Novel & Cerita Christmas Gift Giving Quotes

Sobrang na-appreciate ko po ang lahat ng comments, gifts and gems na binibigay niyo po araw-araw sa kanila. Sana'y huwag po kayong magsasawang sumuporta sa author na ito. Sobrang saya ko po dahil may mga nakilala po akong readers kahit papaano. Naging kakulitan at naging kaibigan ko na rin. Shout po sa inyong lahat. Thank you po for being a part of my literary journey! To all my readers and friends, Merry Christmas in advance and I wish for all of us to win in life!! To more blessings to come!!

*“Ellie, 1 year ago, ikinasal tayo sa simbahan. 1 year ago, pinili mo ko ulit. Salamat sa pangalawang chance. Salamat sa pamilya. Salamat sa pagmamahal na hindi sumusuko. Next year, at lahat ng year pagkatapos, ikaw pa rin. Mahal na mahal kita, Luke Smith”* Napayakap ako sa kanya. “Luke, ito best gift ko ngayong Pasko.” “Ikaw best gift ko buong buhay ko,” sagot niya.

'' Nang buksan na ng Donya ang box,Laking gulat niya ng makita ang isang gold neklace, hindi naman ito kamahalan,Pero masasabi mo naring may kaya ang nagbigay nito sa kanya. Dahil nagbigay ka narin naman ng regalo,Abay ibibigay narin namin ang aming munting handog kay baby lucifer. Saad ng iba pang mga bisita. Ganun din Si Dr.Doque Juarez. Syempre,Hindi rin naman ako uuwi ng America ng walang dalang pasalubong para sa aking apo. Sabat ni Dr.Doque sa lahat ng mga bisitang nagbibigay sa donya ng mga regalo.

gulat na tanong nito. I smirked. "I just know." I hugged him tight. "Merry Christmas, love. I have another gift that you'll surely like." kumunot noo nito. "You really love surprises, huh?" "Yes! But you know what I love more?" "What?" nakangiting tanong nito. Ngumisi ako. "You. I love you, Mr. Sungit." nanlaki ang mata nito at bahagyang nakaawang ang labi sa gulat.

Sumunod naman si Belle at tumabi sa asawa ng may ngiti sa labi. "Girls, I know na wala kayong na ready na gift but it's okay kasi it's on us naman. We want na maging memorable ang Christmas niyo dito sa bahay namin. Isa-isa kaming may gift sa inyong lahat, I hope magustuhan niyo," sabi ni Belle at kinuha na agad na nilang dalawa ni Vernon ang mga regalo nila para sa mga dalaga. Tumayo na din ang mga lalaki at kinuha ang mga regalo at binigay iyon sa mga babae. Nakangiti naman tinanggap ng mga babae ang mga ito at nagpasalamat ng marami.

Maybe that's the reason kung bakit sobrang gaan pagdating sa akin ng mga sinasabi niya. "I'm grateful for you and your son, Tita. I'm sorry po kung nakakarating sa inyo on how bad our family situation is." Umayos siya ng upo at humarap ng mabuti sa akin. She gave me her warmest smile before holding my hand. "Sometimes, people get caught up in their routines, and they forget to cherish the moments that matter most. But remember, you have the power to create your own memories and make this time of Christmas special in your own way."

Pagod na rin ang utak niya para sa anumang argumento. Inilapag niya sa kama ang regalo. Saktong natapat ang kaniyang paningin sa maliit na greeting card na nakadikit sa ibabaw. Naupo siya sa kama at naisipang buklatin iyon. [Merry Christmas my dearest best friend! Thank you for everything you've done for me. You're the greatest gift that I'll forever be thankful of having you as my bestie. I hope this gift would make you smile. The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you.

"I'll show you something. It will surely make you happy and... motivated." "Logan... ang dami mo nang niregalo sa 'kin, ah? Matagal pa naman ang Pasko, 'di ba?" He laughed. "Vivianne... it's not like that," angal niya. "Hindi lang naman tayo nagbibigay ng regalo during Christmas. Kung puwede lang sana... araw-araw." Sana nga lang, Logan. Kung mangyayari man 'yon, siguro siya na ang pinakamagandang regalo ng Diyos sa akin.

sabi ni Steven sabay turo sa mga naka gift wrapped na regalo. “Hindi puwede! Ayaw ng Mommy mo! Baka pagalitan ako nun!” sabi ni Sgt. Esguerra. “Sige na po! Hindi naman malalaman ni Mommy! Gusto ko lang po na ibigay ang mga Christmas gifts ko sa kanila personally!” pakiusap ni Steven. “Please! Please! Please po!”

Humuni kaunti si Charlie bago siya tumingin sa lahat at sinabi sa seryosong paraan, “Nagpapasalamat talaga ako sa inyong lahat sa pagpunta niyo dito at sa pagbibigay sa akin ng mga regalo. Siguradong malaki ang nagastos niya.” Sumagot nang nagmamadali ang lahat, “Hindi! Hindi! Ito dapat ang gawin namin!” Tumingin si Charlie sa mga tao sa paligid niya bago siya ngumiti at sinabi, “Tulad sa kasabihan, ang paggalang ay dapat suklian. Siguradong maghahanda ako ng regalo para sa lahat pagkatapos ng Bagong Taon. Sa sandaling iyon, kailangan kong abalahin si Mr. Quinton na maghanda ng ilang bagay.”