Quotes On Sky And Clouds Novels & Stories

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Slowly, tumaas na ang eroplano, and dragged our souls out, and flew to the air, as though leaving our souls to the ground. I tried to lean towards the window to see the clouds and the bright sky. Namangha ako sa view, even though I'm not comfortable with the sleeping guy blocking my view. Psh, if only I was seated just at the window, I would have always admired the skies. Later, I'll make sure later I will ask him to switch seats with me, he's just wasting his time and not even admiring the view, such a waste.

sabi ni Sky, saka hinaplos ang kanyang impis na tiyan. Nagkaroon ako ng ngiti sa aking labi habang tinitingnan siya. Ang mga salitang iyon ni Sky ay nagbigay sa akin ng pakiramdam ng pag-asa at lakas. Sa kabila ng lahat ng nangyari, may isang bagay na magbibigay liwanag sa aming buhay—ang batang darating na magiging simbolo ng aming pagmamahalan at pagnanais na magsimula muli.

Bilog na bilog ang buwan at maraming nagkalat ng bituin, I wanted to smile because it was my favorite scene before but I couldn't because those memories was replaced by nightmares. "Ang ganda ng langit, 'no? Ang daming stars, ang kinang pa." I nodded and continued looking above. "But it would be more attractive if there's no stars, and moon. Just plain black sky," I told her without thinking what I was saying to her. "Huh?" She couldn't get my point. "I love it when the sky doesn't have any sparkling things on it. It was more attractive and beautiful when it's plain." "Eh? Anong nakaka-attract doon? Plain lang, parang wala naman special."

Ang lamig ng hangin ay tila ba naghuhudyat na may paparating na ulan dahil na rin sa pakiramdam na hindi iyon pangkaraniwan na payapang gabi na madalas kong nararamdaman. "Ang ganda ng mga bituin sa langit." Biglang pagsalita ni Kuya mula sa likuran ko, hindi ko alam kong may lahi ba itong kabuti at bigla-bigla na lang sumusulpot. "Gusto mo bang ikuwento ko sa'yo kung gaano kaganda ang langit ngayon?" muling saad nito at naramdaman kong naupo ito sa tabi kong bakanting silya.

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.

Hinawakan ko ng mahigpit ang renda ni Sky at pinatakbo ng mabilis, bago pa kami mabasa ng sobra gawa ng biglaan at malakas na pag buhos ng ulan. "Wala nang silbi na patakbuhin mo ng mabilis si Sky, basa na rin naman tayo." Justine said as I hit Sky's back. Tama nga naman siya. Pero mas mabuti na rin iyong makarating kami kaagad sa bahay. ***

tanong niya. "Xy kako." sagot ko at sinubuan naman siya ng fries. "I thought it was sky." tawa niya. "Pero pwede ka din namang maging sky ko." ngiti ko sakanya. Nilingon niya ko. "What do you mean?" Uminom muna ako sa iced tea ko at gan'on din ang ginawa ko sakanya bago magsalita. "Whenever I look at you, I could feel peace and I can't help but to smile. You're like my safe haven. My own version of sky." buong puso kong lahad.

nginitian ako ni Cloud habang nasa akin ang mga mata nya na binabanggit ang mga katagang yun. "Hay nakong bata ka! Oo na at wala na akong masabi kaya uwi na at malapit na maggabi tingnan mo pa ang langit, kaya umuwi kana ngayon din at bago pa magbago ang isip ko," pagtataboy ni mama kay Cloud.

“Look at the sky first, anong napapansin mo?” Nagtatakang sumunod naman siya sa utos na iyon ni Lukas. Tumingala nga siya sa kalangitan. “Kagaya pa rin naman dati ah, may araw at kulay ang bughaw ang ang himpapawid. Clear sky at walang pagbabanta ng ulan today.” “You are the sunshine of my life that brighten my life,” matalinhagang saad ni Lukas.