Cloudy Skies Quotes Mga Nobela at Kwento

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.

My eyes were adjusting to the light. Napaka monochrome ng design ng kwarto niya. His walls were painted gray and black. Wala din masyadong design ang kwarto niya. "Sige lang, mag sight seeing ka kung gusto mo," sarcastic na sabi ni Sky sa akin. Inirapan ko nalang siya kaya naman napatawa siya sa akin.

Siguro dahil sa kadilimang hatid nito kaya masasabi kong masalimoot nga. Bigla ko tuloy naalala ang isang uri ng ulap na kung tawagin ay Nimbus Clouds… isang grupo ng mga ulap na ang hatid ay ulan, may dala-dalang ulan. Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit.

“Look at the sky first, anong napapansin mo?” Nagtatakang sumunod naman siya sa utos na iyon ni Lukas. Tumingala nga siya sa kalangitan. “Kagaya pa rin naman dati ah, may araw at kulay ang bughaw ang ang himpapawid. Clear sky at walang pagbabanta ng ulan today.” “You are the sunshine of my life that brighten my life,” matalinhagang saad ni Lukas.

Lumabas naman ako at umupo malapit sa gate namin. I gazed at the sky and somehow it lightened up my mood. The sky is really a proof that no matter how bad or worse your day is, you can still look at it and then it soothes your feeling. It may not take all the pain away. But somehow it helps you heave at peace. I couldn't believe how God formed those magnificent little dots in the sky. I am always in awe with His creation. Ilang saglit pa ay tumayo na ako. Pero agad akong napaatras nang makita ko ang isang pamilyar na bulto.

I am caressing my non-transparent bump as I look at the sky. "I'll be waiting for you, Ryker. We will wait for you."

si Cloud. "Happy New Year Cloudy ko. Walang bibitaw sa pagmamahalan natin, ikaw at ikaw din hanggang sa huli. Hihintayin ko ang pagbabalik mo sa piling ko. Sorry for doubting you again, sorry for my action hindi ko na uulitin… I ask first bago ako magwala, hmm," pagsusumamo ko sa kanya.

tanong niya. "Xy kako." sagot ko at sinubuan naman siya ng fries. "I thought it was sky." tawa niya. "Pero pwede ka din namang maging sky ko." ngiti ko sakanya. Nilingon niya ko. "What do you mean?" Uminom muna ako sa iced tea ko at gan'on din ang ginawa ko sakanya bago magsalita. "Whenever I look at you, I could feel peace and I can't help but to smile. You're like my safe haven. My own version of sky." buong puso kong lahad.

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.

Wala nang nagsalita at nagsialisan na kami na parang hindi magkakakilala. Lumapit ako sa bintana at pinagmasdan ang labas. Maingay at malakas ang bawat pagpatak ng tubig sa bubong ng bahay. I wonder kung nabasa ba si Wencie o kung umiiyak ba ang langit dahil wala na si Lourd at ang iba pa. Is the sky comforting us by its tears, or just only sharing the melancholy? If this rain was the rain of blood? Or should I say...