Quotes About Clouds And Sky Novels & Stories

It's clear view shows me that simplicity is indeed beautiful, the long-time truth that most people still can't see. Napangiti ako. Kung ganyan din sana ako kalinis, ganyan ako kainosente, siguro magiging maganda rin ako sa mata ng ibang tao. Dahil kahit kailan, hindi mahahangaan ang taong peke at mapanlinlang. "Between the clouds, the sound irritates our senses. It's like a rock the grinds across objects, and to all honesty, it's gross."

“Morning.” Cloud looked up. “Daddy, Athena said my robot needs a cape.” I glanced at her. “A cape?” She shrugged. “Every hero deserves drama.” “My robot is not dramatic,” Cloud said. “He is brave.” “Brave people can have capes,” Athena replied. Cloud thought about it seriously. “Okay. But black cape. Not brown.” “Of course,” she said. “We respect the anti-brown movement.” I leaned against the counter, watching them for a second too long.

muli niyang salita na aking kinabuga ng malalim na hangin nang matapos sa pagtawa. Wala akong planong makipagtalo sa kaniya tungkol kay Cloud ngayon gabi, kaso nga lang ay magaling din naman kasi ako kumilatis ng tao. I really think na natatauhan na si Cloud sa mga kalokohan niya.

Slowly, tumaas na ang eroplano, and dragged our souls out, and flew to the air, as though leaving our souls to the ground. I tried to lean towards the window to see the clouds and the bright sky. Namangha ako sa view, even though I'm not comfortable with the sleeping guy blocking my view. Psh, if only I was seated just at the window, I would have always admired the skies. Later, I'll make sure later I will ask him to switch seats with me, he's just wasting his time and not even admiring the view, such a waste.

Nagulat ang lahat nang tumingala ang mga ito sa langit. Napalibutan ng mga ulap ang itaas ng palasyo. Lumutang sa itaas ng hall ang kakaibang pangyayari. Isang Elixir Cloud! One, two.. Sampung Elixir Cloud! Wow! Nagkagulo ang lahat ng nasa palasyo nang pag-usapan ng mga ito ang kanilang nakita!

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

Palong-palo ang mga salitang binitawan niya. "Ulap, your feet is on the ground. Heads up. Look at the sky—the clouds, see the birds—" "I don't want to die, Synec. I don't want you to look at the sky remembering me. I don't want the sky turns to gray and you say It's me being in sorrow."

Sumilip ako sa labas ng bahay namin at tumingala sa langit kasabay ng paguhit ng isang matamis na ngiti sa aking mga labi. Clouds! Clouds give me hopes whenever I am looking at them. They bring positivity to me at sobrang nakagagaan sa pakiramdam kapag tinitignan ko sila kaya madalas talaga akong tumititig sa kanila kapag wala akong magawa o kaya kahit may pupuntahan ako ay hindi ko nakalilimutang tumingala sa langit at pagmasdan ang kanilang natatanging kagandahan. Bigla nalang akong mapapangiti kapag nakikita sila. In fact, I am smiling right now because of them at mas gumaan ang pakiramdam ko dahil napagmasdan ko sila ngayon.

Napaiwas ako ng tingin at sa malayo tumingin para maghanap ng maisasagot. “By… by nature! Oo, tama. By nature. Ang ganda kasi ng clouds today, ’di ba? Parang ang sarap gawan ng concept para sa roof deck,” palusot ko kahit tirik na tirik ang araw at wala namang masyadong ulap. Nangunot ulit ang noo niya. Tumingala siya sa langit bago muling ibinalik ang tingin sa akin.

Siguro dahil sa kadilimang hatid nito kaya masasabi kong masalimoot nga. Bigla ko tuloy naalala ang isang uri ng ulap na kung tawagin ay Nimbus Clouds… isang grupo ng mga ulap na ang hatid ay ulan, may dala-dalang ulan. Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit.