Comforting Messages Novels & Stories

Umupo ako sa sofa at tumitig sa ceiling habang hawak-hawak ang phone ko. Ilang beses ko nang tinype, binura, at tinype ulit ang message na gusto kong ipadala sa kanya. “I miss you.” “I’m sorry.” “Please talk to me.” Pero wala sa mga ‘yon ang nabigay ko. Dahil kahit anong sabihin ko, alam kong hindi sapat. Hanggang sa sa huli, isang simpleng mensahe lang ang pinadala ko. “Marga… please eat on time.”

Masayang masaya ako na pinapapak ang Chicken Joy na magkabilaan ko pang hawak. Beep. One message received. [Kapag matapos ka na ay i-message mo pa rin ako. I'll wait for it, pagkatapos ay saka ako matutulog. Eat well, Darlene.]

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

Binuksan ko ang chat namin at nag-tipa ng mahabang mensahe na galing mismo sa puso at isipan ko. Hello Charles, (kung ayun talaga name mo hehe) In case na bukas mo na 'to mabasa, gusto ko lang magpa-salamat sa'yo for being my source of comfort these past few days. Tutal baka ito na rin yung huli kong message and ganoon ka rin. I just want to confess hehe. Thank you sa pagpapa-kilig sa akin kahit sa maikling panahon. I am really thankful to you for making me experience kung paano magkaroon ng kaharutan hanggang madaling araw. hehe.

Kasi sa kanya, ang katahimikan minsan mas malakas pa sa oo. Nanginginig ang kamay niya habang binabasa pa ang ilang message threads. May mga lumang mensahe doon — mga “hope you’re okay” na sinasagot ni Gideon ng “I’m fine.” May mga “you’ll always be special” na hindi niya alam kung kailan sinend.

sa huli nitong message ni Neal ay tatlong smiley emoticon. Napangiti lang ako at dagling kinuha ang comforter ko.

napanguso ni Javier at sumama ang tingin sa kaibigan. “Kahit kailan talaga napaka seryoso mo sa buhay, chill bro maaga kang tatanda niyan eh!” sabay tawa nito. Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa habang binabasa ang message ng kung sino. From: Unknown Number ‘I missed you! I’m back babe!’ Napaisip ako at kapagkuwan ay napasinghap sa sunod na mensahe nito. From: Unknown Number

The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you. Merry Christmas, bestie!"] Maliit lang ang pagkakasulat pero sapat para mabasa ang mahabang mensaheng iyon at habang binabasa, hindi maiwasan ni Felicity na mangilid ang luha sa heart touching message ng kaniyang kaibigan.

It was a text from him. Liam: "Good morning! Hope you’re doing okay today. Let me know if you need a coffee break. 😊" Kairah smiled at the message. It was simple, but it made her heart feel a little lighter. She replied quickly, her fingers typing the words without much thought. Kairah: *"Good morning! I’m good, just a bit busy with work. Maybe later for that coffee? I’ll let you know." She sent the message, feeling a little bit of nervous excitement bubbling inside her. She didn’t want to seem too eager, but she was starting to feel like she wanted to see him again, even if just for a short moment.

Ang mobile device na iyon ay biglang nag ilaw . Ang ilaw ng screen ay nagpakita ng isang simpleng mensahe, mula sa isang numero na matagal nang hindi nagpaparamdam. Isang numero na dapat ay wala na sa kanilang buhay. Ang mensahe ay naglalaman ng tatlong maikli ngunit mapanganib na linya. How are you, babe? I miss you. I can’t wait to meet you. Two message notifications. All came from the registered number namely Wendy.