Classmates Messages Novels & Stories

Nagpaalam na ako at sinabing kakausapin ko na mga kaibigan ko, pagkatapos namin mag-usap nag send ako ng message sa group chat namin. Me: Hi guys Nathan: Seen.. Astrid: Hello.. Me: May lakad ba kayo tom after class?... Nathan: Seen pa din wala reply... Astrid: Wala naman, bakit besh?... Me: Tinatanong ni Mama kung gusto niyo sumama bukas uwi ako sa amin... Nathan: Di ako pwede guys excuse muna ako, sori ha.. Astrid: Sige, sama ako Besh...

Tiningnan ko ang messenger baka sakaling online 'yong mga kaklase niya. Nang makita kong online naman si Marco, agad ko siyang chi-nat. Pero hindi naman niya pinansin ang message ko. Nagchat din ako kay Sabrina, Edmund, Eric, at Mabel, ngunit hanggang seen lang naman sila. "O ano besh, wala talaga sila di ba?" bungad na wika ni Leslie nang pumasok ito. "Ewan ko sa mga 'yon, hindi naman pinansin ang mga chat ko. Ni isang reply wala, hanggang seen lang," matamlay kong wika.

Ang college roommate niya, na matagal na niyang hindi nakakausap, ay biglang nag-contact sa kanya. yesyo: [Alana, kumusta ka recently?] yesyo: [Matagal na tayong hindi nagkita since graduation. Nag-organize ng class reunion ang mga classmates na nag-stay sa Hai City. Puwede ka ring pumunta.] yesyo: [Huwag kang tumanggi] Si Alana, na magse-send na sana ng message para tanggihan: ... Nung nasa school siya, halos wala siyang relasyon sa kahit sino maliban sa mga roommates niya, kaya ang ganitong klaseng gathering ay totally hindi para sa kanya.

At sigurado siyang Make me yours and I'll make you mine app iyon. Noong tanghali pa ang last conversation nila ni Diego. Nagpaalam kasi ito na may klase pang kailangan attend-an. Umupo muna siya, binuksan ang mensahe at hindi nga siya nagkamali kung kanino galing iyon. Sa ka-matched nga niya na si Diego. May ilang araw na rin sila nakatatanggap ng message mula sa isa't-isa. Mga basic information pa lamang ang alam niya rito.

Kung wala nga lang sila sa canteen, feeling niya nagdi-date sila. Kahit ba madalas silang nagpapalitan ng messages, iba pa rin ngayon na personal na silang magkausap. Kung sa phone ay kung anu-ano na lang ang naiisip niyang itanong, tahimik lang siya habang kaharap ito. “May gagawin ka ba after class?”

Pati ang messenger ko ay ganoon din napakaraming request messages dahil kakaunti lang naman ang mga friends ko hindi ko binuksan isa man sa request message na iyon. Lahat ng natanggap kong messages ay galing lahat sa mga kaklase ko at halos lahat iyon pare-pareho ang sinasabi at puro humihingi ng tawad sa akin. Ibang-iba ang laman noon sa notification ko, dahil sa notif ko puro panghuhusga ang mababasa ngunit sa messenger ko puro paghingi ng sorry. Hindi ko alam kung paano ko sila sasagutin isa-isa dahil mahigit binti silang lahat, kasama na sina Nath at Zoey.

Pero, sa kalagitnaan no'n, sinubukan kong buksan ang aking Messenger. There were a few messages from Drew and my other classmates. Drew and I went out again but it was just short. Shorter than our first. Mabilis akong ma-bore kapag kasama siya. I sighed. Wala ako sa mood mag reply. Binuksan ko na lamang ang messages ni Drew. Those were just greetings and some questions if I'm busy or what. Nagtipa ako ng irereply. Me: Sorry, I was lately busy. See u in the first day of school, i*?

Pinadala niya 'yun sa kanyang half brother na si Romano at nilagyan pa ng mensahe. [Romano, type mo ba ang babae'ng 'to? Classmate ko siya at sinasabi ko sa'yo, maganda siya. Kung gusto mo, sunduin mo ako pagkatapos ng pagkatapos ng klase ko mamayang gabi. Pwede mo siyang silipin.] Pagkatapos niyang mag - chat ay ngumisi ng nakakaloko si Sasha. Tinignan niya ulit ang dalawa.

Iyon kasi ang karamihan. "May mga chichirya din 'nak, check mo lang mamaya pagkatapos mong kumain." I sighed and nodded. "Yes Ma, saglit lang 'to." I closed the ref and went back to the other packages. May mga chichirya nga. I checked my phone nang sunod-sunod ang vibrate no'n. Late message receive ako at halos di iyon tumigil kaka-vibrate. Some are from Crane with his 12 messages, Belle with 50 messages. I swallowed hard when I saw Linden's message with almost 200 messages.

Hindi pa man ako nakakapag-reply ay may kasunod na agad siyang message. From: Timothy Don’t commute. I’ll pick you up after my meeting at 10 a.m. Uminit ang pisngi ko, saka mabilis na nag-type ng sagot. To: Timothy Then… let’s just lunch out together? Pinindot ko ang send kahit nanginginig pa ang daliri ko. From: Timothy Yeah. That, too. Ngumisi ako nang malaki pagkabasa nun. May ilang minuto pa ang lumipas bago tuluyang bumukas ang pinto ng classroom.