? Prepare yourself. There’s no turning back.”

Looking forward to work with your brand soon. Love, Ariella Martinez "Yun lang po ang nakasulat Ma'am. What do you want me to do with this po?" Tiningnan pa ni Cherry ang bouquet na roses kaya nagulat ito sa naging sagot ko. "Throw the trash Cherry." I said coldly. "Ma'am?" "Itapon mo ang basurang yan." Saad ko sa mababang boses. " Next time, tell the guards not to accept anything from anyone, especially from the Martinez'"

masayang turan ni Jona Joyce. Halos magimbal ako nang napagtanto ko kung sino ang kausap ni Jona Joyce. “C-Cherry?” Agad akong napaigik sa sakit nang tinapakan ni Jona Joyce ang aking ulo. Malamig na napatingin sa akin si Cherry habang mayro’ng mala-demonyong ngisi sa labi. Wala na rin siyang mga galos. Maganda ang kaniyang ayos habang nakasuot ng mamahaling damit at mayro’ng hawak na baril.

Tumango si sir Izaak at nilagay ang ibang hibla ng buhok ko sa likod ng tenga ko. "Sobrang saya, unlike noong mga nakaraang taon, ngayon ko lang siya nakita na ganyan kasaya, kung totoong nasa harapan namin si Cherry ay hindi iyon matutulog hangga't hindi siya makuntento pero ngayon ay kimakalma niya ang sitwasyon at hindi niya masyadong napansin na hindi ikaw ang totoong kapatid ko. Magkacarbon copy kasi kayo.” "Excited na tuloy akong makilala ang tinutukoy mo na kamukha ko.”